เรื่องมันเริ่มจาก เราเคยชอบรุ่นพี่คนหนึ่ง ตั้งแต่สมัยเรียนซึ่งมันผ่านมาสิบกว่าปี เห็นจะได้
ไม่ได้คุยกันตลอด มันเป็นพักๆ คุยกันถูกคอดี แต่ไม่เคยคบกัน ตอนนั้นเขามีแฟนด้วย
จนล่าสุด เรามีงานให้เขาช่วย เราก็ไม่รู้หรอก ว่าเขามีแฟนแล้ว ละเราไปขอเขาช่วยงาน
เขาก็เอาแต่พูดหยอกเรา จนเราคิดว่าเขาก็ชอบเรา
สิ่งที่เขาแสดงออกคือความสุภาพบุรุษ พระเอกทุกอย่าง คำพูด การกระทำ พูดเพราะ เอาใจ
จากตอนแรกเราไม่คิดอะไรเลย ก็เริ่มคิด ละเขาก็มาหาเรา เราก็จริงจัง ละมารู้อีกทีว่าเขามีแฟน ก็ตอนที่จริงจังไปแล้ว
เราคุยกันเหมือนแฟน แต่สุดท้ายเหมือนถูกทิ้งไว้กลางทาง พอเราทวงถามอะไร เขาก็หาว่าเราเวิ่นเว้อ
มันทำให้เราเจ็บและเสียความรู้สึกมาก เพราะเราเคยชอบเขาในภาพพี่ชายที่แสนดี เป็นสุภาพบุรุษมาตลอด
ขนาดเขามาซ่อมอะไรให้เราถึงห้องนอน สมัยเรียน เขาก็ไม่ได้ทำอะไรเกินเลย ในสายตาเราคือเขาเป็นคนดีมาก
นั่นแหละ ถ้าเป็นคนอื่น เราจะไม่เสียความรู้สึกขนาดนี้ เขาหลอกเราไปฟิตเนส ทำเหมือนจะไปเล่นด้วยกัน สร้างฝันโน่นนี่นั่น
แต่พอเราไปสมัครจริง เขากลับทิ้งเราไป ทุกวันนี้เราต้องไปเล่นคนเดียวแบบเจ็บๆ เราอยากไปอยู่แล้ว คืออย่างน้อยเราก็คิดว่าทำเพื่อตัวเอง
แต่พอคิดถึงสิ่งที่เขาพูดไว้ มันก็เจ็บขึ้นมา เขาเองก็รู้ว่าเรายังไป เพราะเราเอาค่าสมัครคืนไม่ได้
หลายอย่าง เราถูกเขาหลอก ด้วยคำพูดหวานๆ ในที่สุด พอถามหาสถานะ ก็โดนถามกลับ เป็นไร เวิ่นเว้อเหรอ ละตบท้ายด้วยคำว่ามีแฟน จะให้ทำยังไง
พอคุยไปคุยมา บอกว่าแฟนจับได้ ละไม่คุยกับเราอีกเลย พอเราถามไปก็ให้เพื่อนคุย โยนให้เพื่อนคุยเฉย
ทำเหมือนแฟนกัน ละพอถึงจุดที่ผู้หญิงจริงจังก็โยนให้เพื่อนคุย (เหมือนให้เพื่อนช่วยเคลียร์)่
คือเขาไม่น่าคุยกับเรา ทำนองนั้น ไม่น่ามาหาเราตั้งแต่ต้น บอกเราว่ามีภรรยาแล้ว ก็จบ
มันดีแค่อย่างเดียว ตรงที่เราไม่ได้มีอะไรกับเขา ไม่ได้เสียให้เขาไป แต่เสียความรู้สึกแน่นอนอยู่แล้ว
เรามารู้ความเลวร้ายของเขาหลายอย่าง ก็ตอนที่ทุ่มเทใจไปแล้ว
เพื่อนเขาถามว่ายังมีอะไรกับมันใช่มั้ย อย่าไปเสียเวลากับมันเลย มันฟันผู้หญิงมาเยอะ ตอนนี้มันมีแฟนแล้ว แต่แก่กว่า ถึงไม่เปิดตัว กลัวฟีดแบ็คไรงี้
เราถึงว่าเขาไม่เคยโชว์รูปแฟนขึ้นเฟสบุ๊ค แถมสถานะโสด แต่เพื่อนเขาบอกอยู่กินกันแล้ว
เราโคตรเสียใจ เพราะถ้าเรารู้มาก่อนหน้า เราคงไม่คุยจนเลยเถิด ตอนนี้เราติดต่อเขาไม่ได้เลย เพราะสุดท้ายเขาก็แค่ไป ไม่ได้มาแคร์ว่าเราจะรู้สึกยังไง
ทิ้งเราให้อยู่กับความหลอกลวงที่เขาสร้างไว้ โดยไม่รับผิดชอบอะไรเราเลย
สุดท้าย ก็แค่อ้างแฟน โดยที่ไม่บอกเราแต่แรก ถึงตอนนี้เราจะพังมากและไม่รู้ว่าจะดีเมื่อไหร่
ถ้าเป็นไปได้ เราอยากให้หยุดแค่ความทรงจำตอนนั้น ความรักใสๆ ที่เรามีให้รุ่นพี่คนหนึ่ง ไม่ต้องมาเจอกันในวันนี้ มันคงดีกว่า
ไม่ต้องมารับรู้นิสัยโกหก ไม่เป็นลูกผู้ชายของเขา
แต่ก็พยายามปลอบใจตัวเองว่า มันดีที่เราไม่เสียอะไรให้เขาไป ไม่อย่างนั้นเราอาจจะเจ็บกว่านี้
ล่าสุดเหมือนเขาอยากนัดเรา เห็นให้เพื่อน (ซึ่งเราไม่รู้ว่าเพื่อนหรือตัวเขาเอง) คุยมาถามว่าไปฟิตเนสเป็นไง ไปวันไหน
หลังจากเหตุการณ์ที่ว่าแฟนเขาจับได้ แต่เราตัดใจไม่เจอ เพราะดูท่าเขาจะหวังเรื่องบนเตียงมากกว่า ซึ่งเราจะไม่ยอมโง่อีก
เราก็ยังเสียใจอยู่ คงเป็นเพราะภาพพระเอกของเขาที่เราจำ โดยไม่รู้จักเขาดีพอ แต่ก็หวังว่ามาระบายแล้วจะดีขึ้น ขอบคุณที่รับฟังค่ะ
ระบายความเฟลจากรุ่นพี่แสนพระเอก
ไม่ได้คุยกันตลอด มันเป็นพักๆ คุยกันถูกคอดี แต่ไม่เคยคบกัน ตอนนั้นเขามีแฟนด้วย
จนล่าสุด เรามีงานให้เขาช่วย เราก็ไม่รู้หรอก ว่าเขามีแฟนแล้ว ละเราไปขอเขาช่วยงาน
เขาก็เอาแต่พูดหยอกเรา จนเราคิดว่าเขาก็ชอบเรา
สิ่งที่เขาแสดงออกคือความสุภาพบุรุษ พระเอกทุกอย่าง คำพูด การกระทำ พูดเพราะ เอาใจ
จากตอนแรกเราไม่คิดอะไรเลย ก็เริ่มคิด ละเขาก็มาหาเรา เราก็จริงจัง ละมารู้อีกทีว่าเขามีแฟน ก็ตอนที่จริงจังไปแล้ว
เราคุยกันเหมือนแฟน แต่สุดท้ายเหมือนถูกทิ้งไว้กลางทาง พอเราทวงถามอะไร เขาก็หาว่าเราเวิ่นเว้อ
มันทำให้เราเจ็บและเสียความรู้สึกมาก เพราะเราเคยชอบเขาในภาพพี่ชายที่แสนดี เป็นสุภาพบุรุษมาตลอด
ขนาดเขามาซ่อมอะไรให้เราถึงห้องนอน สมัยเรียน เขาก็ไม่ได้ทำอะไรเกินเลย ในสายตาเราคือเขาเป็นคนดีมาก
นั่นแหละ ถ้าเป็นคนอื่น เราจะไม่เสียความรู้สึกขนาดนี้ เขาหลอกเราไปฟิตเนส ทำเหมือนจะไปเล่นด้วยกัน สร้างฝันโน่นนี่นั่น
แต่พอเราไปสมัครจริง เขากลับทิ้งเราไป ทุกวันนี้เราต้องไปเล่นคนเดียวแบบเจ็บๆ เราอยากไปอยู่แล้ว คืออย่างน้อยเราก็คิดว่าทำเพื่อตัวเอง
แต่พอคิดถึงสิ่งที่เขาพูดไว้ มันก็เจ็บขึ้นมา เขาเองก็รู้ว่าเรายังไป เพราะเราเอาค่าสมัครคืนไม่ได้
หลายอย่าง เราถูกเขาหลอก ด้วยคำพูดหวานๆ ในที่สุด พอถามหาสถานะ ก็โดนถามกลับ เป็นไร เวิ่นเว้อเหรอ ละตบท้ายด้วยคำว่ามีแฟน จะให้ทำยังไง
พอคุยไปคุยมา บอกว่าแฟนจับได้ ละไม่คุยกับเราอีกเลย พอเราถามไปก็ให้เพื่อนคุย โยนให้เพื่อนคุยเฉย
ทำเหมือนแฟนกัน ละพอถึงจุดที่ผู้หญิงจริงจังก็โยนให้เพื่อนคุย (เหมือนให้เพื่อนช่วยเคลียร์)่
คือเขาไม่น่าคุยกับเรา ทำนองนั้น ไม่น่ามาหาเราตั้งแต่ต้น บอกเราว่ามีภรรยาแล้ว ก็จบ
มันดีแค่อย่างเดียว ตรงที่เราไม่ได้มีอะไรกับเขา ไม่ได้เสียให้เขาไป แต่เสียความรู้สึกแน่นอนอยู่แล้ว
เรามารู้ความเลวร้ายของเขาหลายอย่าง ก็ตอนที่ทุ่มเทใจไปแล้ว
เพื่อนเขาถามว่ายังมีอะไรกับมันใช่มั้ย อย่าไปเสียเวลากับมันเลย มันฟันผู้หญิงมาเยอะ ตอนนี้มันมีแฟนแล้ว แต่แก่กว่า ถึงไม่เปิดตัว กลัวฟีดแบ็คไรงี้
เราถึงว่าเขาไม่เคยโชว์รูปแฟนขึ้นเฟสบุ๊ค แถมสถานะโสด แต่เพื่อนเขาบอกอยู่กินกันแล้ว
เราโคตรเสียใจ เพราะถ้าเรารู้มาก่อนหน้า เราคงไม่คุยจนเลยเถิด ตอนนี้เราติดต่อเขาไม่ได้เลย เพราะสุดท้ายเขาก็แค่ไป ไม่ได้มาแคร์ว่าเราจะรู้สึกยังไง
ทิ้งเราให้อยู่กับความหลอกลวงที่เขาสร้างไว้ โดยไม่รับผิดชอบอะไรเราเลย
สุดท้าย ก็แค่อ้างแฟน โดยที่ไม่บอกเราแต่แรก ถึงตอนนี้เราจะพังมากและไม่รู้ว่าจะดีเมื่อไหร่
ถ้าเป็นไปได้ เราอยากให้หยุดแค่ความทรงจำตอนนั้น ความรักใสๆ ที่เรามีให้รุ่นพี่คนหนึ่ง ไม่ต้องมาเจอกันในวันนี้ มันคงดีกว่า
ไม่ต้องมารับรู้นิสัยโกหก ไม่เป็นลูกผู้ชายของเขา
แต่ก็พยายามปลอบใจตัวเองว่า มันดีที่เราไม่เสียอะไรให้เขาไป ไม่อย่างนั้นเราอาจจะเจ็บกว่านี้
ล่าสุดเหมือนเขาอยากนัดเรา เห็นให้เพื่อน (ซึ่งเราไม่รู้ว่าเพื่อนหรือตัวเขาเอง) คุยมาถามว่าไปฟิตเนสเป็นไง ไปวันไหน
หลังจากเหตุการณ์ที่ว่าแฟนเขาจับได้ แต่เราตัดใจไม่เจอ เพราะดูท่าเขาจะหวังเรื่องบนเตียงมากกว่า ซึ่งเราจะไม่ยอมโง่อีก
เราก็ยังเสียใจอยู่ คงเป็นเพราะภาพพระเอกของเขาที่เราจำ โดยไม่รู้จักเขาดีพอ แต่ก็หวังว่ามาระบายแล้วจะดีขึ้น ขอบคุณที่รับฟังค่ะ