ขับรถแต่ละครั้ง มีเรื่องให้ต้องบ่น (ในใจ) ทุกครั้ง มากบ้างน้อยบ้าง เรื่องเล็กบ้างเรื่องใหญ่ชนิดที่ถ้าพลาดก็ถึงตายบ้าง
ล่าสุดเมื่อวานขับรถออกไปตลาดตอนทุ่มนึง ผมออกจากซอยถึงสามแยกออกสู่ถนนใหญ่ มองซ้ายขวาซ้ำแล้วซ้ำอีก รอจนเห็นถนนว่างจึงค่อยๆ เคลื่อนรถออกไป จ๊ะเอ๋! สามล้อพ่วงไม่เปิดไฟโผล่มาทางขวามือ ตอนนั้นฟ้าสลัวแล้ว ผมมองเห็นสามล้อพ่วงคันนั้นผ่านกระจกรถได้ในระยะแค่ไม่ถึงสิบเมตร เกือบไปแล้วจริงๆ
เรื่องไม่เปิดไฟนี่วันก่อนก็เกือบเกิดอุบัติเหตุใหญ่ เป็นเวลากลางวันแต่ฝนตกหนักมาก รถแต่ละคันกลืนไปกับสายฝนมองแทบไม่เห็น แล้วมันจะมีอยุ่สองพวกคือ พวกเปิดไฟฉุกเฉินเวลาฝนตกให้ลายตาเล่น กับอีกพวกคือไม่เปิดไฟอะไรเลย!
ไอ้คันอยู่ข้างหน้าเรายังพอมองเห็นได้ลางๆ เพราะที่ปัดน้ำฝนทำงานตลอด แต่ให้รถที่ตามมาข้างหลังเนี่ยมองไม่เห็นเลยนะ นอกจากสีรถจะกลืนไปกับสายฝนแล้ว กระจกมองข้างที่มีเม็ดฝนเกาะยิ่งทำให้มองไม่เห็น ครั้งหนึ่งเมื่อไม่กี่วันก่อนเปิดไฟเลี้ยวเปลี่ยนเลน เกือบไปเบียดกับกระบะที่ขับตามมา โชคดีที่กระบะคันนั้นกระพริบไฟใส่เลยรอดมาได้
อีกเหตุการณ์ สามแยกเหมือนกัน ถนนโล่งไม่มีอะไรบัง แต่มีป้าย "หยุด" เราก็เปิดไฟเลี้ยวเลียเบรคมาสัก 40 เมตรเตรียมหยุด (ต่อให้ไม่มีป้ายหยุด แต่ทางแยกควรต้องหยุดอยู่แล้วตามกฏจราจร) มีกระบะตามหลังมาอย่างเร็วเบรคเอี๊ยดกระพริบไฟใส่ ทำนองว่ามุงจะเบรคทำไม =*=
นี่ยังไม่นับอีกร้อยเรื่องที่เจอได้ในแต่ละวันนะ ทั้งไฟตัดหมอกไม่ควรเปิดแต่ดันเปิด ไฟเลี้ยวควรเปิดแต่กลับไม่เปิดกัน เลี้ยวตัดหน้ากระชั้นชิดจนเกือบชนตรงจุดกลับรถ ช้าแช่ขวา เบียดไหล่ทาง ย้อนศร ฯลฯ
1. อยากให้ใบขับขี่ทำยากกว่านี้ อบรมสามเดือน แล้วไปสอบกันบนถนนจริงแบบต่างประเทศ
2. อยากให้ตำรวจจราจรกวดขันมากกว่านี้
3. อยากให้ค่าปรับสูงกว่านี้ ถ้าผลสัมฤทธิ์คือช่วยรักษาชีวิตคนใช้รถใช้ถนนได้ ใครจะว่าเข้ากระเป๋าใครก็ช่างเถอะ
4. อยากให้รัฐทำสปอต.. เรียกว่าไรล่ะ คล้ายๆ รายการสั้นอย่างตาวิเศษสมัยก่อนก็ได้ ออกอากาศแทรกมันบ่อยๆ บนจอทีวี เปลืองงบหน่อยแต่น่าจะกระตุ้นความตระหนักของคนได้ มันคุ้มนะเพราะเมื่อลดอุบัติเหตุได้ งบสาธารณสุขที่ต้องมาดูแลตรงนี้ก็ลดลงด้วย
สถิติอุบัติเหตุบนท้องถนนเมืองไทยมันสูงมากเกินไปแล้ว
#บ่น
เบื่อถนนเมืองไทย วินัยจราจรสะท้อนวินัยคนในชาติ
ล่าสุดเมื่อวานขับรถออกไปตลาดตอนทุ่มนึง ผมออกจากซอยถึงสามแยกออกสู่ถนนใหญ่ มองซ้ายขวาซ้ำแล้วซ้ำอีก รอจนเห็นถนนว่างจึงค่อยๆ เคลื่อนรถออกไป จ๊ะเอ๋! สามล้อพ่วงไม่เปิดไฟโผล่มาทางขวามือ ตอนนั้นฟ้าสลัวแล้ว ผมมองเห็นสามล้อพ่วงคันนั้นผ่านกระจกรถได้ในระยะแค่ไม่ถึงสิบเมตร เกือบไปแล้วจริงๆ
เรื่องไม่เปิดไฟนี่วันก่อนก็เกือบเกิดอุบัติเหตุใหญ่ เป็นเวลากลางวันแต่ฝนตกหนักมาก รถแต่ละคันกลืนไปกับสายฝนมองแทบไม่เห็น แล้วมันจะมีอยุ่สองพวกคือ พวกเปิดไฟฉุกเฉินเวลาฝนตกให้ลายตาเล่น กับอีกพวกคือไม่เปิดไฟอะไรเลย!
ไอ้คันอยู่ข้างหน้าเรายังพอมองเห็นได้ลางๆ เพราะที่ปัดน้ำฝนทำงานตลอด แต่ให้รถที่ตามมาข้างหลังเนี่ยมองไม่เห็นเลยนะ นอกจากสีรถจะกลืนไปกับสายฝนแล้ว กระจกมองข้างที่มีเม็ดฝนเกาะยิ่งทำให้มองไม่เห็น ครั้งหนึ่งเมื่อไม่กี่วันก่อนเปิดไฟเลี้ยวเปลี่ยนเลน เกือบไปเบียดกับกระบะที่ขับตามมา โชคดีที่กระบะคันนั้นกระพริบไฟใส่เลยรอดมาได้
อีกเหตุการณ์ สามแยกเหมือนกัน ถนนโล่งไม่มีอะไรบัง แต่มีป้าย "หยุด" เราก็เปิดไฟเลี้ยวเลียเบรคมาสัก 40 เมตรเตรียมหยุด (ต่อให้ไม่มีป้ายหยุด แต่ทางแยกควรต้องหยุดอยู่แล้วตามกฏจราจร) มีกระบะตามหลังมาอย่างเร็วเบรคเอี๊ยดกระพริบไฟใส่ ทำนองว่ามุงจะเบรคทำไม =*=
นี่ยังไม่นับอีกร้อยเรื่องที่เจอได้ในแต่ละวันนะ ทั้งไฟตัดหมอกไม่ควรเปิดแต่ดันเปิด ไฟเลี้ยวควรเปิดแต่กลับไม่เปิดกัน เลี้ยวตัดหน้ากระชั้นชิดจนเกือบชนตรงจุดกลับรถ ช้าแช่ขวา เบียดไหล่ทาง ย้อนศร ฯลฯ
1. อยากให้ใบขับขี่ทำยากกว่านี้ อบรมสามเดือน แล้วไปสอบกันบนถนนจริงแบบต่างประเทศ
2. อยากให้ตำรวจจราจรกวดขันมากกว่านี้
3. อยากให้ค่าปรับสูงกว่านี้ ถ้าผลสัมฤทธิ์คือช่วยรักษาชีวิตคนใช้รถใช้ถนนได้ ใครจะว่าเข้ากระเป๋าใครก็ช่างเถอะ
4. อยากให้รัฐทำสปอต.. เรียกว่าไรล่ะ คล้ายๆ รายการสั้นอย่างตาวิเศษสมัยก่อนก็ได้ ออกอากาศแทรกมันบ่อยๆ บนจอทีวี เปลืองงบหน่อยแต่น่าจะกระตุ้นความตระหนักของคนได้ มันคุ้มนะเพราะเมื่อลดอุบัติเหตุได้ งบสาธารณสุขที่ต้องมาดูแลตรงนี้ก็ลดลงด้วย
สถิติอุบัติเหตุบนท้องถนนเมืองไทยมันสูงมากเกินไปแล้ว
#บ่น