แอบชอบเพื่อน

เรื่องเกิดจากเราเคยเรียนห้องเดียวกันมาก่อน เราก็ไม่เจอกันอีกเลย หลังจากนั้นประมาณ3-4ปี เค้าก็ทักเรามาทางเฟสบุ๊ค เราก็คุยกันตามปกติเหมือนเพื่อนทั่วไป แต่เราไม่ค่อยมีเวลาตรงกับแฟน เลยไม่ค่อยได้คุยกับแฟน แล้วเราก็อยู่ห่างกับแฟนมาก มากจนเราแทบจะไม่ร็สึกว่าเรามีแฟนอยู่ แหละอีกอย่างเค้าก็ไม่มีแฟน เราเลยคุยกันตลอดมากขึ้นทุกวัน คุยมากกว่าคุยกับแฟนซะอีก  ตอนแรกเราก็ไม่ได้คิดอะไร พอคุยกันมาสัก3เดือนกว่าๆ เรามีความรู้สุขที่ได้คุยกับเค้า เค้าเป็นคนตลก เป็นคนกวนตีนได้ตลอดเวลา เป็นคนน่ารักคนนึง ที่คุยด้วยแล้วสบายใจ เราคุยกันตลอดเวลาที่ว่าง เราเริ่มผูกพันธ์กันมากขึ้น เราเริ่มรู้สึกว่ามันไม่ใช่ความรู้สึกที่เป็นแค่เพื่อนกัน แต่เราก็ไม่ได้บอกอะไรกับเค้าว่าเราคิดอะไรอยู่ พอมาวันนึงเรามานั่งคิดว่าถ้าเรารู้สึกไปมากกว่านี้ คนที่เจ็บก็คงเป็นเรา และถ้าแฟนเรารู้เราก็คงเสียแฟนไปอีกคน  แล้วเค้าก็คงไม่ได้ร็สึกแบบที่เรารู้สึก  เราเลยหยุดการติดต่อกับเค้า เพราะเรารู้ว่าวันนึงถ้าเค้ามีแฟนเค้าก็คงไม่มานั่งคุยกับเรา เราเลยยอมห่างออกมา  เรายอมเสียความรู้สึกดีๆตรงนี้ออกไป  เราคิดดีแล้วใช่ไหม ?   เคยมีใครเป็นเหมือนเราไหม ???