สวัสดีครับเพื่อนๆพี่ๆก่อนอื่นผมขอแนะนำตัวก่อนน่ะครับผมเป็นคนเงียบๆหรือเรียกง่ายๆว่าโลกส่วนตัวสูงจะสนิทกับเพื่อนที่สนิทจริงๆครับผมเรียนม.4กำลังจะขึ้นม.5โรงเรียนชายล้วนแถวเอกมัยเข้าเรื่องกันดีกว่าครับผมได้คุยกับคนคนนึ่งๆซึ่งอายุคราเดียวกับผมก่อนอื่นผมเป็นคนที่ไม่ค่อยเชื่อเรื่องความรักและไม่คิดจะรักใครจากประสบการณ์ที่ผ่านมาด้วนตัวผมเองเพราะผมคิดว่ารักและก็เลิกเหมือนเสียเวลาเปล่า(บางคู่น่ะครับบางคู่ก็คบกันนานก็แสดงความยินดีด้วย)เข้าเรื่องกันครับผมได้คุยกับเขาอันดับแรกเลยผมคิดว่าเขาจะต้องเป็นเหมือนทุกคนที่ผ่านมาในชีวิตผมเขาจะชอบมาปลุกผมตอนเช้าๆเขาจะโทรคุยกัยผมจนผมหลับเสมอเขาจะถามความรู้สึกแต่ผมก็บอกว่าไม่รู้สึกอะไรเลยกับเขาตลอดที่เขาถามทั้งที่ตอนนี้มันเริ่มขึ้นเป็นเปอร์เซนต์แล้วช่วงสงกรารต์เขาได้ทักมาขอผมไปเล่นน้ำได้ไหมผมก็ไม่ได้ว่าอะไรพอตกเย็นเขาไก้ทักมาบอกว่ามีคนมาชอบเขาซึ่งผมก็รู้สึกเจ็บแปล๊บแต่ก็ปิดบังคับก็ตอบกลับไปว่าเหรอผมตอบน่ะครับเขาก็ตอบมาตามปกติของเขาแต่ที่ไม่ปกติคือเขาตอบช้าขึ้นผมว่าน่ะในใจก็คิดในแง่บวกว่าเขาอาจติดธุระของเขาผมไม่ชอบก้าวกายเรื่องส่วนตัวใครทุกคนมีเรื่องส่วนตัวกันหมดอีกอย่างผมก็ยังไม่ได้คบกับเขาสถานะก็ยังไม่มีให้ทำอะไรมากกว่านนี้คงดูเกอนไปจนมีเรื่องเมื่อวานนี้ที่ผมจับได้ว่าเขาโกหกผมผมเกลียดคนโกหกที่สุดครับแต่ผมให้ใจเขาไปแล้วผมควรจะทำยังไงกับรักครั้งนี้รักที่ไม่มีสถานะหรือจะปล่อยหรือควรจับไว้ดีจากคนที่ไม่ค่อยเชื่อเรื่องความรักแต่เขากลับมาทำให้ใจผมเป็นแบบนี้คุณเก่งมากครับผมอยากจะบอกว่าถ้าไม่มีเขาตอนดึกผมก็คงจะนอนไม่หลับทำไมผมอ่อนแอจังครับทั้งที่ไม่เคยอ่อนแอสุดท้ายนี้ก็ขอขอบคุณทุกคนที่เขามาอ่านมาแสดงความคิดเห็นถ้ามีอะไรผิดพลาดขอโทดมา ณ ที่นี้ด้วยครับผม
เขาจะรู้ไหมว่าผมจิงใจ?