ตอนย้อนหลัง
ไอลิน ตอนที่ 1 : unknow
https://pantip.com/topic/36211758
///////////////////////////////////////////////////////////////////////////
เริ่มตอนที่ 2 กันเลยครับ
“สวัสดีครับ นุ๊กพูดครับ”
“ชื่อนุ๊กนี่เอง สวัสดีค่ะ ฉันชื่อ ไอลิน.......แหละ”
ผมอึ้งอยู่พักนึง ชื่อคุ้นๆแหะ อาจจะเป็นคนจากโมดูลอื่นมาขอปรับเปลี่ยน Timeline (เวลา) แน่ๆ
“ครับ คุณไอลินติดต่อ จากฝ่ายไหนครับ”
“เออ คือฉันชื่อไอลิน ฉันเป็นพิธีกรดำเนินรายการ ข่าวเช้าวันนี้ คุณนุ๊กรู้จักอยู่ใช่ไหม ไม่ซิดูทุกวันเลยละ”
ใช่เหรอวะ แล้วถ้าใช่เธอจะโทรมาทำใม แล้วรู้เบอร์ผมได้ไงเนี้ย แล้วอีกอย่างเธอรู้ได้ไง ว่าผมดูรายการนี้อยู่
มันต้องมีใครแกล้งผมอยู่แน่ๆ ตามน้ำไปก่อนละกัน
“เหรอครับ อื่ม ผมไม่ค่อยได้ดู รายการนี้นะครับ มีธุระอะไรหรือเปล่าครับ”
“งั้นเหรอคะ แต่ฉันว่าคุณนะที่ดูบ่อย”
“เปล่าซะหน่อย คนอื่นก็ดูเยอะกว่าผมนะครับ” ผมตอบกลับทันควัน มีความเขินเล็กน้อย พร้อมสายตากวาดไปรอบข้างเพื่อดูว่ามีใครกำลังมองหรือเปล่า
“อ้าวผิดคนเหรอคะ คือฉันแค่อยากจะขอบคุณเขาอะค่ะ ที่เขาดูรายการฉันทุกเช้า ไม่ซิต้องเป็นคุณแน่ๆ”
เธอรู้ได้ไงเนี้ย ผมก็แค่ดูตอนช่วงเช้าแค่นั้นนะ คอมพิวเตอร์มือถือ ก็ไม่ได้เข้าไปเปิดดูด้วยซ้ำ หลอกผมแน่ๆ
“อ้อครับๆ ผมก็แค่ดูนิดหน่อยอะครับ”
“ค่ะ” เธอตอบด้วยน้ำเสียงเอื่อย
“จะว่าอะไรไหมคะ ถ้าฉันอยากจะเป็นเพื่อนกับคุณ”
ใจผมเริ่มเต้นรุนแรงแล้วซิ ฟังจากน้ำเสียงแล้วก็คล้ายๆไอลินอยู่นะ หรือจะใช่จริงๆ แล้วเธอจะโทรมาหาเราทำใม เริ่มสับสนแล้วนะ
“คือ.. คุณคือใครกันแน่ครับ”
“ก็ไอรินไง คะ เรียกสั้นๆว่า ไอ ก็ได้นะ นี่คือชั้นจริงๆนะ ที่เป็นพิธีกรคู่กับ เก๋ อะ ไม่ซิชื่อจริงเธอชื่อ สุวิภาค่ะ”
“เออ จะว่าอะไรไหมครับ ถ้าผมไม่เชื่อว่าจะเป็นคุณ ไอรินจริงๆ”
“โหยย” เธอทำเสียงอ่อนแรง
“เชื่อเถอะค่ะ เชื่อเถอะ ไอรินจริงๆนะ”
“พูดแบบนี้ผมก็คงไม่เชื่อหรอกครับ คุณต้องการอะไรกันแน่” แต่ก็นะเสียงเหมือนเธอจริงๆแหละเอาไงดี อ้อออ รู้แล้ว..
“คือถ้าจะให้ผมเชื่อ ก็วีดีโอคอลมาก็ได้นะ”
“วีดีโอคอล เหรอ คือตอนนี้ไม่สะดวกเลยอ่า จริงๆก็อยากนะ แต่ตอนนี้จะต้องไปเตรียมตัววันสำหรับวันพรุ่งนี้แล้วค่ะ”
โกหกแน่ๆ
“แล้วผมจะเชื่อคุณได้อย่างไรเนีย ไม่เห็นหน้า เบอร์ก็แปลก ขอโทษนะครับ คุณน่าสงสัยจริงๆ”
“เอาแบบนี้ได้ไหมคะ”
“นี้ไหน”
“ให้ฉันทำอะไรแปลกให้คุณดูในรายการไหมละ”
อะไรแปลกๆ เริ่มขนลุกแล้วซิเรา เธอคนนี้คือใครกันแน่
“แบบทำท่าทางอะไรก็ได้ออกทางทีวีไงคะ”
ในใจผมคิดว่าทำใมต้องทำอะไรแบบนี้ด้วยเนี้ย มันแปลกๆแฮะ
“น่านะ ทำอะไรก็ได้ นะนะนะนะนะนะ”
เฮ้ออออออ อะไรกันนั้นเนี้ย เธอนี่ตื้อ ชะมัดเล้ยยยยยย ตอบส่งๆไปละกัน
“เอาท่านั่งเท้าคางละกัน” 5555+ เธอคงไม่กล้าทำแน่ๆ มีผู้ประกาศข่าวคนไหนจะนั่งเท้าคางวะ
ปลัก... เสียงผลักประตูอย่างแรง ทำให้ผมตกใจมากๆ พลางยกมือถือออกจากหู แล้วมองไปที่ประตูว่าใครเดินเข้ามา..
แน่นอนครับ ไอ้เล้งคนเดิม เพิ่มเติมคือมีเอกสารแนบมากับมัน
“แปบๆ กูติดสายอยู่” ผมเอามือถือทาบหูอีกครั้ง
“ฮันโหลครับ”. ตู๊ด.. ตู๊ด.. ตู๊ด.. ตู๊ด.. อ้าวเธอวางไปแล้วแฮะ
“เฮ้ยนุ๊ก รีบทำปะ จะได้แยกย้ายกันกลับบ้าน หกโมงแล้วนะเว้ย กูมีนัดแฟนตอนหกโมงครึ่งนี่ ไปสายหวังโดนด่าแน่เลย”
“โธ่ ไม่ต้องรีบก็ได้ปะ เดี๋ยวทำให้แปบเดียว”
กว่าจะเสร็จงาน กว่าจะกลับถึงบ้านก็ สามทุ่มแล้วครับ เสียเวลาที่รถติดนี่แหละ อยากจะกลับไปหางานทำบ้านเกิดจังเลย
แต่ก็นะ ดีกว่าไม่มีงาน นอนดีกว่าครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นมาทำงานไม่ทัน
เอี้ยดดดด ปึ่งงงง !! รถเมล์สายหนึ่งแบรก อย่างรุนแรง ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะรีบไปไหน จากนั้นผมจะก้าวเท้าลงจากรถ
ใช่แล้วละครับ ผมได้ยินเสียงเธออย่างเช่นเคย นอกจากหน้าตาก็เสียงเธอนี่แหละครับ ที่สวยไม่แพ้กัน
จริงๆ คือเสียงเธอสวยที่สุดกว่าผู้หญิงคนไหนในโลกก็ว่าได้ คืออย่าเรียกว่าคนเลย เรียกนางฟ้าเถอะ
แน่นอนครับว่าวันนี้ผมก็ยืนยิ้มให้เธอเช่นเคย และเช่นเคยเธอก็ยิ้มให้ผมเช่นกัน (มโน)
แต่เดี๋ยวนะวันนี้เธอแปลกๆไป
!!!! เธอเท้าคาง....
ไอลิน ตอนที่ 2 : init
ไอลิน ตอนที่ 1 : unknow
https://pantip.com/topic/36211758
///////////////////////////////////////////////////////////////////////////
เริ่มตอนที่ 2 กันเลยครับ
“สวัสดีครับ นุ๊กพูดครับ”
“ชื่อนุ๊กนี่เอง สวัสดีค่ะ ฉันชื่อ ไอลิน.......แหละ”
ผมอึ้งอยู่พักนึง ชื่อคุ้นๆแหะ อาจจะเป็นคนจากโมดูลอื่นมาขอปรับเปลี่ยน Timeline (เวลา) แน่ๆ
“ครับ คุณไอลินติดต่อ จากฝ่ายไหนครับ”
“เออ คือฉันชื่อไอลิน ฉันเป็นพิธีกรดำเนินรายการ ข่าวเช้าวันนี้ คุณนุ๊กรู้จักอยู่ใช่ไหม ไม่ซิดูทุกวันเลยละ”
ใช่เหรอวะ แล้วถ้าใช่เธอจะโทรมาทำใม แล้วรู้เบอร์ผมได้ไงเนี้ย แล้วอีกอย่างเธอรู้ได้ไง ว่าผมดูรายการนี้อยู่
มันต้องมีใครแกล้งผมอยู่แน่ๆ ตามน้ำไปก่อนละกัน
“เหรอครับ อื่ม ผมไม่ค่อยได้ดู รายการนี้นะครับ มีธุระอะไรหรือเปล่าครับ”
“งั้นเหรอคะ แต่ฉันว่าคุณนะที่ดูบ่อย”
“เปล่าซะหน่อย คนอื่นก็ดูเยอะกว่าผมนะครับ” ผมตอบกลับทันควัน มีความเขินเล็กน้อย พร้อมสายตากวาดไปรอบข้างเพื่อดูว่ามีใครกำลังมองหรือเปล่า
“อ้าวผิดคนเหรอคะ คือฉันแค่อยากจะขอบคุณเขาอะค่ะ ที่เขาดูรายการฉันทุกเช้า ไม่ซิต้องเป็นคุณแน่ๆ”
เธอรู้ได้ไงเนี้ย ผมก็แค่ดูตอนช่วงเช้าแค่นั้นนะ คอมพิวเตอร์มือถือ ก็ไม่ได้เข้าไปเปิดดูด้วยซ้ำ หลอกผมแน่ๆ
“อ้อครับๆ ผมก็แค่ดูนิดหน่อยอะครับ”
“ค่ะ” เธอตอบด้วยน้ำเสียงเอื่อย
“จะว่าอะไรไหมคะ ถ้าฉันอยากจะเป็นเพื่อนกับคุณ”
ใจผมเริ่มเต้นรุนแรงแล้วซิ ฟังจากน้ำเสียงแล้วก็คล้ายๆไอลินอยู่นะ หรือจะใช่จริงๆ แล้วเธอจะโทรมาหาเราทำใม เริ่มสับสนแล้วนะ
“คือ.. คุณคือใครกันแน่ครับ”
“ก็ไอรินไง คะ เรียกสั้นๆว่า ไอ ก็ได้นะ นี่คือชั้นจริงๆนะ ที่เป็นพิธีกรคู่กับ เก๋ อะ ไม่ซิชื่อจริงเธอชื่อ สุวิภาค่ะ”
“เออ จะว่าอะไรไหมครับ ถ้าผมไม่เชื่อว่าจะเป็นคุณ ไอรินจริงๆ”
“โหยย” เธอทำเสียงอ่อนแรง
“เชื่อเถอะค่ะ เชื่อเถอะ ไอรินจริงๆนะ”
“พูดแบบนี้ผมก็คงไม่เชื่อหรอกครับ คุณต้องการอะไรกันแน่” แต่ก็นะเสียงเหมือนเธอจริงๆแหละเอาไงดี อ้อออ รู้แล้ว..
“คือถ้าจะให้ผมเชื่อ ก็วีดีโอคอลมาก็ได้นะ”
“วีดีโอคอล เหรอ คือตอนนี้ไม่สะดวกเลยอ่า จริงๆก็อยากนะ แต่ตอนนี้จะต้องไปเตรียมตัววันสำหรับวันพรุ่งนี้แล้วค่ะ”
“แล้วผมจะเชื่อคุณได้อย่างไรเนีย ไม่เห็นหน้า เบอร์ก็แปลก ขอโทษนะครับ คุณน่าสงสัยจริงๆ”
“เอาแบบนี้ได้ไหมคะ”
“นี้ไหน”
“ให้ฉันทำอะไรแปลกให้คุณดูในรายการไหมละ”
อะไรแปลกๆ เริ่มขนลุกแล้วซิเรา เธอคนนี้คือใครกันแน่
“แบบทำท่าทางอะไรก็ได้ออกทางทีวีไงคะ”
ในใจผมคิดว่าทำใมต้องทำอะไรแบบนี้ด้วยเนี้ย มันแปลกๆแฮะ
“น่านะ ทำอะไรก็ได้ นะนะนะนะนะนะ”
เฮ้ออออออ อะไรกันนั้นเนี้ย เธอนี่ตื้อ ชะมัดเล้ยยยยยย ตอบส่งๆไปละกัน
“เอาท่านั่งเท้าคางละกัน” 5555+ เธอคงไม่กล้าทำแน่ๆ มีผู้ประกาศข่าวคนไหนจะนั่งเท้าคางวะ
ปลัก... เสียงผลักประตูอย่างแรง ทำให้ผมตกใจมากๆ พลางยกมือถือออกจากหู แล้วมองไปที่ประตูว่าใครเดินเข้ามา..
แน่นอนครับ ไอ้เล้งคนเดิม เพิ่มเติมคือมีเอกสารแนบมากับมัน
“แปบๆ กูติดสายอยู่” ผมเอามือถือทาบหูอีกครั้ง
“ฮันโหลครับ”. ตู๊ด.. ตู๊ด.. ตู๊ด.. ตู๊ด.. อ้าวเธอวางไปแล้วแฮะ
“เฮ้ยนุ๊ก รีบทำปะ จะได้แยกย้ายกันกลับบ้าน หกโมงแล้วนะเว้ย กูมีนัดแฟนตอนหกโมงครึ่งนี่ ไปสายหวังโดนด่าแน่เลย”
“โธ่ ไม่ต้องรีบก็ได้ปะ เดี๋ยวทำให้แปบเดียว”
กว่าจะเสร็จงาน กว่าจะกลับถึงบ้านก็ สามทุ่มแล้วครับ เสียเวลาที่รถติดนี่แหละ อยากจะกลับไปหางานทำบ้านเกิดจังเลย
แต่ก็นะ ดีกว่าไม่มีงาน นอนดีกว่าครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นมาทำงานไม่ทัน
เอี้ยดดดด ปึ่งงงง !! รถเมล์สายหนึ่งแบรก อย่างรุนแรง ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะรีบไปไหน จากนั้นผมจะก้าวเท้าลงจากรถ
ใช่แล้วละครับ ผมได้ยินเสียงเธออย่างเช่นเคย นอกจากหน้าตาก็เสียงเธอนี่แหละครับ ที่สวยไม่แพ้กัน
จริงๆ คือเสียงเธอสวยที่สุดกว่าผู้หญิงคนไหนในโลกก็ว่าได้ คืออย่าเรียกว่าคนเลย เรียกนางฟ้าเถอะ
แน่นอนครับว่าวันนี้ผมก็ยืนยิ้มให้เธอเช่นเคย และเช่นเคยเธอก็ยิ้มให้ผมเช่นกัน (มโน)
แต่เดี๋ยวนะวันนี้เธอแปลกๆไป
!!!! เธอเท้าคาง....