เดินออกมาก็คิดถึงยืนต่อก็ไม่มีตัวตน

ตอนนี้ผมรู้สึกแปลกๆครับ มันกระวนกระวาย เบื่อเศร้า เหงาเซ็ง คิดถึง กลัว อารมณ์มันผสมปนเปกัน ยากที่จะอธิบายได้ มันอึดอัดอยู่ในใจ ไม่มีใครให้พึ่งพิงหรือรับฟังได้ มันรู้สึกแย่มากๆ เหมือนจิตตกหรืออะไรสักอย

หลายคนกลัวความรัก เราเองก็เช่นกัน เพราะเจอกับเรื่องที่ทำให้ตัวเองเจ็บปวด พอมาถึงจุดที่พอจะยืนไหว เปิดใจใหม่อีกรอบ ยังไม่ทันเริ่มต้นเลย พังอีกรอบ TT เป็นแบบนี้บ่อยๆกลัว โรคซึมเศร้าถามหา มากเลย พยายา

เจ็บบ่เคยจำ

ใครเป็นบ้างคะ ไม่ใช่ไม่อยากมีความรัก แต่พอ คิดถึงความเจ็บปวดที่เราเคยเจอ กลายเป็นว่า ตัวเราเองไม่กล้าที่จะเริ่มต้นกับใคร ไปอีก :(

ถ้ามันเป็นความคิดถึงแบบที่ไม่ควรคิดถึง. เป็นความคิดถึงที่คุณคิดถึงแล้วเจ็บปวดแต่คุณก็หยุดความคิดคุณไม่ได้ คุณจะยังคิดถึงต่อไปหรือหาทางหยุดมันล่ะ

บางทีก็มีความสุข บางทีก็เจ็บปวด บางครั้งก็ไม่รู้สึกอะไรเลย "ตกลงความรักมันคืออะไรฟ่ะ?" หรือมันไม่เคยมีตัวตน

มันมีบางท่อนที่ตรงกับตัวเองจริงๆนะคะ มันจะเศร้าทุกครั้งที่คิดถึงเรื่องราวในอดีตบางเรื่อง ทำยังไงจะไม่ให้คิดถึงเขาอีกคะ.. ในหัวนี่ยังวนเวียนกับคำว่า เรากลับไปเป็นคนแปลกหน้าอีกครั้งงั้นหรอ มันเป็นความรู

ทำยังใงดีครับ เมื่อใร่ผมจะเลิกคิดถึงอดีตที่ผ่่นมาแบบเจ็บปวด คิดแต่สิ่งไม่ดีที่เราทำกับคนที่เรารักเมือก่อนมากมายหลายคน ในสมองมีแต่ภาพเหล่านั้นตามหลอกหลอนที่เราทำใม่ดีกับเขา อยากกับใปเริ่มใหม่แต่มันก็สา