สวัสดีค่ะ ขอเกริ่นไว้ก่อนเลยนะคะนี่เป็นกระทู้แรกของเราค่ะ ด่าได้แต่อย่าแรงนะคะ
เข้าเรื่องนะคะ คือตอนเด็กๆเราเคยคิดมานานแล้วคาะว่าแม่เราเป็นไบโพล่าร์หรือเปล่า? กล่าวคือ แม่เราอารมณ์รุนแรงมากๆๆๆค่ะ ไม่ใช่แค่ว่าหงุดหงิดบ่นๆทั่วไปเหมือนแม่ทุกคนนะคะ แม่เราเป็นคนที่คุยอยู่ดีๆก็สามารถปรี๊ดแตกมาด่ากราดได้เลยทีเดียว เวลาแม่ด่าก็ชอบขึ้นเมิงกุค่ะ ซึ่งเราก็ยอมท่านมาตลอดโดยคิดว่าท่านหวังดีจริงๆในทุกการด่า แต่ที่เรื่มไม่ไหวคือ ยิ่งท่านอายุมากยิ่งด่าแรงขึ้น ถี่ขึ้นค่ะ (แม่เราอายุ50ต้นๆ) เราก็ลองพิจารณาตัวเองนะคะ เออเราก็ผิดอะ แต่แม่ด่าแรงไปหรืเปล่า
ยกตัวอย่างเหตุการณ์นะคะ แม่เราเลี้ยงเรากับพี่สาวมาค่อนข้างเข้มงวดค่ะ ขั้นตีก็มี (เคยมีการตีกลางห้างด้วยซึ่งมันฝังใจเรามากๆ) แต่น้องเรา(ลูกน้า)ค่อนข้างโตมาอย่างเอาใจค่ะและเป็นเด็กผชเลยดื้อหน่อย มีวันนึงที่น้องตื่นมาแล้วเปลี่ยนชุดเลย แม่เราก็ถามว่าเป็นอะไร น้องเราตอบว่าเข้าห้องน้ำแล้วชุดเปียก แต่แอบไปกระซิบน้าทีหลังค่ะว่าตัวเองได้ฉี่รดที่นอน ซึ่งแม่เราพอรู้ความจริงนี่ปรี๊ดเลยค่ะ ด่ากราดเลยว่าน้องไปฝึกโกหกจากไหน ซึ่งเราพยายามให้แม่ใจเย็นๆแล้วลองมาดูว่า ทำไมน้องถึงต้องโกหก เพราะแม่ชอบดุด่าหรือเปล่า? เพราน้องเรายังเด็กค่ะ เพิ่ง6ขวบและเราเลี้ยงน้องมา น้องเรานิสัยจริงๆเขาเป็นเด็กดี ซึ่งแม่เราไม่ฟังค่ะ ยืนยันจะด่า
เราและพี่เคยคุยกับแม่แล้วค่ะเรื่องการดุด่านี้ ซึ่งอารมณ์ของแม่ร้ายจริงๆและจำไม่ได้ด้วยว่าตอนด่าได้พูดคำไหนออกไปบ้าง ซึ่งคนฟังเจ็บไม่น้อยเลยนะคะ แต่พูดไปทีไรแม่ก็จะอารมณ์เสีย เกรี้ยวกราดตลอดจนต้องหยุดพูด และไม่อยากจะพูดแล้วค่ะ พาลจะผิดใจกันเปล่าๆ
แม่เราไม่ค่อยเข้าวัดนะคะ ซึ่งเราก็ไม่อะไรหรอก แต่พอปัจจุบันแม่เริ่มสวดมนตร์บ้าง แต่ยังอารมณ์รุนแรงเหมือนเดิม เราคิดว่าบางทีถ้าเกิดไปปฏิบัติธรรมบ้างแม่จะควบคุมอารมณ์ได้ดีขึ้นไหมคะ
อาจจะพิมพ์งงๆบ้างนะคะแต่เครียดจริงๆค่ะ
อารมณ์ตอนแม่ขึ้นนี่มันแย่ไปหมดเลย อยากขอคำแนะนำจริงๆค่ะ ไม่รู้อธิบายเห็นภาพหรือเปล่านะคะแต่เราคิดเรื่องการตั้งกระทู้มานานมากๆ เพราะไม่รู้จะปรึกษาใครแล้วจริงๆค่ะ พี่แค่เรากับพี่ที่เข้าใจกัน
ปล. เรารักแม่เราเหมืนเดิมค่ะ แค่ไม่อยากให้แม่อารมณ์ร้ายแบบนี้ มันเสียสุขภาพจิตทั้งเราและแม่จริงๆค่ะ
ปล.2 ลองแนะนำให้แม่พูดคุยกับจิตแพทย์แล้วค่ะ เป็นแค่แบบไปปรึกษา โดนแม่ด่ากลับมาไม่มีชิ้นดีเลยค่ะ
จนเราอยากไปหาหมอซะเอง
แม่เราผิดปกติหรือเปล่าคะ?
เข้าเรื่องนะคะ คือตอนเด็กๆเราเคยคิดมานานแล้วคาะว่าแม่เราเป็นไบโพล่าร์หรือเปล่า? กล่าวคือ แม่เราอารมณ์รุนแรงมากๆๆๆค่ะ ไม่ใช่แค่ว่าหงุดหงิดบ่นๆทั่วไปเหมือนแม่ทุกคนนะคะ แม่เราเป็นคนที่คุยอยู่ดีๆก็สามารถปรี๊ดแตกมาด่ากราดได้เลยทีเดียว เวลาแม่ด่าก็ชอบขึ้นเมิงกุค่ะ ซึ่งเราก็ยอมท่านมาตลอดโดยคิดว่าท่านหวังดีจริงๆในทุกการด่า แต่ที่เรื่มไม่ไหวคือ ยิ่งท่านอายุมากยิ่งด่าแรงขึ้น ถี่ขึ้นค่ะ (แม่เราอายุ50ต้นๆ) เราก็ลองพิจารณาตัวเองนะคะ เออเราก็ผิดอะ แต่แม่ด่าแรงไปหรืเปล่า
ยกตัวอย่างเหตุการณ์นะคะ แม่เราเลี้ยงเรากับพี่สาวมาค่อนข้างเข้มงวดค่ะ ขั้นตีก็มี (เคยมีการตีกลางห้างด้วยซึ่งมันฝังใจเรามากๆ) แต่น้องเรา(ลูกน้า)ค่อนข้างโตมาอย่างเอาใจค่ะและเป็นเด็กผชเลยดื้อหน่อย มีวันนึงที่น้องตื่นมาแล้วเปลี่ยนชุดเลย แม่เราก็ถามว่าเป็นอะไร น้องเราตอบว่าเข้าห้องน้ำแล้วชุดเปียก แต่แอบไปกระซิบน้าทีหลังค่ะว่าตัวเองได้ฉี่รดที่นอน ซึ่งแม่เราพอรู้ความจริงนี่ปรี๊ดเลยค่ะ ด่ากราดเลยว่าน้องไปฝึกโกหกจากไหน ซึ่งเราพยายามให้แม่ใจเย็นๆแล้วลองมาดูว่า ทำไมน้องถึงต้องโกหก เพราะแม่ชอบดุด่าหรือเปล่า? เพราน้องเรายังเด็กค่ะ เพิ่ง6ขวบและเราเลี้ยงน้องมา น้องเรานิสัยจริงๆเขาเป็นเด็กดี ซึ่งแม่เราไม่ฟังค่ะ ยืนยันจะด่า
เราและพี่เคยคุยกับแม่แล้วค่ะเรื่องการดุด่านี้ ซึ่งอารมณ์ของแม่ร้ายจริงๆและจำไม่ได้ด้วยว่าตอนด่าได้พูดคำไหนออกไปบ้าง ซึ่งคนฟังเจ็บไม่น้อยเลยนะคะ แต่พูดไปทีไรแม่ก็จะอารมณ์เสีย เกรี้ยวกราดตลอดจนต้องหยุดพูด และไม่อยากจะพูดแล้วค่ะ พาลจะผิดใจกันเปล่าๆ
แม่เราไม่ค่อยเข้าวัดนะคะ ซึ่งเราก็ไม่อะไรหรอก แต่พอปัจจุบันแม่เริ่มสวดมนตร์บ้าง แต่ยังอารมณ์รุนแรงเหมือนเดิม เราคิดว่าบางทีถ้าเกิดไปปฏิบัติธรรมบ้างแม่จะควบคุมอารมณ์ได้ดีขึ้นไหมคะ
อาจจะพิมพ์งงๆบ้างนะคะแต่เครียดจริงๆค่ะ
ปล. เรารักแม่เราเหมืนเดิมค่ะ แค่ไม่อยากให้แม่อารมณ์ร้ายแบบนี้ มันเสียสุขภาพจิตทั้งเราและแม่จริงๆค่ะ
ปล.2 ลองแนะนำให้แม่พูดคุยกับจิตแพทย์แล้วค่ะ เป็นแค่แบบไปปรึกษา โดนแม่ด่ากลับมาไม่มีชิ้นดีเลยค่ะ