สับสนมากเลยค่ะตอนนี้ คบกันมาจะปีที่3แล้วค่ะ มั่นใจมากว่าเขาคือคนที่ใช่ แต่ไม่คิดว่าวันนี้จะต้องมานั่งเขียนกระทู้นี้ ยังว่าละค่ะ เขาเปนคนเดียวเลยที่เรารักมากขนาดนี้ รักทุกอย่างที่เปนตัวเขา ชอบที่เขาเปนตัวของตัวเอง ชอบมองเวลาเขาหลับ ทำทุกอย่างที่เขาอยากให้ทำ เรียกว่าหลงหัวปลักหัวปลำเลยก็ว่าได้ แต่ตรงกันข้าม เขากลับห้ามทุกอย่างที่เราเป็น ห้ามเที่ยว ห้ามไปพบเพื่อนบ้างบางที ต้องทำอย่างนั้นละ ต้องทำย่างนี้น่ะ อันนี่ทำไม่ได้น่ะ จนเราไม่เหลือความเป็นตัวของตัวเองเลยอ่ะ จนทุกวันนี้ต้องมานั่งตั้งคำถามว่ามันใช่หรอ ให้เราเอาใจเขาฝ่ายเดียว มันใช่ความรักจริงๆหรอ ความรักจริงมันไม่ต้องพยายามสิ หรือเรามันความคิดต่างกัน แต่ถ้าต้องตัดเขาออกจากชีวิตนี้ ไม่รุ้ว่าต้องอยุ้ยังไง มันผูกพันธ์มากๆเลยค่ะ ตลอดเวลาที่เราปรับตัวเองให้เข้ากับเขามามันทำให้รักเขามาก ใจนึงก็อยากจะตัดให้เจอคนที่เข้ากันได้กว่านี้น้ะค้ะ แต่อีกใจก็กลัวไม่เจอคนที่เรารักเขามากขนาดนี้อีกแล้ว ต้องทำยังไงขอคำปรึกษาหน่อยค่ะตอนนี้ร้องไห้หนักมาก
รักแฟนคนนี้มากแต่เหมือนนิสัยจะเข้ากันไม่ได้ต้องไปต่อหรือพอแค่นี้ค่ะ