แฟนเด็กกกก....

ผมคบกับแฟนมา 4เดือนจะ5เดือนแล้ว คุยมาเดือนหน้าก็คบปีแล้วครับ ผมรู้ว่ามันก็ไม่ได้นานมาก แต่ผมก็จริงจังกับเธอมากๆ ผมพยายามไม่ทำผิดให้เธอเสียใจ ถึงบางครั้งผมทำไป ผมก็จะรีบง้อในทันทีเลย ผมรู้ว่าในคู่รักต้องมีทะเลาะกันบ้าง ผิดใจกันบัาง มันเป็นเรื่องปกติ ที่ต้องช่วยกันปรับความเข้าใจกัน แฟนผมก็พยายามปรับเหมือนกันนะคับ แต่เหมือนเค้าไม่ชอบเรื่องแบบนี้ ผมกำลังหมายถึง เรื่องที่ทำให้เค้าหงุดหงิดกวนใจ เค้าเหมือนไม่ค่อยสนใจผมเท่าไหร่หรือแคร์ผมเลย เค้าเห็นผมสำคัญเท่ากับเพื่อนของเค้านะครับ ผมรู้ว่าเพื่อนกับแฟนมันเปรียบกันไม่ได่ แต่เค้าเหมือนไม่ให้เกียรติผมเท่าไหร่เลย เค้าไปเที่ยวทะเลกับเพื่อน ในฝั่งผช เอาจริงๆก็เป็นห่วงมากๆๆ ก็ตั้งข้อตกลงกันไว้นะครับ เอาจริงๆก็ไม่อยากให้ไปเลย แต่ก็ต้องให้ไป แต่พอเค้าไป เค้าเปลี่ยนเป็นคนละคนเลยครับ เค้าตามเพื่อนเค้าซะมากกว่า เค้าไม่แคร์ผมเลยที่อยู่บ้านคอยเป็นห่วง เค้าผิดข้อตกลงเกือบหมด แล้วพอผมไม่โอเคมากๆ อยากให้เค้ามาง้อ แต่เค้ากลับมาพูดว่า "ก็ไปกับเพื่อน มาอำลาเพื่อน นานๆมาครั้งนึง" ผมฟังอย่างนี้ แล้วมันทำให้ผมคิดมากกว่าเดิม ไม่คิดว่าเค้าจะเป็นแบบนี้เลยคับ เราก็ทะเลาะกันหนักมากๆ และอาจถึงขั้นเลิกกันได้เลย แต่เค้ากลับไม่ได้ง้อเหมือนแต่ก่อนเลย  ทั้งหมดนี้ทำให้ผมรุ้สึกว่า ผมเป๋นฝ่ายพยายามฝ่ายเดียวตลอด แล้วก็เหมือนผมกำลังยอมเค้าตลอด มันทำให้บางครั้งผมดูงี่เง่าที่คอยตามเค้า ซึ่งมันทำให้ผมรู้สึกแย่มากๆ ผมรุ่สีกไม่ได้สำคัญพอขนาดนั้นเลย ผมแค่อยากให้แฟนเข้าใจในมุมผมบ้าง อยากให้แฟนเห็นใจกันบ้าง อยากให้เค้าง้อผม ทำให้ผมรู้สึกว่าผม สำคัญ หรือ ถูกแครืบ้างก็ดี พักหลังมานี้มันแย่มาก เหมือนผมมี100ให้100 แต่เค้ามี 100ให้30 ยังไงไม่รุ้เลยคับ ผมเสียใจมากๆ มันทำให้ผมคิดกลับถึงแต่ก่อน เหมือนผมไม่ได้ถูกเลือกแต่แรกไงไม่รุ้เลย เหมือนผมไม่ได้สำคัญเลย อยากได้ความชัดเจนอะคับ

ผมควรทำยังไงดีครับ?