เราเห็นแก่ตัวเกินไปรึป่าว?...กับชีวิตคู่ตอนนี้?...

ตอนนี้เบื่อมาก อยากอยู่คนเดียว ช่วยหน่อยค่ะ เบลอมากตอนนี้

คือแฟนเราเป็นคนติดเรามาก ส่วนตัวเราก็ไม่ได้ติดอะไรเขามาก จุดแตกคือเรากำลังจะเข้ามหาลัยต้องเตรียมตัวสอบ แล้วคือเหลือเวลาไม่ถึงอาทิตย์แล้ว แฟนเราก็ยิ่งงอแง อยากเจอ ถามทุกวัน วันละหลายๆรอบว่าเมื่อไรจะได้

ยากนะค่ะ เราไม่อยากจะคุยเลย มันเจ็บปวดเเละทรมาร แต่มีลูกด้วยกัน แบบนี้ เห็นแก่ตัวรึป่าวคะ ทั้งๆที่ครอบครัวเราเท่านั้นที่ดูแลลูกเรา ฝั่งเขา ไม่เคยส่งเสียถามไถ่ มีแค่ ความคิดถึง

ตอนนี้ผมอยู่ในสถานะนั้น คือมีครอบครัว มีลูกแล้ว แต่มีปัญหาอะไรบางอย่างคาราคาซังมากๆ ทำให้แทบคุยกันเรื่องนี้ทีไร ลำบากใจกันทุกที  เลยอยากถามคนมีประสบการณ์ว่า ขนาดว่ามีลูกด้วยกันแล้ว แต่ยังเลิกกัน

เราคบกับสามี จดทะเบียรสมรส กันถูกต้องตามกฎหมาย ปัจจุบันเราไม่ได้รักเค้าแล้ว แต่ยังอยู่ด้วย แล้วเค้ายังดูแลเรื่องต่างๆ อยู่ โดยเฉพาะเรื่องเงิน และเรามีลูกด้วยกัน 1 คน เราต้องการที่จะเริ่มต้นใหม่ ต้องกา

เรากับสามีแต่งงานมีลูกด้วยกัน2คน คนโต2ขวบ คนเล็ก1ขวบ สามีทำงานธนาคาร เงินเดือน22000 เราพนักงานเอกชนทั่วไป เงินเดือน10000 เราทั้งสองเก็บเงินคนละกระเป๋า ค่าใช้จ่ายทุกอย่าง60/40 เช่นค่าเช่าบ้าน ค่าของใช้

สามีนอกใจ ทำร้ายจิตใจเราทุกอย่าง แอบคุย แอบนัดเจอ ไปมีอะไรกับคนอื่น ไม่สนใจเรากับลูก จนเราขอหย่า เขาไม่ยอมหย่า และเขาก้ไม่ยอมเลิกกับผญ.คนนั้น เขาโกหกว่าเลิก โกหกทุกอย่างเวลาเราจับได้ เราทะเลาะกันบ่อย

พอดีเราได้ดูข่าวแล้วนักข่าวได้รายงานข่าวว่า ในประเทศจีนมีอัตราการหย่าร้างในช่วงโควิดที่เพิ่มขึ้น สาเหตุเกิดจากใช้เวลาอยู่ด้วยกันมากเกินไป และน่าจะมีสาเหตุอื่นๆอีก เข้ามาตอบกันหน่อยนะคะ ว่าสาเหตุอะไรบ

ผมกับภรรยาคบกันมาเกือบ 4 ปี ก่อนจดทะเบียน ก็มีรักๆเลิกๆกันไป แต่ก็กลับมาคบกันอีก จนญาติฝั่งเขาอยากได้ความแน่นอนเลยให้จดทะเบียนสมรส เราไม่ได้จัดงานแต่ง แต่มีการหมั้นหมายจ่ายค่าสินสอด ครอบครัวสองฝ่ายรับ

ปัญหาสะสมที่สำคัญเค้าชอบใช้คำพูดแรงๆ ไม่ให้เกียรติเรา ทำอะไรเอาเเต่ใจตัวเอง คิดว่าตัวเองทำดีหมดทุกอย่าง ข่มเรา เเละยังมีอีกมากมาย ความอดทนเริ่มหมดลงทุกที แต่ติดที่ลูก ลูกยังเล็ก และเรายังต้องพึ่งพาเขา