รักแบบนี้ ควรหยุดหรือไปต่อ ? ทำไมถึงเหนื่อยใจ

สวัสดีค่ะ เริ่มกันเลยนะคะ คือเราคบกับแฟนมาได้ ปีกว่าๆ ก่อนอื่นจะบอกว่าแฟนคนนี้เป็นที่เราคบนานที่สุด รองจากคนแรกที่คบมา 6 ปี จากที่เราเลิกรากับแฟนคนเก่าไป เราก็ใช่ชีวิตมาเรื่อยๆ คบคนนู้นทีคนนี้ที ไม่เคยถึงปี จนมาเจอกับแฟนคนนี้ สามเดือนแรกที่คบกันเค้าทำให้เรารู้สึก เหมือนเป็นเจ้าหญิง ที่เจอเจ้าชายในฝันแบบที่เราต้องการ แฟนเราคนนี้ที่บ้านค่อนข้างมีฐานะคะ แต่ไม่ใช่ว่าเราก็ไม่มีนะค่ะ ที่บ้านของเราก็ค่อนข้างมีฐานนะพอๆกับเค้า เราอายุห่างกัน 1 ปีคะ เค้าจะอ่อนกว่าเรา เค้าเป็นลูกคนสุดท้อง ครอบครัวเค้ามีลูกชายหมด ที่บ้านเค้าจึงตามใจแฟนเราคนนี้มาก คือเป็นคนที่อยากได้อะไรก็ได้ เราอยู่กับเค้าเราสบายทุกอย่าง เงินส่วนตัวของเราแทบจะไม่ได้ใช้ อ่อ!! ลืมบอกคะ แฟนเราเรียนอยู่มหาลัยปี3 ส่วนเราเรียนจบแล้วพึ่งเริ่มทำงาน แต่เราก็ยังขอเงินพ่อแม่ใช้กันทั้งคู่ คบกันมาเรื่อยๆไม่เคยมีเรื่อง ผญ หรือปัญหาใดๆ แต่แฟนเราเป็นคนชอบดื่มเหล้าทุกวัน แปลกใจมั้ยค่ะ คือบ้านเค้าส่วนใหญ่มีแต่ ผช ทั้งบ้านก็จะติดเหล้าคือ ต้องดื่มกันทุกวัน แรกๆเราก็รับได้ เพราะทุกครั้งที่เค้าออกไปดื่มข้างนอก หรือไปเที่ยว เค้าก็จะเอาเราไปด้วย โดยให้เหตุผลที่ว่า กลัวเราจะแอบคุยกับคนอื่น เพราะเราสองคนคบกันแบบ ที่เรียกว่า แอบคุยกันมาก่อน เค้าจึงกลัวเราจะทำแบบนั้น ผ่านมาได้สัก 7 เดือน เค้าเริ่มเปลี่ยน จากที่เอาเราไปด้วยเค้าเริ่มไม่อยากให้เราไป เค้าบอกกับเราว่า อยากอยู่กับเพื่อนบ้าง ไปไม่ไกล ดื่มใกล้ๆ บอกเลยค่ะว่าเรารับไม่ได้คือตอนเริ่มคบเค้าทำเสมอต้นเสมอปลายมาตลอด อยู่มาให้เหตุผลแบบนี้เราก็ เริ่มคิดมาก ทะเลาะกัน คืนนั้นเค้าชวนเราลงไปเป็นเพื่อน งานวันเกิดเพื่อนในตัวเมืองเพชรบุรี แต่พอถึงที่ เค้าบอกให้เราไปอยู่กับเพื่อน แล้วเค้าก็ไปงานวันเกิดกับเพื่อน ซึ้งตอนนั่งรถมา คือเค้าก็เอาเพื่อนแถวบ้านเค้ามาด้วย เราก็ไม่งี่เง้าอะไร ทำตามที่เค้าบอก โดยให้เค้าไปส่งบ้านพี่สาวที่เราสนิท และเราก็ไปเที่ยวกับพี่สาวเรา คืนนั้นเราก็เช็คเฟสบุ๊คเค้า คือเราจะมีรหัสกันและกัน เค้าจะไม่ปิดบังเรื่องโทรศัพท์มือถือ ก็เจอแชทกลุ่มกับเพื่อนเค้า ชวนกันไปต่อที่ หัวหิน เราก็เริ่มไม่พอใจ เค้าทักมาหาเราบอกให้พี่เรามาส่งที่หอเพื่อน เค้าจะกลับ เราก็ไม่ได้ถามเค้า กลับตามคำสั่ง ระหว่างนั่งรถกลับมากับเค้า แฟนเราเริ่มพูดบอกว่า เดี๋ยวจะไปส่งเราที่บ้านเค้าก่อนนะ เราสองคนอยู่ด้วยกันคะ คืออยู่บ้านเดียวกัน เราก็ถามว่าทำไม เค้าให้คำตอบว่า นัดกลุ่มเพื่อนเค้าไปเที่ยว ที่ผับในตัวหัวหิน ซึ้งเราเริ่มไม่พอใจ ก็ทะเลาะกันตีกัน ระวังนั่งรถมา จนถึงบ้าน เพื่อนเค้าก็มาด้วย ก็ห้าม แต่คืออารมณ์ของบคนเมาทั้งคู่ก็ไม่ยอมกัน คืนนั้นกลับมาถึงตอนตี1 กว่าๆ เราทะเลาะกันเสียงดังมาก แม่เค้าจะอยู่บ้านอีกหลัง ได้ยินเราสองคน ก็เค้ามาห้าม เราโมโหมาก บอกเลิกและเก็บเสื้อผ้าใส่รถเรา ขับกลับบ้านในคืนนั้นทันที กลับถึงบ้าประมาณตี2กว่าๆ แม่กับพ่อตกใจมาก เราก็ร้องไห้เสียสติ เพราะเราไม่เคยทะเลากันรุ่นแรงขนาดนี้ถึงขั้นลงไม้ลงมือ เราไม่ได้ติดต่อ เค้า 3 วัน บอกเลยว่าตอนนั้นโทรมมากเพราะทำใจไม่ได้ จนวันที่3 ตัดสินใจแอบไปบ้านเค้าตอนกลางคืน เพื่อกะว่าจะเคลียร์กัน แต่ก็ไม่เป็นผล เราไปเจอแชทแฟนเราไวมาก แชทคุยกับ นศ ฝึกสอน ที่แฟนเราไปสังเกตุการสอน เค้าน่าจะเจอกัน แต่ตอนนั้นคือเรายังไม่มีปัญหาอะไรกัน จนมาจังหวะที่เราทะเลาะกันและเลิกกัน แฟนเราคุยกับ ผญ คนนี้ ได้ไม่ถึง 1อาทิตย์ ตอนเราเลิกกันเราแอบเช็ค ค้นหาไอโฟน เค้าทุกวัน ปรากฏว่าวันนั้นตำแหนงไปขึ้นที่หอพักของ ผญคนนี้ เราจึงตามไปดูให้เห็นกับตา เพราะ ช่วงเวลานั้นที่เราเลิกกัน ตัวของเราเองก็รอให้เค้ากลับมา จนเหตุการนี้เกิดขึ้นเราเห็นกับตา จึงตัดใจ ว่าจะเริ่มต้นใหม่โดยไม่รอแฟนเรา และเดินหน้าหาคนใหม่ ผ่านมา 3วัน แฟนเราแชทมาง้อ โดยอธิบายเหตุผลต่างๆนาๆ ตอนนั้นยอมรับเลยว่าลืมเค้าไปได้แล้ว เพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่เจอ มันทำให้เราทำใจได้ แต่พอเค้ามาง้อ เราก็ตัดสินใจคืนดีเพราะเรารักเค้ามาก เลยคิดให้โอกาศอีกครั้ง ชั่งเหตุผล กับความสุข จึงกลับมา แต่พออยู่ๆมา เราสองคนทะเลาะกันบ่อยมาก ตัวเราเองเป็นคนคิดมากและฝั่งใจกับทุกเรื่องที่เค้าทำ เราก็ทะเลาะกัน จนเค้ามีคำพูดขึ้นมาว่า "ที่อยู่ด้วยทุกวันนี้ ฝืนใจอยู่ ฝืนใจทำ ไม่ได้รู้สึกรัก แต่แค่ผูกพันกับเราเฉยๆ" เราจุกและอึ้ง พูดอะไรไม่ออก ร้องไห้ งง กับคำพูดเข้า เพราะ เวลาที่เราไม่ทะเลาะกัน เค้าดีกับเรามาก เราสับสน กับคำพูดเค้า การกระทำก็เช่นกัน แต่เราก็รั้งและบอกเค้าว่าเริ่มต้รใหม่นะ เราทจะทำให้เค้ากลับมารักเราให้ได้เหมือนเดิม แต่พอเวลาผ่านไปเกือบปีๆกว่า เราสองคนเริ่ม แย่ เค้าเริ่มทำอะไรไม่แคร์ไม่สนใจความรู้สึกของเรา ออกเที่ยวทุกคืน กลับบ้านอย่างต่ำตี3 เรานอนรอเค้าทุกคืน ยอมรับว่าติดเค้ามาก ประมาณว่าถ้าเค้าไม่กลับบ้านเราก็จะนอนไม่หลับ จนเหตุการณ์ที่2 ได้เกิดขึ้น บอกก่อนเลยนะคะแฟนเราแต่ก่อนเจ้าชู้มาก ชนิดที่เรียกว่าเสือก็ได้ แต่ระะหว่างคบกับเราเค้าไม่เคย แอบคุยกับใคร โทรศัพท์เช็คทุกวัน จนมาวันหนึ่งเค้าไปเที่ยวปกติ กลับมาบ้านก็ปกติ เค้าเป็นประเภทที่ ไม่ยอมรับความจริงง่ายๆ และนิ่งจนจับผิดได้ยาก คืนนั้นเค้ากลับมาเราก็หยิบโทรศัพท์เค้ามาเช็คปกติ แต่เราเป็นคนละเอียด เราเช็คแม้กระทั้งการค้นหาไอดีไลน์ แฟนเรา ได้ไปขอไลฯืเด็กเสริฟร้านอาหารแห่งหนึ่งในชะอำ ซึ่งร้านนี้เจ้าของร้านสนิทกับแม่เราและเรามาก เรากดว่างในช่องค้นหาไอดีไลน์ ปรากฏว่า ขึ้นไอดีไลน์ น้องเด็กเสริฟคนนี้ เราถามเค้าว่าคือใคร เค้าปฎิเสธและหงุดหงิดใส่เรา แฟนเรา จะเป็นประมาณนี้ ที่ทุกครั้งถ้าจับอะไรได้เค้าจะออกอาการแบบนี้ เราก็ถามต่อว่า ของใคร ของเค้าหรือ ของเพื่อนเค้า เค้าบอกกับเราว่าของเพื่อนเค้า เราก็ไม่ได้เชื่อเต็มร้อย จนเช้ามา เราโทรหานักร้องร้านนั้นที่เราสนิทและให้เค้าฝากถามให้ จนได้คำตอบแบบที่งงๆ แต่เราก็คิดว่าไม่น่าจะมีอะไร จนคืนนั้น เค้าขอเราไปเที่ยวร้านนั้นอีก เราก็ให้ไป บังเอิญคืนนั้นเพื่อนสนิทเรามาเที่ยว เราจึงชวนกันไปนั่งร้านที่แฟนเราไป แต่เราก็โทรบอกแฟนเราปกติ โดยไม่มีอะไร จนมาถึงร้าน เด็กเสิฟคนที่แฟนเราขอไลน์ มารับออเดอจากเราเราจึงใช้ช่วงนั้นถาม น้อง ผญ คนนี้บอกว่าไม่แน่ใจกับรูปที่เราส่งให้นักร้องที่รู้จักฝากถามเค้าดู เราจึงพาน้องเค้าไปชี้ตัว ว่าคนไหนขอ ปรากฏว่า น้องเด็กเสริฟคนนี้บอกว่า มีเพื่อนของแฟนเราเดินไปขอและชี้มาทางแฟนของเราว่าเค้าชอบ น้องคนนี้ิจะไม่ให้ก็กลัวจะโดนหาว่าหยิ่ง เค้าเลยให้มา แฟนเราที่ยืนตรงหน้า ก็ยังปฎิเสธและโยนให้กับเพื่อนเค้าที่มาด้วยกันว่า เพื่อนเค้าเป็นคนขอ น้องเด็กเสิฟทำหน้างง และบอกว่า พี่ค่ะ ! แฟนพี่นี้แหละค่ะที่ขอไลน์หนู หลังจากจบประโยค แฟนเรารีบออกจากร้านที่เรามานั่ง ไปนั่งร้านอื่นแทน และยังปฎิเสธเสียงแข็งว่าไม่ใช่เค้า แถมด่าเรากลับแบบเยอะมาก เราตัดสินใจเลิก กลับมาเก็บของ แต่พอกลับมาถึงบ้านเค้าเพียงแค่เปิดประตูห้อง เราแทบทรุด ร้องไห้แบบคนเสียสติเหมือนครั้งก่อน ได้แต่ถามตัวเองว่าตลอดเวลา 1 ปี ที่ใช้ชีวิตด้วยกันมา ซื่อสัตย์กับเค้าทุกอย่างมันไม่เกิดประโยชน์อะไรเลยหรอ ? แต่เราก็ต้องใจอ่อนเพราะคำว่ารัก จึงเลือกที่อยู่ต่อ ทั้งที่รู้ว่าเค้า หมดรักเรา ไม่เคยแคร์ความรู้สึกเรามาตั้งนานแล้ว เราเหมือนหลอกตัวเอง เพราะยอมรับความจริงไม่ได้ เราสับสนมาก ว่าเราควรจะไป หรืออยู่ต่อตามหัวใจของเรา
ขอบคุณทุกคนที่อ่านจนจบนะคะ ขอบคุณจริงๆ