นี่เป็นกระทู้แรกนะค่ะ อยากระบายมาก
คือเค้าไม่เคยสนใจเราเลยค่ะ เค้าเป็นคนติดเกมส์ ติดเหล้า ติดเพื่อนแต่เราสิ ติดเค้ามาก รักเค้ามากเลยแหละ
เขาเรื่องเลยนะค่ะ เรากับแฟนคบกันมา 3 ปีค่ะ อยู่ด้วยกันมาครบหนึ่งปีเมื่อต้นเดือนที่ผ่านมา เราคิดว่าเค้าเป็นคนสุดท้ายของเรา แต่สำหรับเค้าเราคงเป็นแค่ส่วนเกิน เราชวนไปเที่ยว หรือไปไหนก็ตามถ้าเราชวนเค้าไม่เคยไป บอกขี้เกียจไป หาคำมาอ้างตลอด แต่ถ้าเพื่อนมาหาชวนไปเที่ยว เค้าไม่เคยปฏิเสธเลยค่ะ ไม่เคยชวนเราไปด้วย เราก็ไม่ขอไป หรือทำตัวงี้เง้านะค่ะ คือปล่อยให้เค้าไปค่ะ อ่อ ลืมบอกค่ะเค้าออกไปตั้งแต่หัวค่ำ กลับเช้า เราไม่เคยโทร เฟส หรือไลน์ ไปตามเลยค่ะ กลัวเค้าลำคาน เราเกรงใจเพื่อนเค้าด้วย ส่วนเค้าก็ไม่เคยโทรมาถามเราเลยสักคำ คือออกไปก็หายเงียบไปเลย เค้าออกไปเที่ยวบ่อยมาก ออกเวลาเดิม กลับเวลาเดิม เราก็นั่งร้องไห้ทุกครั้งที่เข้าออกไป เป็นห่วงทุกอย่าง คิดแต่เรื่องเค้าตลอด นอนไม่หลับเลย ต้องรอเค้ากลับมา ถึงจะนอนได้ พอตื่นก็นึกถึงโทรศัพท์ก่อนเรา จับโทรศัะท์ได้ก็เล่นเกมส์ ณ เวลานั้น เหมือนเราไม่มีตัวตน ไม่พูดไม่จา เล่นเกมส์อย่างเดียว พอหิวถึงเรียกหาเรา ให้เราทำกับข้าวให้กิน อิ่มเราก็เก็บจานให้ คือ วันๆนึงเค้าไม่ต้องทำอะไรเลยค่ะ ตื่นก็เล่น หิวก็กิน งานบ้านทุกอย่างอันนี้หน้าที่เราอยู่แล้วค่ะ เราไม่เคยให้เค้าทำงานบ้านเลย แตะอย่างเดียวก็ไม่เคย ทำให้เรียบร้อย แทบจะอาบน้ำ ใส่เสื้อผ้าให้เลยก็ว่าได้ เพราะเรารักเค้ามาก ตั้งแต่คบกันมาบางครั้งเราอยากได้ยิน คำว่ารัก จากปากเค้าก็ไม่เคยได้ยิน ไม่เคยพูด เราไม่สบาย ใกล้ตายแค่ไหน ก็ต้องดูแลตัวเอง หายากินเอง บางครั้งปวดท้องประจำเดือน ปวดมาก จนร้องไห้ เค้าเห็น เค้าจะพูดว่า ทำตัวเป็นเด็กไปได้ ไร้สาระ ร้องทำไม เราได้ยินเจ็บจี๊ดเลยค่ะ ทำไรไม่ถูกนั่งร้องไห้คนเดียวอีกตามเคย แต่พอเค้าไม่สบายเราดูแลอย่างดี เราไม่รู้เลย ที่อยู่ด้วยกันทุกวันนี้เพราะรัก หรือคนแก้ขัด แก้เหงา(บางเวลา) ของเค้า เหนื่อยมาก เจ็บมาก ท้อมาก เกิดเป็นเราต้องสตรองแค่ไหนถึงเค้าจะเห็นค่า หรือต้องเลิกลากันไป
ปล.นี่เป็นกระทู้แรกนะค่ะ ผิดพลาดยังขออภัยด้วยนะค่ะ
เราเป็นแค่ส่วนเกินของชีวิตเค้าใช่มั้ย??? ทำไงดี
คือเค้าไม่เคยสนใจเราเลยค่ะ เค้าเป็นคนติดเกมส์ ติดเหล้า ติดเพื่อนแต่เราสิ ติดเค้ามาก รักเค้ามากเลยแหละ
เขาเรื่องเลยนะค่ะ เรากับแฟนคบกันมา 3 ปีค่ะ อยู่ด้วยกันมาครบหนึ่งปีเมื่อต้นเดือนที่ผ่านมา เราคิดว่าเค้าเป็นคนสุดท้ายของเรา แต่สำหรับเค้าเราคงเป็นแค่ส่วนเกิน เราชวนไปเที่ยว หรือไปไหนก็ตามถ้าเราชวนเค้าไม่เคยไป บอกขี้เกียจไป หาคำมาอ้างตลอด แต่ถ้าเพื่อนมาหาชวนไปเที่ยว เค้าไม่เคยปฏิเสธเลยค่ะ ไม่เคยชวนเราไปด้วย เราก็ไม่ขอไป หรือทำตัวงี้เง้านะค่ะ คือปล่อยให้เค้าไปค่ะ อ่อ ลืมบอกค่ะเค้าออกไปตั้งแต่หัวค่ำ กลับเช้า เราไม่เคยโทร เฟส หรือไลน์ ไปตามเลยค่ะ กลัวเค้าลำคาน เราเกรงใจเพื่อนเค้าด้วย ส่วนเค้าก็ไม่เคยโทรมาถามเราเลยสักคำ คือออกไปก็หายเงียบไปเลย เค้าออกไปเที่ยวบ่อยมาก ออกเวลาเดิม กลับเวลาเดิม เราก็นั่งร้องไห้ทุกครั้งที่เข้าออกไป เป็นห่วงทุกอย่าง คิดแต่เรื่องเค้าตลอด นอนไม่หลับเลย ต้องรอเค้ากลับมา ถึงจะนอนได้ พอตื่นก็นึกถึงโทรศัพท์ก่อนเรา จับโทรศัะท์ได้ก็เล่นเกมส์ ณ เวลานั้น เหมือนเราไม่มีตัวตน ไม่พูดไม่จา เล่นเกมส์อย่างเดียว พอหิวถึงเรียกหาเรา ให้เราทำกับข้าวให้กิน อิ่มเราก็เก็บจานให้ คือ วันๆนึงเค้าไม่ต้องทำอะไรเลยค่ะ ตื่นก็เล่น หิวก็กิน งานบ้านทุกอย่างอันนี้หน้าที่เราอยู่แล้วค่ะ เราไม่เคยให้เค้าทำงานบ้านเลย แตะอย่างเดียวก็ไม่เคย ทำให้เรียบร้อย แทบจะอาบน้ำ ใส่เสื้อผ้าให้เลยก็ว่าได้ เพราะเรารักเค้ามาก ตั้งแต่คบกันมาบางครั้งเราอยากได้ยิน คำว่ารัก จากปากเค้าก็ไม่เคยได้ยิน ไม่เคยพูด เราไม่สบาย ใกล้ตายแค่ไหน ก็ต้องดูแลตัวเอง หายากินเอง บางครั้งปวดท้องประจำเดือน ปวดมาก จนร้องไห้ เค้าเห็น เค้าจะพูดว่า ทำตัวเป็นเด็กไปได้ ไร้สาระ ร้องทำไม เราได้ยินเจ็บจี๊ดเลยค่ะ ทำไรไม่ถูกนั่งร้องไห้คนเดียวอีกตามเคย แต่พอเค้าไม่สบายเราดูแลอย่างดี เราไม่รู้เลย ที่อยู่ด้วยกันทุกวันนี้เพราะรัก หรือคนแก้ขัด แก้เหงา(บางเวลา) ของเค้า เหนื่อยมาก เจ็บมาก ท้อมาก เกิดเป็นเราต้องสตรองแค่ไหนถึงเค้าจะเห็นค่า หรือต้องเลิกลากันไป
ปล.นี่เป็นกระทู้แรกนะค่ะ ผิดพลาดยังขออภัยด้วยนะค่ะ