เราไม่ชอบเข้าสังคม จึงเป็นปัญหาใหญ่มากสำหรับการใช้ชีวิต
เวลาที่ใครมามีปัญหากับเราโดยที่เราอย๔่เฉยๆ ไม่ได้ทำร้ายใครก่อน มันลำบากมาก ที่จริงเราก็ไม่ได้สนใจเท่าไรค่ะ ไม่พอใจใครก็ไม่ได้บ่นลงโซเชี่ยว เพราะว่าไม่ค่อยได้เล่น มีไว้ติดตามเพจเกมอย่างเดียว แล้วพอคนอื่นมามีปัญหากับเรา เขาแคบที่เราคุยกับเขาเป็นการส่วนตัวไปโพสต์ในโซเชี่ยว ตั้งค่าเป็นสาธารณะ คนอื่นมากดไลค์ ถามว่าเป็นอะไร ทะเลาะกับใคร แสดงความคิดเห็นรุมด่าเราว่าเราผิด ทั้งๆ ที่เพื่อนกันก็เป็นธรรมดาที่จะเข้าข้างกันอยู่แล้ว แล้วที่เขาแคปไปมันก็แค่ส่วนหนึ่ง ไม่มีต้นเหตุที่แท้จริง
คนที่ผิดคือเขาที่แคปเราไปประจานมากกว่า เราคุยกันส่วนตัวหันสองคน ทะเลาะกันด้วยเรื่องเรากับเขา ไม่มีคนอื่น หรือมือที่สาม สี่ ห้า... เข้ามาเกี่ยวข้อง เขาบอกว่าเขาเป็นคนเปิดเผย เปิดเผยด้วยการแคปไปประจายนี่มันถูกแล้วหรือ
พวกไม่มีใครคบอย่างเรา ถึงกับน้ำตาตกใน อยู่ๆ โดนประจาน คนอื่น/ม่รู้สาเหตุก็มาตัดสินด่าเรา
ใครหลายคนบอกว่า อินโทนเวิร์ทคือคนเก็นแก่ตัว
แต่ไม่ใช่เลย ตั้งแต่ตอนเรียน เราช่วยเพิ่อนทำการบ้าน รายงาน งานกลุ่ม กรือแม้กระทั่งงานศิลปะ
เรารับงานจากเพื่อนมาทำ เพื่อช่วยเขา โดยที่งานตัวเองก็ยัฃไม่เสร็จ ได้คะแนนน้อยกว่า เราก็ยังไม่บ่น เพราะถือว่าช่วยกัน
หลายคนคงมองว่าเฟค
แต่ไม่ใช่เฟคเลย เพราะถ้าเฟคเราคงเหนื่อยกับพฤติกรรมจอมปลอมนี่แล้วก็หลุดทำตัวตนจริงๆ ออกมา
แต่ไม่เลย เรามีความสุขกับการอยู่คนเดียว
เรามีคนที่เรารัก และรักเรา เขาไม่ว่าในสิ่งที่เราเป็น เพราะเข้าเข้าใจ
ถ้าเราทำไม่ดี เขาก็จคอยบอกเรา ซึ่งเราก็ปรับเปลี่ยน
เราเหนื่อยจริงๆ โดนคนอื่นมองในแง่ร้าย
เพราะหนังหน้าเรามันดูร้ายๆ หนือป่าวก็ไม่รู้ เราชอบทำหน้าเหมือนคนเำนื่อยกับชีวิต ไม่ค่อยสดชื่น
แต่ก็พยายามชวนคนอื่นคุยแล้ว ซึ่งก็มีบางคนที่เขาชอบคุยมาคุยเล่นกับเรา
ถ้าเราชอบเหมือนกัน เราก็คุยกันได้ยาว
ส่วนใหญ่เราไม่ชอบคุยกับผู้หญิงเพราะคุยแต่เรื่องเสื้อผ้า เครื่องสำอางค์ เราเป็นคนไม่แต่งตัวเลย เห้อ...
เราต้องทำงานเจอเพื่อนร่วมงาน พยายามหางานที่ไม่ต้องคุยกับคนเยอะ แต่โดนมองในแง่ลบก่อนเสมอ
ตอนสัมภาษณ์งาน พยายามทำตัวร่าเริงสดใส พูดเยอพ พอเข้าไปทำงานนัางเงียบอยู่ในมุมตัวเอง คนอื่นมองเราด้วยสายตาที่ไม่รู้สิ เขาขมวดคิ้วคุยด้วย หรือเราทำหน้างงๆ ไม่รู้ แต่พยายามแล้วนะ ยิ้มให้ เขาก็ว่าเราทำตัวเป็นเด็ก ทำหน้าขรึมเขาก็ขมวดคิ้วใส่
เหนื่อย...
ขอคำแนะนำในการใช้ชีวิตของคนที่เป็นอินโทรเวิร์ทค่ะ
เวลาที่ใครมามีปัญหากับเราโดยที่เราอย๔่เฉยๆ ไม่ได้ทำร้ายใครก่อน มันลำบากมาก ที่จริงเราก็ไม่ได้สนใจเท่าไรค่ะ ไม่พอใจใครก็ไม่ได้บ่นลงโซเชี่ยว เพราะว่าไม่ค่อยได้เล่น มีไว้ติดตามเพจเกมอย่างเดียว แล้วพอคนอื่นมามีปัญหากับเรา เขาแคบที่เราคุยกับเขาเป็นการส่วนตัวไปโพสต์ในโซเชี่ยว ตั้งค่าเป็นสาธารณะ คนอื่นมากดไลค์ ถามว่าเป็นอะไร ทะเลาะกับใคร แสดงความคิดเห็นรุมด่าเราว่าเราผิด ทั้งๆ ที่เพื่อนกันก็เป็นธรรมดาที่จะเข้าข้างกันอยู่แล้ว แล้วที่เขาแคปไปมันก็แค่ส่วนหนึ่ง ไม่มีต้นเหตุที่แท้จริง
คนที่ผิดคือเขาที่แคปเราไปประจานมากกว่า เราคุยกันส่วนตัวหันสองคน ทะเลาะกันด้วยเรื่องเรากับเขา ไม่มีคนอื่น หรือมือที่สาม สี่ ห้า... เข้ามาเกี่ยวข้อง เขาบอกว่าเขาเป็นคนเปิดเผย เปิดเผยด้วยการแคปไปประจายนี่มันถูกแล้วหรือ
พวกไม่มีใครคบอย่างเรา ถึงกับน้ำตาตกใน อยู่ๆ โดนประจาน คนอื่น/ม่รู้สาเหตุก็มาตัดสินด่าเรา
ใครหลายคนบอกว่า อินโทนเวิร์ทคือคนเก็นแก่ตัว
แต่ไม่ใช่เลย ตั้งแต่ตอนเรียน เราช่วยเพิ่อนทำการบ้าน รายงาน งานกลุ่ม กรือแม้กระทั่งงานศิลปะ
เรารับงานจากเพื่อนมาทำ เพื่อช่วยเขา โดยที่งานตัวเองก็ยัฃไม่เสร็จ ได้คะแนนน้อยกว่า เราก็ยังไม่บ่น เพราะถือว่าช่วยกัน
หลายคนคงมองว่าเฟค
แต่ไม่ใช่เฟคเลย เพราะถ้าเฟคเราคงเหนื่อยกับพฤติกรรมจอมปลอมนี่แล้วก็หลุดทำตัวตนจริงๆ ออกมา
แต่ไม่เลย เรามีความสุขกับการอยู่คนเดียว
เรามีคนที่เรารัก และรักเรา เขาไม่ว่าในสิ่งที่เราเป็น เพราะเข้าเข้าใจ
ถ้าเราทำไม่ดี เขาก็จคอยบอกเรา ซึ่งเราก็ปรับเปลี่ยน
เราเหนื่อยจริงๆ โดนคนอื่นมองในแง่ร้าย
เพราะหนังหน้าเรามันดูร้ายๆ หนือป่าวก็ไม่รู้ เราชอบทำหน้าเหมือนคนเำนื่อยกับชีวิต ไม่ค่อยสดชื่น
แต่ก็พยายามชวนคนอื่นคุยแล้ว ซึ่งก็มีบางคนที่เขาชอบคุยมาคุยเล่นกับเรา
ถ้าเราชอบเหมือนกัน เราก็คุยกันได้ยาว
ส่วนใหญ่เราไม่ชอบคุยกับผู้หญิงเพราะคุยแต่เรื่องเสื้อผ้า เครื่องสำอางค์ เราเป็นคนไม่แต่งตัวเลย เห้อ...
เราต้องทำงานเจอเพื่อนร่วมงาน พยายามหางานที่ไม่ต้องคุยกับคนเยอะ แต่โดนมองในแง่ลบก่อนเสมอ
ตอนสัมภาษณ์งาน พยายามทำตัวร่าเริงสดใส พูดเยอพ พอเข้าไปทำงานนัางเงียบอยู่ในมุมตัวเอง คนอื่นมองเราด้วยสายตาที่ไม่รู้สิ เขาขมวดคิ้วคุยด้วย หรือเราทำหน้างงๆ ไม่รู้ แต่พยายามแล้วนะ ยิ้มให้ เขาก็ว่าเราทำตัวเป็นเด็ก ทำหน้าขรึมเขาก็ขมวดคิ้วใส่
เหนื่อย...