เราเรียนอยู่ไกลจากบ้านเพราะเเม่อยากให้มาเรียนที่นี้ ระยะทางเป็นตัวทำให้ไม่ค่อยได้กลับบ้าน เทอมหนึ่งจะกลับได้ เราก็เข้าใจนะว่า ครอบครัวเป็นห่วงช่วงเวลาที่เดินทาง
เเต่ตอนนี้เราไม่ได้กลับบ้านประมาณ 7เดือนเเล้ว พอถึงช่วงที่หยุดนานๆๆหน่วย ก็โทรหาเเม่ว่าขอกลับบ้าน เเม่ไม่ให้กลับ เราก็เข้าใจในช่วงเเรกๆ เเต่ตอนนี้ไม่เข้าใจว่าทำไมไม่ให้กลับบ้าน เพื่อนๆก็ชอบถามว่า เห้ยทำไมไม่กลับบ้าน เราก็จะมักจะมีเหตุผลอ้างเสมอ จนตอนนี้อยู่ที่ไหนก็ได้เเล้ว เเต่บางทีก็เกิดอาการเศร้านะ บางครั้งก็ร้องให้ ช่วงเทศกาลพ่อเเม่ก็ไปเที่ยวสนุก เเต่เราก็อยู่หอเพราะเเม่บอกว่า อยู่หอนะ ไปไหนมันอันตราย เราก็ไม่อยากให้เเม่เป็นห่วง
เศร้าดีเนอะ ถ้าเพื่อนเป็นเเบบเราจะมีวิธีเเบบไหนเเก้เหงาบ้าง
เทศกาลไหนๆก็อยู่หอพัก
เเต่ตอนนี้เราไม่ได้กลับบ้านประมาณ 7เดือนเเล้ว พอถึงช่วงที่หยุดนานๆๆหน่วย ก็โทรหาเเม่ว่าขอกลับบ้าน เเม่ไม่ให้กลับ เราก็เข้าใจในช่วงเเรกๆ เเต่ตอนนี้ไม่เข้าใจว่าทำไมไม่ให้กลับบ้าน เพื่อนๆก็ชอบถามว่า เห้ยทำไมไม่กลับบ้าน เราก็จะมักจะมีเหตุผลอ้างเสมอ จนตอนนี้อยู่ที่ไหนก็ได้เเล้ว เเต่บางทีก็เกิดอาการเศร้านะ บางครั้งก็ร้องให้ ช่วงเทศกาลพ่อเเม่ก็ไปเที่ยวสนุก เเต่เราก็อยู่หอเพราะเเม่บอกว่า อยู่หอนะ ไปไหนมันอันตราย เราก็ไม่อยากให้เเม่เป็นห่วง
เศร้าดีเนอะ ถ้าเพื่อนเป็นเเบบเราจะมีวิธีเเบบไหนเเก้เหงาบ้าง