แฟนที่คบกันมา3ปีกำลังจะแต่งงานกันบอกเลิกกลางอากาศงานเตรียมไปแล้วพรีเวดดิ้งก็ถ่ายแล้วการด์ก็แจกแล้วเหลือเวลาอีก1เดือนก็จะถึงวันงานแล้ว..ผู้หญิงมา@เพื่อนในเฟสคอยสอดส่องเราทุกฝีก้าวซึ้งเราก็ไม่เคยรู้เลยว่านางเป็นใครนึกว่าเป็นลูกค้ามา@สั่งของ..จนกระทั่งโค้งสุดท้ายก่อนวันแต่งงาน29วันความแตกเพราะเราไปส่งของลูกค้า ณ.ห้างแห่งหนึ่งที่เค้าพากับไปกินข้าวซึ่งวันนี้เค้าบอกกะเราว่านัดคุยลูกค้า.เราก็เดินไปทักแบบสุขภาพประหนึ่งว่าเป็นคนรู้จักทักทายกัน
เรา..อ้าวพี่มาทำอะไรที่นี่??
แฟน..เออ.พี่มาคุยกับลูกค้า
เรายกมือไหว้ผู้หญิงสวัสดีคะพี่.งั้นหนูไม่รบกวนแล้วนะส่วนแฟนก็ถามว่ามาส่งของที่นี่หรอทำไมไม่บอกพี่จะได้เอามาให้!!!แล้วหันไปแนะนำผู้หญิงคนนั้นว่าเราคือแฟน..เราเลยขอตัวไปหาลูกค้าก่อนพอหันหลังปุ๊บ
ผู้หญิงคนนั้นก็บอกว่าไหนๆก็ไหนๆแล้วบอกมันไปสิว่าเราเป็นไรกันเรานี่หันหลังกลับอย่างไวเลย ผู้หญิงคนนั้นบอกว่าเค้าก็เป็นแฟนของผู้ชายที่เรากำลังจะแต่งงานด้วยเรานี่ช๊อคมากแฟนเราพยายามดึงเค้าออกมาแต่บอกว่าให้กลับไปคุยกันที่บ้านเราก็วิ่งตามไปบอกมีไรคุยกันตรงนี้เลยนี่มันอะไรใครเป็นแฟนใครอะไรยังไงผู้หญิงก็ตะโกนลั่นเลยว่าเค้าคือเมียอีกคนคบกันได้1กว่าแล้วส่วนเราผู้ชายเค้าสงสารเพราะเราดีกับเค้าทุกอย่างถ้าตั้งงานกับเราไปสบายแน่ๆเพราะที่บ้านเราทำธุระกิจหลายๆอย่างเรานี่พูดอะไรไม่ออกรู้แค่ว่าตื่นมาอีกทีอยู่ที่ รพ.แล้ว คนแรกที่เราลืมตาขึ้นมาเห็นคือแฟนเรา..เราถามเค้าว่าพี่หนูฝันไปรึป่าวเรื่องที่เกิดขึ้นไม่จริงใช่ไหม??แฟนเราไม่พูดอะไรสักคำได้แค่บอกว่าออกจาก รพ.ค่อยคุยกัน..คือถ้าพูดแบบนี้มันจะรอได้หรอพี่พูดมาเลยว่าเกิดอะไรขึ้น..เค้าตอบเราว่าเรื่องที่ผู้หญิงคนนั้นพูดคือความจริง..เค้าจะบอกเลิกเราหลายครั้งแล้วแต่ทำไม่ได้แต่เค้าก็กำลังจะเลิกกะผู้หญิงคนนั้นเพราะไม่อยากทำร้ายเรา เค้าบอกว่าเค้าไม่ได้รักเราแล้วคิดแค่ว่าแต่งงานไปเดี๋ยวก็คงกลับมารักกันได้แต่พอยิ่งใกล้วันแต่งงานเค้าก็รู้แล้วว่าเค้าอยู่กับเราไม่ได้เค้าขอโทษเรายกมือก้มลงกราบเรา.เราได้แต่กอดเค้าขอโอกาสให้เราได้ไหมพี่ชอบแบบไหนหนูจะเปลี่ยนตัวเองเพื่อพี่..เค้าตอบเราว่าไม่ว่าเราจะเปลี่ยนอะไรเพื่อเค้าแต่คนมันไม่ใช้ทำยังไงก็ไม่ใช่ เราเลยถามเค้าว่าแล้วพี่คิดไหมว่าหนูจะทนมองหน้าคนได้ไงงานเดินหน้าไป90เปอร์เซนแล้วการด์ก็แจกแล้วเหลือแค่ถึงวันงานพี่ทำได้ไงเค้าพูดมาแค่ขอโทษพี่ขอโทษ..
ถ้าหนูเลิกกับพี่ไปแล้วสักวันต้องเจอคนที่ดีและเหมาะสมกับเรา.เราเลยบอกเค้าไปว่าหนูเจ็บมากที่พี่ทำแบบนี้กับหนูแต่เจ็บที่สุดคือพี่ปล่อยให้ทุกอย่างล่วงเลยมาถึงขนาดนี้ได้ยังไงถ้าบอกหนูตั้งแต่ทีแรกเต็มที่ก็แค่เสียใจแต่นี่มันเสียใจไม่พอพ่อแม่ญาติพี่น้องจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนเสียพูดคนนั้นเดินเปิดประตูเข้ามาและบอกกับแฟนเราว่าไปเถอะ#พี่หมดเวลาที่ขอไว้แล้ว#เรานี่ลมจับรอบสองเลยคะตื่นมาอีกทีก็เห็นพ่อกะแม่นั่งเฝ้าเค้า2คนยังไม่รู้เรื่องเรานี่แสนสุดจะกลั้นน้ำตาไว้เล่าเรื่องให้พ่อแม่ฟังพร้อมกับร้องไห้ไม่หยุดพ่อปลอบเราว่าคนไม่มีวาสนาได้ใช้ชีวิตรวมกันฝืนยังไงก็ไปไม่รอดบุญแล้วที่รู้ความจริงกันก่อนไม่งั้นถ้าเกิดเรื่องวันงานจะวุ่นวายมากกว่านี้งานถูกยกเลิกเราเก็บตัวเงียบที่บ้านไม่อยากออกไปไหนเรารักเค้ามากคือพูดง่ายๆเลยว่าเราให้อภัยเค้าได้ทุกอย่างลึกๆในใจแอบรอเค้านะ..เราไลน์ไปถามเค้ากินข้วรึยังโน้นนี่นั่นทั้งที่รู้มันไม่สมควรแต่ทุกอย่างมันกระทันหันเกินไปขอแค่ได้รับข้อความกลับมาจากเค้าบ้างคงดี..เค้าโทรมาหาเราให้เราเข้มแข็งกินข้าวและดูแลตัวเองเค้าไม่ได้อยู่ดูแลเหมือนเมื่อก่อนแล้วต่อไปนี้ต้องดูแลตัวเองเรานี่ร้องไห้ไม่หยุดเลยทั้งที่พยามจะไม่ร้องให้เค้าได้ยินผ่านไป2-3เดือนเค้ามาปรึกษาเรื่องผู้หญิงคนนั้นไปมีกิ๊กเราทำได้แค่รับฟังเพราะเราไม่รู้จะพูดอะไรเรายังรักเค้าอยู่ทำได้แค่คอยติดตามถามไถ่ทุกข์สุขเค้าบอกว่าเหมือนเวรกรรมเลยที่เค้าเคยทำกะเราไว้ทุกวันนี้เค้าต้องเฝ้าผู้หญิงคนนั้นเพรสะเค้าก็รักมากเช่นกัน
เราเจ็บที่ได้ยินแบบนี้ แต่เราจะรอเค้าสักวันถ้ามีใครเข้ามาเราก็คงจะลืมไปเอง...
รัก3เศร้าเรา3คน
เรา..อ้าวพี่มาทำอะไรที่นี่??
แฟน..เออ.พี่มาคุยกับลูกค้า
เรายกมือไหว้ผู้หญิงสวัสดีคะพี่.งั้นหนูไม่รบกวนแล้วนะส่วนแฟนก็ถามว่ามาส่งของที่นี่หรอทำไมไม่บอกพี่จะได้เอามาให้!!!แล้วหันไปแนะนำผู้หญิงคนนั้นว่าเราคือแฟน..เราเลยขอตัวไปหาลูกค้าก่อนพอหันหลังปุ๊บ
ผู้หญิงคนนั้นก็บอกว่าไหนๆก็ไหนๆแล้วบอกมันไปสิว่าเราเป็นไรกันเรานี่หันหลังกลับอย่างไวเลย ผู้หญิงคนนั้นบอกว่าเค้าก็เป็นแฟนของผู้ชายที่เรากำลังจะแต่งงานด้วยเรานี่ช๊อคมากแฟนเราพยายามดึงเค้าออกมาแต่บอกว่าให้กลับไปคุยกันที่บ้านเราก็วิ่งตามไปบอกมีไรคุยกันตรงนี้เลยนี่มันอะไรใครเป็นแฟนใครอะไรยังไงผู้หญิงก็ตะโกนลั่นเลยว่าเค้าคือเมียอีกคนคบกันได้1กว่าแล้วส่วนเราผู้ชายเค้าสงสารเพราะเราดีกับเค้าทุกอย่างถ้าตั้งงานกับเราไปสบายแน่ๆเพราะที่บ้านเราทำธุระกิจหลายๆอย่างเรานี่พูดอะไรไม่ออกรู้แค่ว่าตื่นมาอีกทีอยู่ที่ รพ.แล้ว คนแรกที่เราลืมตาขึ้นมาเห็นคือแฟนเรา..เราถามเค้าว่าพี่หนูฝันไปรึป่าวเรื่องที่เกิดขึ้นไม่จริงใช่ไหม??แฟนเราไม่พูดอะไรสักคำได้แค่บอกว่าออกจาก รพ.ค่อยคุยกัน..คือถ้าพูดแบบนี้มันจะรอได้หรอพี่พูดมาเลยว่าเกิดอะไรขึ้น..เค้าตอบเราว่าเรื่องที่ผู้หญิงคนนั้นพูดคือความจริง..เค้าจะบอกเลิกเราหลายครั้งแล้วแต่ทำไม่ได้แต่เค้าก็กำลังจะเลิกกะผู้หญิงคนนั้นเพราะไม่อยากทำร้ายเรา เค้าบอกว่าเค้าไม่ได้รักเราแล้วคิดแค่ว่าแต่งงานไปเดี๋ยวก็คงกลับมารักกันได้แต่พอยิ่งใกล้วันแต่งงานเค้าก็รู้แล้วว่าเค้าอยู่กับเราไม่ได้เค้าขอโทษเรายกมือก้มลงกราบเรา.เราได้แต่กอดเค้าขอโอกาสให้เราได้ไหมพี่ชอบแบบไหนหนูจะเปลี่ยนตัวเองเพื่อพี่..เค้าตอบเราว่าไม่ว่าเราจะเปลี่ยนอะไรเพื่อเค้าแต่คนมันไม่ใช้ทำยังไงก็ไม่ใช่ เราเลยถามเค้าว่าแล้วพี่คิดไหมว่าหนูจะทนมองหน้าคนได้ไงงานเดินหน้าไป90เปอร์เซนแล้วการด์ก็แจกแล้วเหลือแค่ถึงวันงานพี่ทำได้ไงเค้าพูดมาแค่ขอโทษพี่ขอโทษ..
ถ้าหนูเลิกกับพี่ไปแล้วสักวันต้องเจอคนที่ดีและเหมาะสมกับเรา.เราเลยบอกเค้าไปว่าหนูเจ็บมากที่พี่ทำแบบนี้กับหนูแต่เจ็บที่สุดคือพี่ปล่อยให้ทุกอย่างล่วงเลยมาถึงขนาดนี้ได้ยังไงถ้าบอกหนูตั้งแต่ทีแรกเต็มที่ก็แค่เสียใจแต่นี่มันเสียใจไม่พอพ่อแม่ญาติพี่น้องจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนเสียพูดคนนั้นเดินเปิดประตูเข้ามาและบอกกับแฟนเราว่าไปเถอะ#พี่หมดเวลาที่ขอไว้แล้ว#เรานี่ลมจับรอบสองเลยคะตื่นมาอีกทีก็เห็นพ่อกะแม่นั่งเฝ้าเค้า2คนยังไม่รู้เรื่องเรานี่แสนสุดจะกลั้นน้ำตาไว้เล่าเรื่องให้พ่อแม่ฟังพร้อมกับร้องไห้ไม่หยุดพ่อปลอบเราว่าคนไม่มีวาสนาได้ใช้ชีวิตรวมกันฝืนยังไงก็ไปไม่รอดบุญแล้วที่รู้ความจริงกันก่อนไม่งั้นถ้าเกิดเรื่องวันงานจะวุ่นวายมากกว่านี้งานถูกยกเลิกเราเก็บตัวเงียบที่บ้านไม่อยากออกไปไหนเรารักเค้ามากคือพูดง่ายๆเลยว่าเราให้อภัยเค้าได้ทุกอย่างลึกๆในใจแอบรอเค้านะ..เราไลน์ไปถามเค้ากินข้วรึยังโน้นนี่นั่นทั้งที่รู้มันไม่สมควรแต่ทุกอย่างมันกระทันหันเกินไปขอแค่ได้รับข้อความกลับมาจากเค้าบ้างคงดี..เค้าโทรมาหาเราให้เราเข้มแข็งกินข้าวและดูแลตัวเองเค้าไม่ได้อยู่ดูแลเหมือนเมื่อก่อนแล้วต่อไปนี้ต้องดูแลตัวเองเรานี่ร้องไห้ไม่หยุดเลยทั้งที่พยามจะไม่ร้องให้เค้าได้ยินผ่านไป2-3เดือนเค้ามาปรึกษาเรื่องผู้หญิงคนนั้นไปมีกิ๊กเราทำได้แค่รับฟังเพราะเราไม่รู้จะพูดอะไรเรายังรักเค้าอยู่ทำได้แค่คอยติดตามถามไถ่ทุกข์สุขเค้าบอกว่าเหมือนเวรกรรมเลยที่เค้าเคยทำกะเราไว้ทุกวันนี้เค้าต้องเฝ้าผู้หญิงคนนั้นเพรสะเค้าก็รักมากเช่นกัน
เราเจ็บที่ได้ยินแบบนี้ แต่เราจะรอเค้าสักวันถ้ามีใครเข้ามาเราก็คงจะลืมไปเอง...