สวัสดีครับนี่เป็นกระทู้แรกในชีวิตที่ผมเขียนใน Pantip เรื่องรักแรกพบ เป็นเรื่องที่อาจจะเพ้อฝันแต่ลองมาฟังดูครับ
เรื่องมีอยู่ว่าวันนี้ 17/4/60 เวลาสัก 5โมงเย็น ผมกลับมาจากเที่ยวทะเล ขึ้นรถตู้มาลงสายใต้ใหม่ เพื่อต่อรถเข้าอนุสาวรีย์ชัย
พอลงรถตู้เสร็จรถเมล์ สาย 515 ไปอนุสาวรีย์ชัยมาพอดี ผมก็ขึ้นรถ ไป ตอนแรกยืน สักพักก็ได้นั่งสักที แต่ที่ๆผมนั่งได้ไปนั่งข้างหลัง
ผู้หญิงคนหนึ่ง เธอสวมชุดเดรสสีชมพู ใส่รองเท้าผ้าใบสีขาว  ตอนแรกผมก็ไม่ได้สนใจเธอหรอกครับ ระหว่างที่นั่งรถไปผมก็กดเล่นมือถือไปเรื่อยเปื่อย
แต่มีจังหวะนึงที่เธอหันข้างมา และเป็นจังหวะเดียวกันที่ผมเงยหน้าขึ้นไป มันมีความรู้สึกพิเศษเหมือนคนเคยรู้จักมาก่อน ❤️หัวใจผมมันเต้นรัวๆ
เธอก็เหมือนจะเขินๆอายๆ หรือผมคิดไปเอง จังหวะก่อนที่จะถึงอนุสาวรีย์ เธอก็หยิบมือถือขึ้นมาเปิดเฟส เหมือนจะโชว์ชื่อเฟสให้ดู แต่ผมก็ไม่เห็นหรอกครับสายตาสั้น
ขณะที่รถเมล์ขับไปจอดป้ายแล้วป้ายเล่า เธอก็ไม่ลง สุดท้ายเธอลงสถานีเดียวกันกันผมที่อนุสาวรีย์ และเราก็แยกย้ายกันไปทั้งที่ยังไม่ได้รู้จักกันเลย
แต่ความรู้สึกที่มันพิเศษนี้ผมเรียกมันว่ารักแรกพบได้รึเปล่า เธออาจจะมีแฟนแล้วหรือยังไม่มี ผมคงไม่มีโอกาสได้เจอเธออีกครั้ง
ลืมบอกไป ผมไม่ใช่คนหล่อหน้าตาดีอะไรหรอก  ถ้าคุณชุดเดรสชมพูรองเท้าผ้าใบขาว ได้อ่านกระทู้นี้ ผมคนใส่แว่นเสื้อสีขาวที่นั่งหลังคุณ
วาสนาพาให้เราพบกันแต่โชคชะตาไม่ลิขิตให้เรารู้จักกัน
ถ้าไม่ใส่ใจก็เลื่อนผ่านกระทู้นี้ไปนะครับ
#จะถูกหาว่าเป็นโรคจิตรึเปล่าเนี่ย5555
แล้วเพื่อนๆๆหละครับมีความรู้สึกแบบเดียวกับผมมั้ย ถ้ามีมาแชร์กัน