ห้วงคำนึง

เมื่อประสบความทุกข์ในชีวิต
ในดวงจิตหม่นเศร้าใจเหงาหงอย
นั่งชะแง้แลหาตั้งตาคอย
มีแต่รอยน้ำตามาทดแทน

เมื่อมีสุขสุขนั้นมีเพียงร้อย
เมื่อเหงาหงอยทุกข์อื่นเป็นหมื่นแสน
เมื่อต้องไร้ตัวตนทนทุกข์แทน
จึงสุขแสนล้นทรวงห้วงคำนึง.