สวัสดีค่ะ เรามีเรื่องรบกวนอยากให้คนที่เข้ามาอ่านเรื่องของเราช่วยเราหน่อยนะคะ
คือว่าเราตอนนี่ อายุ40ปีค่ะ จบแค่ม6 เราต้องการอยากได้ทำงานมากเลยค่ะ
คือว่าเราจะเล่าเรื่องเราก่อนหน้านั้นคร่าวๆก่อนนะคะ เราตัวคนเดียวมาตลอด
พ่อแม่เลิกกันตั้งแต่เรายังไม่เกิด ต่างคนก็ต่างมีครอบครัวใหม่กัน เกิดมาเราอยู่กับแม่
พอเริ่มสิบขวบพ่อก็รับไปอยู่ด้วย เราลูกคนเดียวไม่มีพี่น้อง พอมาอยู่กับพ่อ พ่อมีแฟนใหม่
ไม่มีคนส่งเราเรียนต่อ เรียนจบแค่ม6 เราก็เริ่มทำงานตั้งแต่เราทำงานหาเงินใช้เอง
พ่อก็ไม่เคยสนใจเราอีกเลย เราจีงออกจากบ้านมาอยู่ข้างนอก เช่าหออยู่ ส่วนแม่ก็ไม่เคยเจออีกเลย
เราก็ทำงานหาเลี้ยงตัวเองมาตลอด อดบ้าง มีกินบ้าง จนเราได้มาเจอกับแฟนเรา เขาเป็นเหมื่อนทุกอย่าง
ในชีวิตเรา เราสองคนอยู่ด้วยกันเก็บเงินร่วมกัน เพื่ออยากมีอนาคตที่ดี เขาก็รู้ว่าเราไม่มีใคร มึแค่เขาคนเดียวในชีวิต
เมื่อปีที่แล้วเขาจึงชวนเราให้ลาออกจากงานประจำที่ทำมานาน ให้กลับไปอยู่บ้านเขาที่ต่างจังหวัดไปหางานทำ
แถวบ้านเขา เราจึงลาออกตามเขาไป ตอนแรกที่เราไปอยู่บ้านเขามันดีมาก เราได้งานที่ห้างแห่งหนึ่ง
เขาได้งานเป็นช่างที่บริษัทแห่งหนี่ง เขาเป็นคนหน้าตาดีเจ้าชู้ จึงได้ไปติดผู้หญิงในที่ทำงานใหม่
หาเรื่องมาทะเลาะกับเราจนเราทนไม่ใหวขอเลิกกับเขา เราออกจากบ้านเขามาเช่าหออยู่ใกล้ที่ทำงาน
เขาก็ไปอยู่กับแฟนใหม่เขา เรากลับมาตัวคนเดียวอีกครั้ง แถมเงินที่ร่วมเก็บกันมาก็เป็นชื่อของเขาคนเดียว
ตรงนี่เราโง่เองโง่มาก พอเขาทิ้งเราไปเราไม่มีอะไรเป็นของตัวเองเลย มีเงินติดตัวไม่ถึงหมื่น
เราออกมาเช่าหออยู่ใกล้ที่ทำงานได้ไม่นาน เราก็อยากกลับมาที่บ้านเรา เพราะอยู่ที่นั้นเราไม่รู้จักใครเลย
จะไปใหนก็ไม่ได้เพราะขี่มอไซร์ไม่เป็น ยิ่งอยู่ไปมันก็ยิ่งบั่นทอนจิตใจตัวเองมากก เราจึงตัดสินใจลาออก
ที่นั้นอีกครั้ง กลับมาอยู่ที่ของเราคือจังหวัดเรา เราต้องมาเริ่มต้นใหม่ทุกอย่าง แต่เราอายุสี่สิบแล้ว
แทบจะไม่มีที่ใหนรับแล้ว เราเหมื่อนมาตายเอาดาบหน้า เราต้องมาเช่าหออยู่ที่นวนคร พ่อเราไม่ได้ติดต่อ
ท่านนานแล้ว ทราบแต่ว่าท่านก็อยู่กับลูกเมียใหม่ท่าน ส่วนแม่ไปอยู่ที่ใหนแล้วไม่ทราบ
เรามาหางานดงงานแถวนวนครทำ อย่างที่บอกว่าเราอายุเยอะแล้ว แถมเรียนมาน้อย จีงหางานยากมาก
ไปได้งานที่โรงงานเล็กๆที่หนี่งโดยเป็นซับคอนแทร็ค เงินแค่วันละสามร้อยสิบบาท แต่เราก็ต้องทำ
เพราะเราเลือกไม่ได้อีกแล้ว เงินที่มีตืดตัวมาต้องจ่ายค่ามัดจำห้อง และต้องจ่ายค่าเช่าสิ้นเดือนนี่
ที่เราเข้ามาโพสในนี่ เราไม่ได้ต้องการเงินทองใดๆ เราอยากได้งานที่มันเงินดีกว่านี่หน่อยหนี่ง
หรืออย่างน้อยก็ให้มันมั่นคงกว่านี่หน่อย เพราะที่เราทำอยู่ไม่รู้ว่าเขาจะเลิกจ้างเมื่อใหร่ แถมเงินน้อยด้วย
เพราะเราตัวคนเดียวแล้วยังต้องจ่ายค่าหออีก อย่างที่บอกไปเราไม่มีโอกาสอีกแล้ว ถ้าเราไม่เรื่มเก็บเงิน
ตั้งแต่วันนี่ อนาคตเรานอนข้างถนนแน่ ใครที่พอมีงานหรือแนะนำงานให้คนใร้ค่าอย่างเราทำบ้างมั้ยคะ
งานหนักแค่ใหนเราทำได้ค่ะ เพราะที่ผ่านงานมาก็งานหนักแทบทั้งนั้น ขอแค่ว่าให้เป็นงานสุจริต
งานต่างจังหวัดก็ได้นะคะ เราตัวคนเดียวไม่มีลูก ถ้ามันดีจริงเราก็จะไปค่ะ เราอยากเก็บเงินค่ะ
อยากได้งานที่มันดีกว่าที่ทำอยู่ตอนนี่ค่ะ ใครพอมีรบกวนช่วยบอกเราหน่อยนะคะ ถิอว่าสงสาร
ช่วยเอาบุญเถอะนะคะ แต่ขอร้องอย่างเดียว อย่าซ้ำเติมด้วยการหลอกกันเลยนะคะ แค่นี่ที่เราเจอมา
มันก็มากเกินกว่าที่เราจะรับไหวแล้วค่ะ
ใครพอมีฝากข้อความทิ้งใว้นะคะ เลิกงานเราจะกลับมาอ่านและติดต่อกลับไปค่ะ ขอขอบคุณทุกท่าน
ที่เข้ามาอ่าน และขอบคุณล่วงหน้ากับท่านที่จะแนะนำและให้คำปรึกษาเกี่ยวกับงานใหม่นะคะ ขอบคุณจริงๆค่ะ
มีเรื่องรบกวนอยากให้ช่วยค่ะ
คือว่าเราตอนนี่ อายุ40ปีค่ะ จบแค่ม6 เราต้องการอยากได้ทำงานมากเลยค่ะ
คือว่าเราจะเล่าเรื่องเราก่อนหน้านั้นคร่าวๆก่อนนะคะ เราตัวคนเดียวมาตลอด
พ่อแม่เลิกกันตั้งแต่เรายังไม่เกิด ต่างคนก็ต่างมีครอบครัวใหม่กัน เกิดมาเราอยู่กับแม่
พอเริ่มสิบขวบพ่อก็รับไปอยู่ด้วย เราลูกคนเดียวไม่มีพี่น้อง พอมาอยู่กับพ่อ พ่อมีแฟนใหม่
ไม่มีคนส่งเราเรียนต่อ เรียนจบแค่ม6 เราก็เริ่มทำงานตั้งแต่เราทำงานหาเงินใช้เอง
พ่อก็ไม่เคยสนใจเราอีกเลย เราจีงออกจากบ้านมาอยู่ข้างนอก เช่าหออยู่ ส่วนแม่ก็ไม่เคยเจออีกเลย
เราก็ทำงานหาเลี้ยงตัวเองมาตลอด อดบ้าง มีกินบ้าง จนเราได้มาเจอกับแฟนเรา เขาเป็นเหมื่อนทุกอย่าง
ในชีวิตเรา เราสองคนอยู่ด้วยกันเก็บเงินร่วมกัน เพื่ออยากมีอนาคตที่ดี เขาก็รู้ว่าเราไม่มีใคร มึแค่เขาคนเดียวในชีวิต
เมื่อปีที่แล้วเขาจึงชวนเราให้ลาออกจากงานประจำที่ทำมานาน ให้กลับไปอยู่บ้านเขาที่ต่างจังหวัดไปหางานทำ
แถวบ้านเขา เราจึงลาออกตามเขาไป ตอนแรกที่เราไปอยู่บ้านเขามันดีมาก เราได้งานที่ห้างแห่งหนึ่ง
เขาได้งานเป็นช่างที่บริษัทแห่งหนี่ง เขาเป็นคนหน้าตาดีเจ้าชู้ จึงได้ไปติดผู้หญิงในที่ทำงานใหม่
หาเรื่องมาทะเลาะกับเราจนเราทนไม่ใหวขอเลิกกับเขา เราออกจากบ้านเขามาเช่าหออยู่ใกล้ที่ทำงาน
เขาก็ไปอยู่กับแฟนใหม่เขา เรากลับมาตัวคนเดียวอีกครั้ง แถมเงินที่ร่วมเก็บกันมาก็เป็นชื่อของเขาคนเดียว
ตรงนี่เราโง่เองโง่มาก พอเขาทิ้งเราไปเราไม่มีอะไรเป็นของตัวเองเลย มีเงินติดตัวไม่ถึงหมื่น
เราออกมาเช่าหออยู่ใกล้ที่ทำงานได้ไม่นาน เราก็อยากกลับมาที่บ้านเรา เพราะอยู่ที่นั้นเราไม่รู้จักใครเลย
จะไปใหนก็ไม่ได้เพราะขี่มอไซร์ไม่เป็น ยิ่งอยู่ไปมันก็ยิ่งบั่นทอนจิตใจตัวเองมากก เราจึงตัดสินใจลาออก
ที่นั้นอีกครั้ง กลับมาอยู่ที่ของเราคือจังหวัดเรา เราต้องมาเริ่มต้นใหม่ทุกอย่าง แต่เราอายุสี่สิบแล้ว
แทบจะไม่มีที่ใหนรับแล้ว เราเหมื่อนมาตายเอาดาบหน้า เราต้องมาเช่าหออยู่ที่นวนคร พ่อเราไม่ได้ติดต่อ
ท่านนานแล้ว ทราบแต่ว่าท่านก็อยู่กับลูกเมียใหม่ท่าน ส่วนแม่ไปอยู่ที่ใหนแล้วไม่ทราบ
เรามาหางานดงงานแถวนวนครทำ อย่างที่บอกว่าเราอายุเยอะแล้ว แถมเรียนมาน้อย จีงหางานยากมาก
ไปได้งานที่โรงงานเล็กๆที่หนี่งโดยเป็นซับคอนแทร็ค เงินแค่วันละสามร้อยสิบบาท แต่เราก็ต้องทำ
เพราะเราเลือกไม่ได้อีกแล้ว เงินที่มีตืดตัวมาต้องจ่ายค่ามัดจำห้อง และต้องจ่ายค่าเช่าสิ้นเดือนนี่
ที่เราเข้ามาโพสในนี่ เราไม่ได้ต้องการเงินทองใดๆ เราอยากได้งานที่มันเงินดีกว่านี่หน่อยหนี่ง
หรืออย่างน้อยก็ให้มันมั่นคงกว่านี่หน่อย เพราะที่เราทำอยู่ไม่รู้ว่าเขาจะเลิกจ้างเมื่อใหร่ แถมเงินน้อยด้วย
เพราะเราตัวคนเดียวแล้วยังต้องจ่ายค่าหออีก อย่างที่บอกไปเราไม่มีโอกาสอีกแล้ว ถ้าเราไม่เรื่มเก็บเงิน
ตั้งแต่วันนี่ อนาคตเรานอนข้างถนนแน่ ใครที่พอมีงานหรือแนะนำงานให้คนใร้ค่าอย่างเราทำบ้างมั้ยคะ
งานหนักแค่ใหนเราทำได้ค่ะ เพราะที่ผ่านงานมาก็งานหนักแทบทั้งนั้น ขอแค่ว่าให้เป็นงานสุจริต
งานต่างจังหวัดก็ได้นะคะ เราตัวคนเดียวไม่มีลูก ถ้ามันดีจริงเราก็จะไปค่ะ เราอยากเก็บเงินค่ะ
อยากได้งานที่มันดีกว่าที่ทำอยู่ตอนนี่ค่ะ ใครพอมีรบกวนช่วยบอกเราหน่อยนะคะ ถิอว่าสงสาร
ช่วยเอาบุญเถอะนะคะ แต่ขอร้องอย่างเดียว อย่าซ้ำเติมด้วยการหลอกกันเลยนะคะ แค่นี่ที่เราเจอมา
มันก็มากเกินกว่าที่เราจะรับไหวแล้วค่ะ
ใครพอมีฝากข้อความทิ้งใว้นะคะ เลิกงานเราจะกลับมาอ่านและติดต่อกลับไปค่ะ ขอขอบคุณทุกท่าน
ที่เข้ามาอ่าน และขอบคุณล่วงหน้ากับท่านที่จะแนะนำและให้คำปรึกษาเกี่ยวกับงานใหม่นะคะ ขอบคุณจริงๆค่ะ