ลืมแฟนเก่าไม่ได้

ผมเขียนขึ้นให้ผมระบายความในใจที่ผ่านมาตลอด
สวัสดีครับ ผมขอไม่บอกชื่อนะครับ แต่แฟนเก่าผมเรียกแทนกันว่า 'ยู' และแฟนเก่าผมเรียกผมว่า ตี้ ตอนนี้ผมอายุ 17 แล้วครับ หน้าตาผมก็เหมือนคนทั่วไปไม่หล่อมากหรอกครับ เอาล้ะเริ่มกันเถอะครับ ผมเป็นเด็กคนหนึ่งที่ใฝ่ฝันอยากมีความรักที่สมบูรณ์ แต่ประเด็นคือว่า ผมอกหักตั้งแต่ ป6 ผมเลยย้ายมาที่พิษณุโลกมาเรียนต่อเพื่อมาตั้งสติใหม่ ช่วงนั้นผมไม่เคยคุยกับใครเลย 1 เดือนได้มั้งครับในห้องเรียนของผม แต่มีผู้หญิงคนหนึ่งเธอแอบปลื้มผมมาตลอด ผมเองก็ไม่รู้หรอกครับว่าวันนั้นจะทำให้ผมคบกันได้ 3ปีกว่า ผมคุยกับเธอทุกคืน ผมแอบคุยกันน้ะครับ ผมเรียนโรงเรียนกินนอนครับ (โรงเรียนประจำ) ส่วนเธออยู่ที่บ้าน ทุกคืนผมจะแอบโทรคุยกันตั้งแต่ 4ทุ่ม จนเราหลับไปพร้อมกันเกือบทุกคนตอนนั้นมีความสุขมากครับ เด็ก ม 1 พึ่งหัดมีแฟน จนวันหนึ่งผมตัดสินใจขอเธอเป็นแฟน แต่เธอบอกว่าไม่พร้อม แต่ไม่ทันแล้วละครับ วันนั้นผมช่วนเธอไปดูหนังที่ Central Phitsanulok พอเราดูหนังกันเสร็จแล้วผมไปเล่นเครื่องจับตุ๊กตาเพื่อให้เธอเป็นของขวัญเล็กๆน้อย แต่ที่เซอไพรสุดคือ ผมนั้งคุกเข่าขอเธอเป็นแฟนหน้า แม็ค คือคนเยอะมาก จนตอนนี้ผมกลับมาคิดว่าที่ทำไปผมกล้สทำแบบนั้นได้ไง ผมคงอยากมีเธอจริงๆ แล้วผมก็ได้เธอเป็นแฟนครับ เธอก็ตอบตกลงเป็นแฟนกับผม ผมกลับมาที่หอพัก ผมนอนคุยกับเธอตลอดและมากกกว่าเดิมด้วยครับ ผมคบกันผ่านได้ 6 เดือนจนวันหนึ่ง แม่ของเธอเห็นว่าผมพาลูกสาวแม่เกเรื่องการเรียน โอเคผมก็จับมือพากันเรียน ช่วงนั้นเป็นช่วงพิสูทความรักของผมเลยแหละครับ ผมก็พากันเรียนเทอมหนึ่งจน จนทั้งคู่เกรดดีขึ้น (แฟนผมเป็นคนที่เรียนเก่งมาก) (ส่วนผมหัวปานกลางครับ) ผมลืมไปผมเรียนในห้องเดี่ยวกันน้ะครับ ผมมีเวลาดูแลเธอตลอด ไปไหนไปกับเธอตลอดเวลาที่อยู่โรงเรียนด้วยกัน ตอนนั้นก็คบกัได้ ปีกว่าแล้ว จนผ่านมาถึง ม 2 ด้วยความพยายามของผมที่ตั้งใจเรียนเสมอมา ครูของผมก็ให้ผมเป็นหัวหน้าห้อง ผมก็วางหมาดหัวหน้าห้องใช่ไหมเพื่อให้เพื่อนรับฟังผมหน่อย อีกอย่างเพื่อนก็ร่วมใจเลือกผมเป็นหัวหน้าด้วย ผมกับเธอไม่ค่อยได้คุยกันหรืออยู่ใกล้กันน้อยลงเพราะ ม 1 ผมติดกันอย่างกับกาว ครูทั้ง โรงเรียนจึงมองคู่ผมตลอด โอเคผมเข้าใจ ผมรับได้ ต้องยอมรับตรงนี้นะครับ ผมเคยเข้าห้องปกครองกับแฟนมาแล้ว 2 รอบ จึงทำให้แม่แฟนไม่พอใจผมอย่างมากถึงกับให้เลิกกันเลยสั่งให้ครูประจำชั้นผมมองคู่ผมตลอด แต่ผมไม่ติดอะไรหรอกครับ ผมก็ยังรักกันเหมือนเดิม ผมจับมือกันผ่านช่วง ม 2 เทอมแรกมาได้ จนเทอมสองนี้สิผมเริ่มมีแก๊งมีเพื่อน สังคมผมก็ขยายมากขึ้นทำให้ผมหลงกับสังคมจนลืมแฟนของผมไป ไปกินเหล้าไปเที่ยวบ้างทำให้เจอผู้หญิงใหม่ผมก็หลง ผมแอบคุยกับผู้หญิงคนนั้นตลอด 2 เดือนกว่าโดยผมบอกแฟนผมว่าเป็นแค่เพื่อน จนวันหนึ่งแฟนผมจับได้เธอร้องไห้ใหญ่มาก ผมจึงตัดสินใจเลิกคุยกับผู้หญิงคนนั้น ผมไปขอเธอคืนดี ผมก็กลับมารักกันอีกครั้ง จนถึง ม3 นี้แหละครับ ผมเริ่มเบื่อ แต่ถามว่ายังรักไหมรักมากครับ เป็นห่วง หวงมากด้วยครับ แต่ผมแค่เบื่อที่ตองทะเลาะกันตลอด ช่วงนั้นเป็นช่วงที่การบ้าน งานโครงงานเยอะมาก ทำให้เราไม่มีเวลาให้กันผมเลยน้อยใจเธอก็น้อยใจบางทำให้ทะเลาะ ผมลืมบอกไปผมและเธอเรียนแผนก English Program เลยทำให้งานเยอะมากเป็นพิเศษ จนวันหนึ่งในช่วงปิดเทอมแรกของ ม.3 ผมได้กลับไปคุยกับ ผู้หญิงคนเดิม เพราะเหตุผลที่ว่าผมเหงา เพราะปิดเทอมเธอทำงานครับ ส่วนผมอยู่บ้านทำงานกลางคืน(เด็กเสริฟร้านเหล้า)เลยไม่มีเวลาให้กันแต่ทุกคืนผมโทรหาเธอน้ะครับถึงผมจะแอบคุยกับคนอื่น เปิดเทอมมาผมก็เลิกคุยกันไปกับผู้หญิงคนนั้น แต่ปัญหาไม่จบสิครับ เธอรู้เรื่องที่ผมคุยมาตลอด เธอร้องไห้เธอเสียใจมาก จนเธอบอกกับตัวเองว่าจะไม่รักผมอีกแล้ว แต่หากรู้ไม่ว่ามีเพื่อนผมที่ผมเคยสนิทมาก มันแทงหลังผม มันชอบแฟนผมครับ ทุกครั้งที่แฟนผมเสียใจมันเป็นคนแรกที่มาปลอบใจแฟนผมเสมอ ผมผิดเองแหละครับที่ทำให้แฟนผมเสียใจผมก็ง้อสิครับ ตอนนั้นเหมือนเธอเลือกเพื่อนผมแล้วด้วย ผมโกรธมาก จะไปต่อยมันอยู่แต่เห็นเพราะว่าผมเป็นหัวหน้าห้องอยู่และมันก็เป็นเพื่อนที่ผมรักคนหนึ่ง ผมไม่ทำหรอกครับ ผมง้อแฟนผมในช่วงที่ซ้อมกีฬาสี แฟนผมคุมน้องซ้อมเต้นเพราะเธอเคยเป็นหลีดตอน ม.2  ผมก็มาง้อเธอ เธอบอกผมว่าถ้าอยากให้กลับมารักกัน กล้ากราบตีนไหม ผมไม่รอเลยครับผมนั้งลงแล้วกราบ แต่เธอมาพยุงผมก่อน แล้วบอกว่า พอแล้วยู พอได้แล้วเค้ายอมยูแล้ว ไอ้เพื่อนผมน้ะหรอครับมันหมาง้อยเดินหนีเลย ผมไม่สนใจหรอกครับที่ผมทำไปเพราะผมรักเธอมาก รู้สึกขาดไม่ได้ เธอดูแลผมตลอด ทั้งเรื่องเรียน อาหารการกิน และที่ผมขาดเธอไม่ได้เพราะ เราเคยกอดกันร้องไห้มาแล้วช่วที่แม่เธอไม่เข้าใจเราทั้งคู่ เธอสอบตกผมก็ช่วยเธอตลอด ผมแอบถ่ายข้อสอบเพื่อให้เธอได้คะแนนดีกว่าผม ในวันที่เธอไม่มา รร ผมทำทุกครั้งเพื่อให้เราได้รักกัน และเธอก็ให้อภัยผมเสมอ เค้ารักยูมากน้ะ เป็นคำพูดที่ผมพูดกันทุกวัน น้ำเน่าไมล้ะครับ แต่ช่วยอ่านให้จบหน่อยน้ะครับ ช่วงที่ผม จบเรียน ม ต้นแล้ว เราทุกคนต่างแยกย้ายกันไป เราทะเลาะกันหนักมาเพราะ มือที่สาม ต่างคนต่างเอาไม้เด็ดออกมาสู้กัน ผมก็มีครับ เพราะเป็นช่วงปิดเทอมเราไม่ได้อยู่ด้วยทำให้เราไม่ไว้ใจกัน ไม่เชื่อใจกัน จนวันที่มาสอบ รร ใหม่ ผมตามไปง้อเธอในวันสอบเพราะผมอยากได้เธอกลับมาผมขาดเธอไม่ได้ ทุกคนในวันปิดเทอมผมนั้งมองรูปและบอกกับรูปคู่ของเราว่า ฝันดีน้ะยู เค้ารักยูมากน้ะ คิดถึงจริงเลยไอ้หมู ผมบอกตัวเองทุกคืน บางคืนร้องไห้ด้วยซ้ำ เพราะช่วงนั้นเธอคบกับทอม ผมคง ยิ้มได้ใจจริงๆแหละครับแต่ผมก็ไม่ยอม ผมตามไปง้อ ใจของผมไม่มีสมาธิในการสอบ ที่ผมมาเพื่อง้อเธอ แต่ที่ผมทำได้คือแค่มอง เธอเดินมากับทอมของเธอพร้อมขึ้นรถต่อหน้าผมแล้วไปดูหนังด้วยกัน ผมจะร้องไห้ผมรีบบิด ม ไซ เพื่อนผมขี่ เพื่อไปร้องไห้อยู่ริมน้ำ เพื่อนผมตามมาบอกกับผมว่า อย่าร้องไห้เลยทำตัวเอง ยังมีพวกกูเสมอ พวกกูอยู่ข้างเสมอ พวกกูรักน้ะเว้ย หยุดร้องได้แล้ว ผมยิ้มเลยครับ เพื่อนที่ผมรักมีแค่ 4 คนครับทุกวันนี้ผมยังมีพวกมันเป็นเพื่อนที่ผมรักที่สุดไม่เคยทิ้งกันไปไหนเลย บางครั้งก็ทะเลาะกันผมก็ให้โอกาสกันมาเสมอเพราะเราผ่านอะไรมาด้วยกันเยอะ ทั้งมีคนมาหาเรื่อง เรื่องเรียน ผมกอดกันเดินออกมาครับ แต่วันหนึ่งโชคเข้าข้างผม แฟนผมเลิกกับทอมแล้ว ผมเลยกลับมาคบกัน ผมมีความสุขมาก แต่อย่าลืมน้ะครับ แม่ของเธอไม่ได้รักผมแล้ว แม่เขาพยายามกีดกันทุกครั้ง ทั้งยึดโทรสับไม่ให้คุยกับผม ถึงขั้นโทรบอกพ่อผมว่าอย่าให้ผมมายุ่งกับลูกสาวเขาอีก
ผมเสียใจมากครับและก็เป็นห่วงเธอมากตอนนั้น แต่ผมก็แอบคบกันมาตลอด จน ม 4 เราได้แยกย้ายกันไปมีคนรักใหม่ เราก็กลับมารักกันอีก เราเจอกันทุกเย็นที่เรียนพิเศษ ผมมีความสุขมากครับ เราแอบจับมือกันตลอด เรายิ้มด้วยกันตอดเวลา ผ่านมา 5 เดือนได้ตอนนี้คือ คบกันมา 3 ปีว่าแล้วน้ะครับ ผมเราต้องแยกกันทุกเพราะ ผมไม่ค่อยได้มาเรียน และเป็นอะไรที่โลกกลมมาก คือเพื่อนที่มันหักหลังผมมันมาเรียนที่เราเรียนที่เดี่ยวกัน โคตรเกลียดมันเลยครับ แต่สิ่งที่ทำให้ผมเลิกกันเธอ เพราะ ผมไม่มีอะไรที่พร้อมสำหรับเธอ เพราะผมอยู่หอประจำ หอครูครับ ผมไม่มีรถ ผมไม่ได้ดูแลเธอเต็มที่ ผมเลยคิดมากคิดว่าเธอควรเจอคนที่ดีกว่าผม ผมเลยหายไปจากเธอ เจอเธออีกทีคือผมมีแฟนใหม่แล้ว แต่แฟนใหม่ผมเป็นคนมีเงิน ผมก็หลงเธอพักสักแหละครับเอาจริงๆเธอร้ายมากครับ ผมก็กลับมาหาแฟนเก่าผมอีก ผมกลับมาง้อ ทำเหมือนเธอเป็นของตายเลยใช่ไหมครับ ผมก็กลับมาดูแลเธอ ถึงแม้ว่าไม่มีรถ ผมก็ยืมรถไปรับเธอไปส่งที่เรียนพิเศษบางวันน้ะครับ บางวันเราก็ไปหาอะไรกินด้วยกัน เรามีความสุขมากครับ แต่ช่วงนั้นคือการเงินทางบ้านผมไม่ค่อยดีแล้ว ผมถึงไม่ค่อยได้ไปพบเธอ บางวันผมเทียวกลับบ้านเพื่อไปทำงาน(เธอยังไม่รู้จนทุกวันนี้น้ะครับ)ผมหาเงินมาเพื่อมาซื้อของขวัญครบรอบที่ผมติดสัญญากับเธอไว้เธออยากได้นาฬิกาผมก็เอาเงินให้เธอคือเงินที่ผมออมมาตลอดเพื่อของขวัญของเธอ แต่เราต้องแยกกันอยู่ดี เพราะผมดูแลเธอคงไม่ดีมากพอ จนตอนนี้ผมกำลังดูใจกับคนใหม่ เธอกำลังมีแฟนใหม่ แฟนคนนั้นตรงสเปคเธอหมด และเธอคงจริงจังถึงขั้นโทรมาเพื่อปรึกษาผม ซึ่งผมก็ไม่เคยลืมเธอได้เลยผมร้องไห้ครับวันนั้น เธอไม่ได้รักผมแล้ว เธอแค่ผูกพัน เธอแค่คิดถึงแต่ไม่ได้รัก ไม่เป็นไรครับผมรักเธอผมปล่อยเธอไปได้ ถ้ายูได้มาอ่านข้อความนี้ ขอให้ได้รู้ว่าเค้ารักยูเสมอ ถึงเค้าพูดคำว่ารักเหมือนของเล่นสำหรับยูแล้ว แต่ครั้งนี้เ้าตั้งใจเขียนเพื่อมาบอกความในใจเค้าที่เค้าไม่สามารถระบายกับใครได้ ยูมีคนที่ยูบอกว่าใช่แล้ว เค้าก็มีคนที่เค้าต้องดูแล เค้าหวังว่าถ้าเรายังรักกันอยู่ในส่วนลึกของจิตใจ เราคงได้กลับมารักกันสักวันน้ะ ขอบคุณมากๆตลอดเวลาที่ผ่านมา เค้าเป็นเด็กที่งอแงไม่รู้จักโตสักทีอย่างที่ยูบอก เค้าควรใส่ใจสิ่งที่อยู่ตรงหน้า ไม่ใช่ติดอยู่กับอดีต และเค้าก็ยอมรับเค้าเป็นผู้ชายที่โคตร ยิ้มในความทรงจำชีวิตยูเลย เค้าขอโทษด้วยน้ะ คำว่าเพื่อนที่ยูให้มาเค้าจะพยายามยอมรับและเป็นให้ได้น้ะ แต่โปรดจำคำเค้าไว้ว่าเค้ายังรักยังรอเสมอ ไว้เราโตพอที่สามารถดูแลกันและกันได้ เค้าจะไปขอยูอีกน้ะจะไปถามว่ายังรักกันอยู่ไหม ขอโทษสำหรับทุกอย่างที่ทำให้เสียใจ ยังรอเสมอน้ะ ที่รัก


  ฝากถึงแฟนใหม่
ยูชอบแอบกินยาลดความอ้วน อยากผอมตลอด ชอบเล่นหน้า ชอบเล่นมือ ชอบคนโทรหาเวลาที่เธอร้องไห้ ชอบบิ๊กไบ ชอบคนที่โตกว่า ชอบกินส้มตำกุ้งสด ชอบถ่ายรูป ชอบสตอเบอรี่ ชอบไอติม ชอบผู้ชายที่อบอุ่น ชอบผู้ชายที่ไม่นอกใจเธอ และอีกหลายอย่างที่ผมบอกได้หมดเกี่ยวกับชีวิตเธอ
   อย่านอกใจยูเด็ดขาด ถ้าวันไหนเรารู้ว่านายมีใคร เจอกันแน่ นายไม่รู้อะไรหรอก ในชีวิตเธอเจออะไรมาบางตั้งแต่เด็กจนถึงตอนนี้ เรารับรู้และแบ่งเบาความเคลียดเธอมามากกว่าพอสมควร ดูแลแฟนเก่าเราด้วย เราคงเป็นคนที่ผิดพลาดในชีวิตเธอ เป็นคนที่เธอมองข้ามไม่สำคัญในชีวิตเธออีกต่อไปแล้ว เราฝากดูแลแทนเราด้วย ขอบใจว่ะ  T_T
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่