ถ้าเรารักใครสักคนเราจะปล่อยเขาไปไหมทั้งๆที่รู้ว่าเป็นไปไม่ได้

เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าที่จริงแล้วเรารู้สึกยังไงแต่ถ้าความรู้สึกของเรามันอาจจะเรียกว่าความรักแต่ความรักของเรามันเกิดขึ้นได้ครั้งละคนถ้าเราจะลืมใครสักคนเราต้องมีใครอีกคนที่เรารู้สึกแบบนั้นกับเขาเราไม่รู้ว่าสิ่งที่เราเป็นมันคืออะไรเราเป็นห่วงเขาอยากคุยกับเขาทุกวันไม่อยากให้เขาหายไปไหนอยากไปไหนด้วยกันอยากอยู่ข้างเขาเวลาที่ไม่สบายใจเพราะที่เรารู้สึกแบบนั้นเขาก็เคยทำแบบนี้กับเราเขาคอยเป็นห่วงเขาคอยอยู่ข้างๆเราเวลาเราไม่สบายใจเขาคอยเป็นห่วงเราเวลาเราไม่สบายเขาก็คอยถามเราตลอดว่าเรากินข้าวกินยายังเราชอบที่เขาเป็นแบบนี้กับเราแต่พอวันหนึ่งทุกอย่างมันเปลี่ยนไปมันไม่เหมือนเดิมอาจจะเป็นเพราะตัวเราเองที่ทำทุกอย่างพักเราก็ไม่รู้ว่าเขาคิดยังไงกับเราแต่ที่เรารู้คือเขาก็มีคนที่เขาชอบอยู่แล้วเราเองก็รู้ว่าเราไม่ควรที่จะรู้สึกแบบนั้นเรารู้ทั้งรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้