คือเราชอบรุ่นพี่อยู่คนนึงเขาเป็นคนจังหวัดเดียวกับเรา เเต่เขาไปเรียนต่อมัธยม<รึเปล่า เราก็ไม่ค่อยเเน่ใจ>ที่ต่างจังหวัด วันนึงเราก็ไปเจอเฟสบุ๊คพี่เขาก็เลยคลิกเข้าไปส่องดูเห็นว่าเคยอยู่จังหวัดเดียวกับเรา ครั้งเเรกที่เห็นคือเเบบหลงหนักมากพี่เขาน่ารักมากกกก ก.ไก่ล้านตัวอะ เราไม่เคยจะชอบใครมากขนาดนี้มาก่อนเราเลยตัดสินใจแอดไปเเล้วพี่เขาก็รับ หลังจากนั้นก็ไม่ได้คุยอะไรกันก็อย่างว่าอะ เราก็เป็นคนที่ไม่ทักใครก่อนชอบพี่เขามากๆๆๆเเต่ก็ทำได้เเค่ส่อง ไลค์บ้าง ส่องไอจีทุกอย่าง เรามีไอดีไลน์พี่เขานะเเต่ก็ไม่กล้าแอดไปหรอกเพราะถ้าเขาสนใจเราเฟสบุ๊คมันก็ทักได้คุยได้เหมือนกัน พี่เขาคงทักเฟสเรามานานเเล้ว เราชอบหนักจนถึงขั้นส่องทุกๆ5-10นาทีเลยอะตอนว่างๆนะ เเล้วคือวันนึงพี่เขาก็โพสสเตตัสในเฟสบุ๊คเราก็เห็น อีกไม่กี่นาทีเราก็เลย โพสลอยๆของเราไปเเต่เกี่ยวกับสเตตัสที่พี่เขาโพสนั้นเเหละ คือไม่คิดว่านางจะเห็นเพราะปกตินานมากอะ เป็นครึ่งปีเลยก็ว่าได้ที่จะมาไลค์สเตตัสเราครั้งนึงอะ เเล้วคือสเตตัสนี้นางมาไลค์เว้ย ตอนนั้นเราเขินหนักมากอะะ หลังจากวันนั้นนางก็ไลค์ตัสเราเกือบทุกตัสอะ คือเข้าใจฟิลของคนเเอบชอบมั้ยอะ คิดไปต่างๆนาๆเเต่ก็รู้นะว่าพี่เขาไม่อะไรกับเราหรอก เเต่มันหยุดคิดไม่ได้ คิดถึงพี่เขาตลอด ชอบมากที่สุดอะ เลิกชอบไม่ได้ ไม่รู้ทำไมหนักหนาคนอื่นที่เราเคยชอบมาก็เเค่ชอบเฉยๆไม่ได้ขนาดนี้อะ คือตอนพี่เขาโพสสเตตัสเศร้าๆเราก็ร้องไห้ตามนะ เราก็ไปส่องๆๆตอนนางเลิกกับเเฟนเราก็ร้องไห้สงสารนางบลาๆๆๆเเล้วเราก็เก็บมาคิดมากเยอะเเยะมากอะ เรื่องนางทั้งนั้น
เราอยากรู้ว่ามีใครเป็นเหมือนเราบ้างเเล้วเวลามันช่วยทำให้เรารู้สึกน้อยลงไหม คือเราไม่มีกะจิตกะใจจะทำไรเลยวันๆได้เเต่นั่งดราม่านั่งคิดถึงเเต่พี่เขาช่วยตอบกระทู้เราหน่อยนะคะ
ปล.เราไม่เคยเจอพี่เขาสักครั้งเเละพี่เขาก็ไม่เคยเจอเราเเน่นอน เราไม่รู้จักกันเลยไม่เคยเห็นหน้าเเม้เเต่บ้านพี่เขาที่ตั้งอยู่ในจังหวัดที่เราอยู่เราก็ไม่เคยเห็นเลย เเค่ส่องเฟสเราเป็นหนักขนาดนี้เลยหรอ ขนาดเเฟนเราที่เลิกกันไปเรายังไม่บ้าไม่เศร้าเรียกง่ายๆไม่ประสาทขนาดนี้เลย
**นี่เป็นกระทู้เเรกของเรา ผิดพลาดยังไงก็ขออภัยด้วยนะคะ**
ใครเคยเป็นบ้าง??รู้สึกมากเกินไปกับคนที่ไม่น่าจะควรรู้สึก
เราอยากรู้ว่ามีใครเป็นเหมือนเราบ้างเเล้วเวลามันช่วยทำให้เรารู้สึกน้อยลงไหม คือเราไม่มีกะจิตกะใจจะทำไรเลยวันๆได้เเต่นั่งดราม่านั่งคิดถึงเเต่พี่เขาช่วยตอบกระทู้เราหน่อยนะคะ
ปล.เราไม่เคยเจอพี่เขาสักครั้งเเละพี่เขาก็ไม่เคยเจอเราเเน่นอน เราไม่รู้จักกันเลยไม่เคยเห็นหน้าเเม้เเต่บ้านพี่เขาที่ตั้งอยู่ในจังหวัดที่เราอยู่เราก็ไม่เคยเห็นเลย เเค่ส่องเฟสเราเป็นหนักขนาดนี้เลยหรอ ขนาดเเฟนเราที่เลิกกันไปเรายังไม่บ้าไม่เศร้าเรียกง่ายๆไม่ประสาทขนาดนี้เลย
**นี่เป็นกระทู้เเรกของเรา ผิดพลาดยังไงก็ขออภัยด้วยนะคะ**