สวัสดีครับ ผมอยากเล่าเรื่องเรื่องนึง มันอั้นใจผมมานาน 555
เมื่อประมาณสองปีที่แล้ว มีคนสองคน คบหาดูใจเป็นแฟนกัน มีความมุ้งมิ้ง อ้อร้อในชีวิต จนคนอื่น ๆ อิจฉาและคิดว่าคู่นี้ไม่มีทางเลิกกันแน่นอน 555555 วันนึง เธอไปเรียนต่อต่างประเทศ ผมก็ทำงานของผมไปเรื่อย ๆ ระยะเวลาระหว่างนี้เราก็คุยกันปกติ เฟสไทม์เห็นหน้ากันทุกวัน พยายามรักษาความรักไม่ให้แพ้ระยะทาง ผมบอกเธอว่าอยากไปหาเธอด้วย แต่เธอบอกไม่ต้องมาเพราะค่าใช้จ่ายมันสูง เธอบอกให้รอเธอกลับไป ไม่นานหรอก ผมก็พยายามรอเธอกลับมา จนเธอกลับมา เราสองคนก็ใช้เวลาด้วยกันอย่างคุ้มค่าที่สุด (ที่ต้องใช้คุ้มค่าเพราะว่างานผมมันจะว่างเป็นช่วง ๆ แค่นั้นเอง 5555) ผมก็แวะไปบ้านเธอบ้าง พาของเล็ก ๆ น้อย ๆ ไปใหม้แม่เธอบ้าง (หวังเข้าทางแม่ ง่ายกว่าทางพ่อนะครับ 5555) พอถึงเวลาที่เธอต้องไปเรียนต่อ เราก็ติดต่อกันเหมือนเดิม แต่คราวนี้เริ่มมีพิรุธ เดี๋ยวรับโทรศัพท์ผมบ้าง ไม่รับบ้าง (ลืมบอกไปผมเป็นคนขี้หึงมาก เวลามีพิรุธอะไรผมมักจะจมูกไวไปหน่อย 55555) ผมก็โอเคเธอคงยุ่ง ๆ อยู่ แต่พอนาน ๆ ไป ผมเริ่มไม่พอใจ เริ่มหงุดหงิดบ้างละ มีอยู่หลายครั้งนึง เธอหายไปทั้งวัน ผมติดต่อเธอไม่ได้ ผมก็พยายามห้ามใจไม่คิดมาก และแล้วผมก็ทนไม่ได้ พยายามเข้าเช็คเฟสบุ๊ค แต่ก็เข้าไม่ได้เพราะเธอแอบเปลี่ยนพาสเวิร์ดไปตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ ตอนนั้นผมรู้แล้วว่าเธอหายไปไหน ผมโทรไปหาเธอหลายครั้ง เป็นสิบยี่สิบสายก็ไม่ติด ผมเลยพักช่วงแล้วโทรไปใหม่ เธอรับแล้วบอกกับผมว่า เธอไปเที่ยวกับเพื่อนมา ผมก็ขึ้นเสียงเลยว่าทำไมไม่บอกกันบ้าง ปล่อยให้เป็นห่วงตั้งนาน แล้วผมก็ว่างโทรศัพท์ใส่เธอ ผมโกรธเธอมากเลยครับ โกรธจริง ๆ
ผ่านไปหลายวัน เธอบอกกับผมว่า เธอไม่รู้สึกอะไรดี ๆ กับผมแล้ว เราเลิกกันเถอะ ผมก็ช๊อคไปหลายวัน ผมพยายามง้อเธอหลายครั้ง แต่ก็ไม่สำเร็จ ผมเลยตัดสินใจเลิกก็เลิก ผมเจ็บเกือบตาย มันเจ็บมากเลยนะครับเลิกด้วยเหตุผลที่ไม่มีความรู้สึกดีให้กันแล้ว 5555 ผ่านไปสองอาทิตย์ มีพี่ที่ผมสนิทมาก มาบอกผมว่า เห็นเธอโพสต์รูปไปเที่ยวกับฝรั่งมา โอบไหล่กัน จับมือกัน จ้องตากันสองต่อสอง แล้วก็โพสต์รูปลงไอจี พี่แกเลยแคปมาให้ผมดู ผมเลยคิดในใจว่านี้เพื่อนกันหรอ ฮึฮึ ผมเลยข้อความไปหาเธอว่า ทำไมทำแบบนี้ คบกันอยู่แล้วกลับไปคบอีกคนนึงได้ยังไง ขอให้เธอพบแต่สิ่งดี ๆ พบคนดี ๆ ที่หวังไว้นะ อย่าไปทำแบบนี้กับใครอีกเลย ขอร้องละ มันไม่ดีหรอกนะ มีความสุขกับแฟนใหม่มาก ๆ นะ (ก่อนหน้าที่เธอจะมาคบกับผมเธอเคยเล่าว่าเธอคบกับพี่เอ พี่เอเป็นคนไม่ค่อยใส่ใจเท่าไหร่ แล้วพอห่างกันด้วยการเรียนอยู่คนละจังหวัด เธอเลยมาคบกับเพื่อนของเพื่อนผม ชื่อบีละกัน พอเธอเรียนเสร็จ เธอก็กลับไปคบกับพี่เอคนเดิม โอ้วโหวว พฤติกรรมเธอ) ต่อ ๆ พอผมข้อความไปบอกเธอแบบนั้น เธอตอบกลับมาเลยว่า เค้าไม่ใช่แฟนใหม่ (ขนาดนี้แล้ว = = คิดว่าผมโง่มากหรอ) เรื่องผ่านไปสักพัก เธอแชทมาหาผม ผมก็ไม่ตอบ เธอเลยบอกว่า ไม่ตอบก็ไม่ต้องตอบ ละมองบนใส่ (อ้าววว ดูสิ คนแบบเธอนี้มันน่าตอบรึป่าว 555) ผมเลยตอบไปแบบคำพูดคำ จนตอนนี้เธอบล็อกเฟสผมไป เพราะว่า ไอ่ฝรั้งแฟนเธอมาเที่ยวไทยจย้าาา ผมรู้ได้ยังไงนะหรอ ไม่บอกหรอก 5555
สุดท้ายท้ายสุด สำหรับคนที่มีแฟนไกลกัน อยู่ต่างประเทศเอย ถ้าคุณ maintain ความรักกันได้ ปรับเวลาหากัน ลดทิฐิซึ่งกันและกัน ระยะห่างก็ไม่น่ากลัวหรอกครับ ที่น่ากลัวกว่านั้นคือใจครับ ใจของเราเนี่ยแหละ ถามใจเราดู รักเขาจริงหรือเปล่า ทำไมถึงรักเขา ถ้ารักเขาแล้ว อย่าทำร้ายแฟนคุณแบบนี้เลยครับ มันไม่ดีหรอกครับ (ผมอาจจะเล่ามั่วมาก เพราะเรื่องมันนานนนนนนนมมาแล้ว 5555 ยังไงก็ขอโทษมา ณ ที่นี้ด้วยนะครับ _/\_ )
รักแท้ ไม่ได้แพ้ระยะทาง แต่กลับแพ้คนที่เข้ามาดูแลและใจที่ไม่มั่นคงมากกว่าจริง ๆ
เมื่อประมาณสองปีที่แล้ว มีคนสองคน คบหาดูใจเป็นแฟนกัน มีความมุ้งมิ้ง อ้อร้อในชีวิต จนคนอื่น ๆ อิจฉาและคิดว่าคู่นี้ไม่มีทางเลิกกันแน่นอน 555555 วันนึง เธอไปเรียนต่อต่างประเทศ ผมก็ทำงานของผมไปเรื่อย ๆ ระยะเวลาระหว่างนี้เราก็คุยกันปกติ เฟสไทม์เห็นหน้ากันทุกวัน พยายามรักษาความรักไม่ให้แพ้ระยะทาง ผมบอกเธอว่าอยากไปหาเธอด้วย แต่เธอบอกไม่ต้องมาเพราะค่าใช้จ่ายมันสูง เธอบอกให้รอเธอกลับไป ไม่นานหรอก ผมก็พยายามรอเธอกลับมา จนเธอกลับมา เราสองคนก็ใช้เวลาด้วยกันอย่างคุ้มค่าที่สุด (ที่ต้องใช้คุ้มค่าเพราะว่างานผมมันจะว่างเป็นช่วง ๆ แค่นั้นเอง 5555) ผมก็แวะไปบ้านเธอบ้าง พาของเล็ก ๆ น้อย ๆ ไปใหม้แม่เธอบ้าง (หวังเข้าทางแม่ ง่ายกว่าทางพ่อนะครับ 5555) พอถึงเวลาที่เธอต้องไปเรียนต่อ เราก็ติดต่อกันเหมือนเดิม แต่คราวนี้เริ่มมีพิรุธ เดี๋ยวรับโทรศัพท์ผมบ้าง ไม่รับบ้าง (ลืมบอกไปผมเป็นคนขี้หึงมาก เวลามีพิรุธอะไรผมมักจะจมูกไวไปหน่อย 55555) ผมก็โอเคเธอคงยุ่ง ๆ อยู่ แต่พอนาน ๆ ไป ผมเริ่มไม่พอใจ เริ่มหงุดหงิดบ้างละ มีอยู่หลายครั้งนึง เธอหายไปทั้งวัน ผมติดต่อเธอไม่ได้ ผมก็พยายามห้ามใจไม่คิดมาก และแล้วผมก็ทนไม่ได้ พยายามเข้าเช็คเฟสบุ๊ค แต่ก็เข้าไม่ได้เพราะเธอแอบเปลี่ยนพาสเวิร์ดไปตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ ตอนนั้นผมรู้แล้วว่าเธอหายไปไหน ผมโทรไปหาเธอหลายครั้ง เป็นสิบยี่สิบสายก็ไม่ติด ผมเลยพักช่วงแล้วโทรไปใหม่ เธอรับแล้วบอกกับผมว่า เธอไปเที่ยวกับเพื่อนมา ผมก็ขึ้นเสียงเลยว่าทำไมไม่บอกกันบ้าง ปล่อยให้เป็นห่วงตั้งนาน แล้วผมก็ว่างโทรศัพท์ใส่เธอ ผมโกรธเธอมากเลยครับ โกรธจริง ๆ
ผ่านไปหลายวัน เธอบอกกับผมว่า เธอไม่รู้สึกอะไรดี ๆ กับผมแล้ว เราเลิกกันเถอะ ผมก็ช๊อคไปหลายวัน ผมพยายามง้อเธอหลายครั้ง แต่ก็ไม่สำเร็จ ผมเลยตัดสินใจเลิกก็เลิก ผมเจ็บเกือบตาย มันเจ็บมากเลยนะครับเลิกด้วยเหตุผลที่ไม่มีความรู้สึกดีให้กันแล้ว 5555 ผ่านไปสองอาทิตย์ มีพี่ที่ผมสนิทมาก มาบอกผมว่า เห็นเธอโพสต์รูปไปเที่ยวกับฝรั่งมา โอบไหล่กัน จับมือกัน จ้องตากันสองต่อสอง แล้วก็โพสต์รูปลงไอจี พี่แกเลยแคปมาให้ผมดู ผมเลยคิดในใจว่านี้เพื่อนกันหรอ ฮึฮึ ผมเลยข้อความไปหาเธอว่า ทำไมทำแบบนี้ คบกันอยู่แล้วกลับไปคบอีกคนนึงได้ยังไง ขอให้เธอพบแต่สิ่งดี ๆ พบคนดี ๆ ที่หวังไว้นะ อย่าไปทำแบบนี้กับใครอีกเลย ขอร้องละ มันไม่ดีหรอกนะ มีความสุขกับแฟนใหม่มาก ๆ นะ (ก่อนหน้าที่เธอจะมาคบกับผมเธอเคยเล่าว่าเธอคบกับพี่เอ พี่เอเป็นคนไม่ค่อยใส่ใจเท่าไหร่ แล้วพอห่างกันด้วยการเรียนอยู่คนละจังหวัด เธอเลยมาคบกับเพื่อนของเพื่อนผม ชื่อบีละกัน พอเธอเรียนเสร็จ เธอก็กลับไปคบกับพี่เอคนเดิม โอ้วโหวว พฤติกรรมเธอ) ต่อ ๆ พอผมข้อความไปบอกเธอแบบนั้น เธอตอบกลับมาเลยว่า เค้าไม่ใช่แฟนใหม่ (ขนาดนี้แล้ว = = คิดว่าผมโง่มากหรอ) เรื่องผ่านไปสักพัก เธอแชทมาหาผม ผมก็ไม่ตอบ เธอเลยบอกว่า ไม่ตอบก็ไม่ต้องตอบ ละมองบนใส่ (อ้าววว ดูสิ คนแบบเธอนี้มันน่าตอบรึป่าว 555) ผมเลยตอบไปแบบคำพูดคำ จนตอนนี้เธอบล็อกเฟสผมไป เพราะว่า ไอ่ฝรั้งแฟนเธอมาเที่ยวไทยจย้าาา ผมรู้ได้ยังไงนะหรอ ไม่บอกหรอก 5555
สุดท้ายท้ายสุด สำหรับคนที่มีแฟนไกลกัน อยู่ต่างประเทศเอย ถ้าคุณ maintain ความรักกันได้ ปรับเวลาหากัน ลดทิฐิซึ่งกันและกัน ระยะห่างก็ไม่น่ากลัวหรอกครับ ที่น่ากลัวกว่านั้นคือใจครับ ใจของเราเนี่ยแหละ ถามใจเราดู รักเขาจริงหรือเปล่า ทำไมถึงรักเขา ถ้ารักเขาแล้ว อย่าทำร้ายแฟนคุณแบบนี้เลยครับ มันไม่ดีหรอกครับ (ผมอาจจะเล่ามั่วมาก เพราะเรื่องมันนานนนนนนนมมาแล้ว 5555 ยังไงก็ขอโทษมา ณ ที่นี้ด้วยนะครับ _/\_ )