ผมรู้สึกไม่มีอะไรที่มันแน่นอน

ช่วงสงการณ์ผมได้มีโอกาสกลับบ้าน (หลังจากอยู่ในเมืองจนเกือบลืมไปแล้วว่าตัวเองเป็นใคร)
ผมรู้สึกถึงบรรยกาศเก่าๆสมัยเรียน ม.ปลาย ผมได้มีโอกาสได้เจอเพื่อนเก่าผมสมัน ม ปลาย
และได้ไปเที่ยวด้วยกัน (1วัน) แล้วก็ต้องจากกันได้เจอกันอีกทีก็ไม่รู้ว่าตอนไหน(ทั้งๆที่ตอนเด็กเจอกันทุกวัน)
การกลับบ้านครั้งนี้ผมหวังว่าจะได้เจอคนที่ผมเคยชอบ อยากเจออีกสักครั้ง
แต่ก็มารู้อีกทีว่าเค้าย้ายไปที่อื่นแล้วและไม่กลับมาที่นี่อีก นั่งหมายความว่าผมจะไม่ได้เจอเค้าอีก
ผมกลับมานึกถึงเพื่อนที่เรียนตอน มหาลัยด้วยกัน ผมมีเพื่อนหลายคนนะทั้งสนิทไม่สนิท
แต่เมื่อเรียนจบแล้วก็คงไม่ต่างอะไรกับเพื่อนตอน ม.ปลาย หรอก คนที่ผมเคยรักก็ไม่มีวันได้เจอ
ส่วนคนที่เคยรักผมอีกไม่นานผมก็คงไม่ได้เจอเค้าอีก  เมื่อผมเรียนจบแล้วผมก็คงต้องไปทำงานที่อื่น(ที่ที่ไม่รู้จัก)
ก็ต้องไปเริ่มต้นสังคมใหม่ เจอคนใหม่ๆอีก หวนกลับมานึกถึงชีวิตตอนเรียนมัธยม แล้ว นึกเสียดาย
ตอนนี้ผมกำลังหาคำตอบให้กับชีวิตอยู่ ผมรู้สึกว่ามันไม่มีอะไรแน่นอน