ผมทำถูกแล้วใช่รึเปล่าคับ

ผมรู้จัก ผู้หญิงคนนึง ทางเฟสบุ๊คเค้าน่ารักมาก อารมณ์ดี ขี้เล่น ขี้อ้อน คุยกันมา 3 เดือนจนได้เจอกันแล้วก็คบกัน ระหว่างที่คบกันเค้าดูแลผมดีมากเลย มีปัญหาอะไรเค้าคอยช่วยเค้าอยู่ข้างๆผมเสมอ เค้าไม่เคยขออะไรจากผมเลย มีแต่เค้าชอบที่จะเป็นฝ่ายให้ เค้าพาผมไปเจอพ่อแม่ซึ่งเค้าบอกว่าเค้าไม่เคยพาใครกลับบ้าน พอเรารู้จักกันมากขึ้นเค้าก็มาบอกความจริงอย่างแรกกับผม ว่าเค้ามีแฟนอยู่แล้วนะ แต่ว่าเหมือนคบรอวันเลิกเพราะไม่ได้เจอกันเป็นปีแล้ว แค่รอใครสักคนบอกเลิก เพราะคบกันมาตั้งแต่เรียน ปวช. จนตอนนี้ จบ ป.ตรีแล้ว แค่มีคุยไลน์บ้าง เราก็อึ้งไปแปปนึง แล้วก็เข้าใจในสิ่งที่เค้าพูด ผมก็โอเค ผมรอได้ หลังจากวันนั้นไม่นานเค้าก็เลิกกันอย่างเป็นทางการ ผมก็คิดว่าถึงเวลาที่ผมจะมั่นใจได้แล้วหละ จนมาวันนึง ผมสงสัยว่าจะมีเบอร์นึงที่เวลาโทรมา แล้วผมจะต้องเงียบ ผมไม่โอเค ผมถามเค้าหลายครั้งเค้าไม่เคยบอก จนมาวันนึงเค้าคงคิดว่าถึงเวลาที่ผมต้องรู้มั้ง เค้าเคยบอกผมเสมอว่าเค้าไม่ดีอย่างที่ผมคิดหรอก บอกไปไม่มีใครรับได้หรอก ผมบอกว่าผมรับได้ เค้าถึงยอมบอก ว่าสมัยเรียน มหาลัย เค้าเคยไปสมัครงานที่ แห่งนึง แล้วเจ้าของที่นั่นชอบเค้า เค้าขอเลี้ยงดู ด้วยความที่เค้าเป็นเด็กอยากได้นั่นอยากได้นี่ เค้าเลยตกลง เค้าบอกผมว่า ตอนนี้เค้าไม่ได้มีอะไรกันนานแล้ว แต่เค้าก็ยังโทรมาบ้าง ไปกินข้าวกันบ้าง แต่ไม่มีอะไร ผมไม่เคยเชื่อนะ แต่ผมก็บอกว่า เค้ารับได้นะ ถ้ามันจบ เค้าบอกผมว่า มันจะจบก็ต่อเมื่อเค้าย้ายคอนโด เพราะเค้ารู้ที่อยู่ แล้วคอนโดที่จะย้ายไปต้องสร้างอักเป็นปี ผมคิดว่าผมรอไม่ไหวหรอก ผมไม่ได้รังเกียจนะ แต่ผมจะอยู่แบบหลบๆซ่อนๆแบบนี้ได้อีกนานแค่ไหน เค้าบอกว่าเค้ารักผม สิ่งที่เราจะสร้างด้วยกันคือครอบครัว แต่สิ่งที่เค้ามีอยู่มันเป็นไปไม่ได้ เค้าไม่ได้รัก เฮีย (เค้าเรียกว่าเฮีย) ผมเลยพยายามทำให้เค้าไปจากผมเอง ผมไม่อยากเป็นคนบอกเลิกเค้า ผมบอกเค้าว่า ต่อไปนี้ห้ามยุ่งกับโทรสับเค้านะ ห้ามดู ห้ามเช็ค ไม่ต้องโทรตาม คุยกันแค่ก่อนนอนก็พอ เราต่างคนก็ต่างต้องมีเรื่องส่วนตัว หลังจากนั้นก็ทะเลาะกันบ่อยขึ้นเค้าระแวงว่าผมจะมีคนอื่น ความรักที่เค้าเคยมีให้ผมก็เริ่มน้อยลง จนถึงวันที่เราเลิกกันเค้าก็เป็นคนบอกเลิกผมเอง รวมแล้วเราคบกันมา 1 ปี กับ 3 เดือน ถึงจะเลิกกันผมไม่เคยเสียดายเวลาดีๆที่มีให้กันเลย เพื่อนๆคนรอบข้าง แม่ผม มีแต่คนว่าผมว่าเจอคนดีๆทำไมไม่รักษาให้ดี บางเรื่องผมก็พูดไม่ได้ ไม่มีใครเข้าใจความรู้สึกผมหรอกเนอะ