ผมอายุ17พ่อกับแม่ผมเลิกกันตั้งแต่ผมยังเด็กๆ(แม่ผมมีลูกใหม่อีกคนตอนนี้แม่เสียแล้วครับ) และผมอยู่กับทางพ่อ และพ่อก็แต่งงานใหม่ แม่เลี้ยงท่านเป็นคนที่ใจดีมาก ดีมากๆแบบโครตของโครตดีอ่ะ ท่านรักผมเหมือนลูก หลังจากนั้นพ่อผมก็มีลูกใหม่อีกคน ตอนนี้4ขวบแล้ว ไม่รู้สิผมบอกไม่ถูก คือผมรักน้องนะรักมาก แต่บางทีผมก็รู้สึกเหมือนหมาหัวเน่าอ่ะ ความสนใจทั้งหมดถูกเทไปที่น้อง ทุกคนสนใจน้องจนบางทีก็ไม่ค่อยมีใครสนใจความรู้สึกผม บางทีเวลาพ่อกับแม่กับน้องไปไหนกันก็ไปกันโดยที่ผมไม่ได้ไปด้วย น้องอยากได้อะไรแค่อ้อนก็ได้แล้ว แต่ผมอยากได้อะไรก็จะมีเหตุผลมาหักล้างตลอด ผมรู้สึกน้อยใจอย่างบอกไม่ถูก พ่อกับแม่ก็คอยบอกผมอยู่เสมอว่ายังรักและห่วงผมเหมือนเดิม แต่บางทีผมก็อดน้อยใจไม่ได้ ท่านคอยบอกให้ผมมีอะไรไม่พอใจอะไรให้พูดแต่ผมเลือกที่จะเก็บไว้ดีกว่าเพราะถ้าพูดไป ความสัมพันธ์มันอาจจะแย่ลง ตอนนี้มันอึดอัด ผมไม่อยากพูดความรู้สึกของผมเพราะถ้าพูดไปผมเครียดกว่าเดิมแน่