สวัสดีครับผมมีเรื่องอยากจะมาถามครับ ผมแคร์ความรู้สึกของเพื่อนมากไปไหมครับ

นี้เป็นกระทู้แรกของผมครับผมอาจจะพิมพ์อะไรผิดไปผมขอโทษไว้ล่วงบหน้านะครับ คือผมอยู่กับกลุ่มเพื่อนกลุ่มนี้มาเกือบๆปีแล้วครับผมรักเพื่อนกลุ่มนี้มากครับ ตัวผมเพิ่งมาอยู่กับเพื่อนกลุ่มนี้ครับ(คือเพื่อนผมเคยอยู่ด้วยกันมาก่อนที่ผมจะอยู่ด้วยครับ) พอเราอยู่ด้วยกันผ่านมาย่อมมีเรื่องที่ขัดใจไม่พอใจกันอยู่แล้วครับ ทุกๆครังที่ผมเผลอทำอะผิดไปหรือทำให้เพื่อนลำบากเพราะผมผมก็จะเก็บความร็สึกผิดที่แย่ๆนั้นเอามาร้องไห้คนเดียวครับ เพราะไม่อยากพูดออกไปถ้าผมพูโออกไปผมก็กลัวว่ามันเป็นคำแก้ตัวหรือผมแค่สร้างภาพซึ่งผมไม่อยากให้เป็นแบบนั้นเพราะผมอยากให้เพื่อนผมมีความสุขที่สุดครับไม่ว่าผมจะผิดจริงหรือไม่ผมก็ยอมเพื่อนครับ ยอมผิดให้เพื่อนผมสบายใจยอมขอโทษให้เพื่อนผมไม่โกดผม และยิ่งบางครั้งที่เพื่อนผมมาบอกผมว่าผมเห็นแก่ตัวหรืออะไร(ถ้าใครอยากรู้เรื่องอยากให้เป็นการส่วนตัวครับ)มันก็ยิ่งทำให้ผมเสียใจมากขึ้นครับ สำหรับผมเพื่อนของผมจะเรียกว่ารักมากกว่าแฟนเป็ฯ100เท่าก็ได้ครับ เวลาผมเสียใจถึงได้เสียใจหนักแต่ก็ไม่เป็นไรครับ ผมแค่อยากให้เพื่อนผมมีความสุขที่สุด สุดท้ายผมก็เลือกที่จะเดินออกมาครับผมรู้ว่าหลายๆคนอาจจะคิดว่าทำผมไม่คุยกับเพื่อนตรงๆ ก็อย่างที่ผมพิมพ์ไปก่อนหน้านี้ครับ เหตุผลผมก็คือผมอยากให้พวกเพื่อนผมมีความสุขเหมือนแต่ก่อน แต่ก่อนที่ไม่มีผม ผมเลยเลือกที่จะเดินออกมาครับ ผมเป็นแบบหัวข้อกระทู้ไหมครับ