สวัสดีครับผมเคยชอบผู้หญิงคนหนึ่งครับเขาน่ารักมากจนทำให้ผมแอบชอบเขาครับแต่ผมก็ไม่กล้าที่จะทักเขาทักเขาครับนอกจากเรื่องงานโรงเรียนนอกจากเรื่องนี้ผมก็ไม่กล้าอ่ะครับผมกลัวเขาปฎิเสธอ่ะครับผมก็แอบชอบนานมากครับประมาณ2ปีได้แต่ผมก็ไม่เคยกล้าที่จะทักเขาสักทีครับจนวันหนึ่งเขาได้ย้ายโรงเรียนตอนนั่นผมก็พูดไม่ออกครับเหลือแค่วันเดียวที่เขาจะย้ายแล้วผมแล้ววิ่งไปหาเขาแล้วขอเขาถ่ายรูปครับ ตอนนั่นไม่รู้ผมกล้าได้ไงน่ะแต่มันทำให้ผมยิ้มได้ทั้งวันเลยครับ แล้วจากวันนั่นก็ทำให้ผมไม่เจอเขาอีกเลย ผมได้แต่นั่งเสียดาย ว่า "ทำไมไม่บอกว่ะ ทำไมไม่กล้าทักว่ะ รู้อย่างงี้น่าจะบอกตั้งแต่แรก"มันมีแต่คำเหล่านี้วนอยู่ในหัวของผมครับ ผมเลยอยากจะบอกสำหรับคนที่แอบชอบเขาแล้วไม่กล้าบอกน่ะครับ ว่า รีบบอกเถอะครับก่อนมันจะสายไป
แล้วสำหรับคนที่ไม่กล้าบอกน่ะครับ คุณลองจินตนาการดูสิครับว่า คนที่คุณแอบชอบกำลังเดินจับมือกับแฟนของเขาอยู่ต่อหน้าคุณ คุณจะรู้สึกยังไงครับถ้ารู้สึกเฉยๆผมว่าคุณได้ชอบหรอกครับคุณแค่ปลื้มเขาเฉยๆ บอกไปเถอะครับอย่างน้อยคุณก็หายอึดอัด ไม่แน่เขาอาจจจะมีใจให้คุณก็ได้ครับ ขอบคุณครับ
สำหรับคนที่แอบชอบเขาแล้วไม่กล้าบอก
แล้วสำหรับคนที่ไม่กล้าบอกน่ะครับ คุณลองจินตนาการดูสิครับว่า คนที่คุณแอบชอบกำลังเดินจับมือกับแฟนของเขาอยู่ต่อหน้าคุณ คุณจะรู้สึกยังไงครับถ้ารู้สึกเฉยๆผมว่าคุณได้ชอบหรอกครับคุณแค่ปลื้มเขาเฉยๆ บอกไปเถอะครับอย่างน้อยคุณก็หายอึดอัด ไม่แน่เขาอาจจจะมีใจให้คุณก็ได้ครับ ขอบคุณครับ