สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 3

พระมาลาห้อยลูกปัดแบบนี้เรียกว่า เหมี่ยนกวน (冕冠) ปกติจะใส่ร่วมกับฉลองพระองค์พิธีการสีดำของจักรพรรดิที่เรียกว่า เหมี่ยนฝู (冕服) คำว่า กวน (冠) หมายถึงเครื่องประดับศีรษะสำหรับครอบมวยผม ประกอบด้วยส่วนต่างๆ คือ
เหมี่ยนป่าน (冕板) : แผ่นไม้กระดานที่ติดอยู่ด้านบน ด้านหน้าโค้งสื่อถึงฟ้า ด้านหลังตรงสื่อถึงดิน ด้านหลังสูงกว่าด้านหน้าหนึ่งนิ้วเทลาดลงมาด้านหน้า สื่อว่ากษัตริย์ควรเอาพระทัยใส่ราษฎร
หลิว (旒) : แผงม่านระย้าลูกปัดหรือหยกห้าสีสื่อถึงธาตุทั้งห้าคือ ขาว (ธาตุทอง) เหลือง (ธาตุดิน) เขียว (ธาตุไม้) แดง (ธาตุไฟ) ดำ (ธาตุน้ำ) ในเอกสารสมัยราชวงศ์โจวแบ่งเหมี่ยนฝูและเหมี่ยนกวนเป็นหกระดับ สูงสุดคือจักรพรรดิมีห้อยระย้าสิบสองสาย ลดหลั่นมาเป็นเก้าสาย เจ็ดสาย ห้าสาย สี่สาย สามสาย ลดหลั่นลงมาตามฐานะของผู้ใส่
หลิวห้อยลงมาบังสายพระเนตรของกษัตริย์ โดยมีจุดประสงค์ที่จะสื่อว่ากษัตริย์มีทั้งสิ่งที่ทรงมองเห็นและทรงมองไม่เห็น นอกจากนี้มีจุดประสงค์ให้ผู้สวมใส่วางตนอย่างสำรวม เพราะหากไม่สำรวมขยับมากเกินไปสายลูกปัดก็จะแกว่งไปแกว่งมาดูไม่สง่าสาม
เม่าจ่วน (帽卷) : ส่วนที่ครอบมวยผม ในฤดูร้อนทำจากหญ้าสาน ในฤดูหนาวทำจากหนังสัตว์ หุ้มด้วยผ้าสีดำ มีรูสำหรับเสียบปิ่นปักมวยผม
อู่ (武) : บริเวณวงขอบ ประดับทองคำ ในสมัยโบราณด้านหน้าประดับจักจั่นหยก
อิง (缨) : เชือกสีแดงที่ห้อยลงมาจากด้านซ้ายขวาสำหรับผูกใต้คาง
ค่วง (纊) : ระย้าห้อยบุษราคัมด้านซ้ายขวาที่ห้อยมาจากปิ่นลงมาถึงรูหู สื่อว่ากษัตริย์ทรงได้ยินและไม่ได้ยิน และไม่ทรงหลงเชื่อโดยง่าย
ต่าน (紞) : พู่สีที่ห้อยไว้ด้านข้าง
เทียนเหอไต้ (天河带) : แถบผ้าที่ห้อยจากพาดจากด้านบนของป่านลงไปถึงท่อนล่างของร่างกาย
เหมี่ยนกวนและเหมี่ยนฝูไม่ได้นิยมถึงแค่สมัยสามก๊กครับ ยังใช้ต่อเนื่องเรื่อยมาโดยในราชวงศ์ที่เป็นของชาวฮั่นทั้งสุย ถัง ซ่ง หมิง โดนใช้เป็นชุดพิธีการสำคัญ เช่น พิธีราชาภิเษกหรือพิธีบวงสรวงครับ แต่ถ้าว่าราชการทั่วไปจะทรงฉลองพระองค์แบบที่ลำลองกว่าดังที่พบในภาพวาดฮ่องเต้ยุคหลัง
สำหรับเกาหลีราชวงศ์โชซอนหรือเวียดนามซึ่งเป็นประเทศราชของหมิงก็ใช้ฉลองพระองค์แบบนี้เหมือนกัน แต่มีเพียงเก้าสาย
จิตรกรรมฝาผนังในถ้ำที่ตุนหวงสมัยราชวงศ์ถังแสดงภาพบุคคลสวมเหมี่ยนกวนแต่งกายด้วยเหมี่ยนฝู สันนิษฐานว่าคือภาพถังไท่จง
ภาพจากตำราพระราชพิธี ซินติ้งซานลี่ถู (新定三禮圖) ซึ่งเรียบเรียงในสมัยราชวงศ์ซ่งโดยเนี่ยฉงอี้ (聶崇義) แสดงภาพฉลองพระองค์เหมี่ยนฝูสองแบบคือกุ่นเหมี่ยน (衮冕) คือเหมี่ยนฝูประดับสัญลักษณ์มงคลสิบสองอย่าง ใช้ในพระราชพิธีสำคัญ และต้าฉิวเหมี่ยน (大裘冕) คือเหมี่ยนฝูแบบที่ดูเรียบง่ายกว่า ไม่มีลวดลาย มาลาไม่ห้อยลูกปัด เป็นฉลองพระองค์พิธีการระดับสูงสุดสำหรับสักการะ เฮ่าเทียนซ่างตี้ (昊天上帝) เทพเจ้า

ภาพจำลองจักรพรรดิหมิงเฉิงจู่หรือหย่งเล่อ ทรงฉลองพระองค์เหมี่ยนฝู

ภาพจักรพรรดิหมิงเสินจงหรือว่านลี่ ทรงฉลองพระองค์เหมี่ยนฝู

พระมาลาห้อยลูกปัดแบบนี้เรียกว่า เหมี่ยนกวน (冕冠) ปกติจะใส่ร่วมกับฉลองพระองค์พิธีการสีดำของจักรพรรดิที่เรียกว่า เหมี่ยนฝู (冕服) คำว่า กวน (冠) หมายถึงเครื่องประดับศีรษะสำหรับครอบมวยผม ประกอบด้วยส่วนต่างๆ คือ
เหมี่ยนป่าน (冕板) : แผ่นไม้กระดานที่ติดอยู่ด้านบน ด้านหน้าโค้งสื่อถึงฟ้า ด้านหลังตรงสื่อถึงดิน ด้านหลังสูงกว่าด้านหน้าหนึ่งนิ้วเทลาดลงมาด้านหน้า สื่อว่ากษัตริย์ควรเอาพระทัยใส่ราษฎร
หลิว (旒) : แผงม่านระย้าลูกปัดหรือหยกห้าสีสื่อถึงธาตุทั้งห้าคือ ขาว (ธาตุทอง) เหลือง (ธาตุดิน) เขียว (ธาตุไม้) แดง (ธาตุไฟ) ดำ (ธาตุน้ำ) ในเอกสารสมัยราชวงศ์โจวแบ่งเหมี่ยนฝูและเหมี่ยนกวนเป็นหกระดับ สูงสุดคือจักรพรรดิมีห้อยระย้าสิบสองสาย ลดหลั่นมาเป็นเก้าสาย เจ็ดสาย ห้าสาย สี่สาย สามสาย ลดหลั่นลงมาตามฐานะของผู้ใส่
หลิวห้อยลงมาบังสายพระเนตรของกษัตริย์ โดยมีจุดประสงค์ที่จะสื่อว่ากษัตริย์มีทั้งสิ่งที่ทรงมองเห็นและทรงมองไม่เห็น นอกจากนี้มีจุดประสงค์ให้ผู้สวมใส่วางตนอย่างสำรวม เพราะหากไม่สำรวมขยับมากเกินไปสายลูกปัดก็จะแกว่งไปแกว่งมาดูไม่สง่าสาม
เม่าจ่วน (帽卷) : ส่วนที่ครอบมวยผม ในฤดูร้อนทำจากหญ้าสาน ในฤดูหนาวทำจากหนังสัตว์ หุ้มด้วยผ้าสีดำ มีรูสำหรับเสียบปิ่นปักมวยผม
อู่ (武) : บริเวณวงขอบ ประดับทองคำ ในสมัยโบราณด้านหน้าประดับจักจั่นหยก
อิง (缨) : เชือกสีแดงที่ห้อยลงมาจากด้านซ้ายขวาสำหรับผูกใต้คาง
ค่วง (纊) : ระย้าห้อยบุษราคัมด้านซ้ายขวาที่ห้อยมาจากปิ่นลงมาถึงรูหู สื่อว่ากษัตริย์ทรงได้ยินและไม่ได้ยิน และไม่ทรงหลงเชื่อโดยง่าย
ต่าน (紞) : พู่สีที่ห้อยไว้ด้านข้าง
เทียนเหอไต้ (天河带) : แถบผ้าที่ห้อยจากพาดจากด้านบนของป่านลงไปถึงท่อนล่างของร่างกาย
เหมี่ยนกวนและเหมี่ยนฝูไม่ได้นิยมถึงแค่สมัยสามก๊กครับ ยังใช้ต่อเนื่องเรื่อยมาโดยในราชวงศ์ที่เป็นของชาวฮั่นทั้งสุย ถัง ซ่ง หมิง โดนใช้เป็นชุดพิธีการสำคัญ เช่น พิธีราชาภิเษกหรือพิธีบวงสรวงครับ แต่ถ้าว่าราชการทั่วไปจะทรงฉลองพระองค์แบบที่ลำลองกว่าดังที่พบในภาพวาดฮ่องเต้ยุคหลัง
สำหรับเกาหลีราชวงศ์โชซอนหรือเวียดนามซึ่งเป็นประเทศราชของหมิงก็ใช้ฉลองพระองค์แบบนี้เหมือนกัน แต่มีเพียงเก้าสาย
จิตรกรรมฝาผนังในถ้ำที่ตุนหวงสมัยราชวงศ์ถังแสดงภาพบุคคลสวมเหมี่ยนกวนแต่งกายด้วยเหมี่ยนฝู สันนิษฐานว่าคือภาพถังไท่จง
ภาพจากตำราพระราชพิธี ซินติ้งซานลี่ถู (新定三禮圖) ซึ่งเรียบเรียงในสมัยราชวงศ์ซ่งโดยเนี่ยฉงอี้ (聶崇義) แสดงภาพฉลองพระองค์เหมี่ยนฝูสองแบบคือกุ่นเหมี่ยน (衮冕) คือเหมี่ยนฝูประดับสัญลักษณ์มงคลสิบสองอย่าง ใช้ในพระราชพิธีสำคัญ และต้าฉิวเหมี่ยน (大裘冕) คือเหมี่ยนฝูแบบที่ดูเรียบง่ายกว่า ไม่มีลวดลาย มาลาไม่ห้อยลูกปัด เป็นฉลองพระองค์พิธีการระดับสูงสุดสำหรับสักการะ เฮ่าเทียนซ่างตี้ (昊天上帝) เทพเจ้า

ภาพจำลองจักรพรรดิหมิงเฉิงจู่หรือหย่งเล่อ ทรงฉลองพระองค์เหมี่ยนฝู

ภาพจักรพรรดิหมิงเสินจงหรือว่านลี่ ทรงฉลองพระองค์เหมี่ยนฝู

สมาชิกหมายเลข 6752668 ถูกใจ, ซักวันหนึ่งเราจะโต๊เราจะโต ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 6236986 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 2218695 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 1630720 ถูกใจ, รักจังเมืองไทย ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 3363232 ถูกใจ, Nam Joo Hyuk ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 1182029 ถูกใจ, Nestum Platonic ถูกใจรวมถึงอีก 23 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
ทำไมจักรพรรดิจีนโบราณชอบใส่หมวกมีไข่มุกห้อยระย้าแบบนี้ครับ
ไอ้หมวกห้อยๆนี้ใส่ได้แต่จักรพรรดิหรอครับ แล้วสมัยชุนชิวบรรดาอ๋องใส่หมวกแบบนี้รึเปล่าครับ แล้วทำไมหลังจากยุคสามก็กหมวกแบบนี้ถึงหมดความนิยมครับ