เราเป็นคนชอบอ่านหนังสือ อ่านเกือบทุกประเภท นิยาย การ์ตูน สารคดี หรือวิชาการต่างๆ
แต่ถ้าหากเป็นนิยาย ต้องสารภาพตามตรง ว่าไม่ค่อยรู้จักนิยายไทยสักเท่าไหร่
ก่อนหน้านี้ เรียกว่าไม่เคยคิดจะหยิบนิยายของนักเขียนคนไทยมาอ่านเลย
เราเป็นคอหนังสือนิยาย แนวสืบสวน สยองขวัญ ฆาตรกรรมอำพราง ประมาณนั้น
ตั้งแต่มัธยม จวบจนมหาวิทยาลัย ติดนิยาย JBOOK งอมแงม
แล้วก็ไม่คิดว่านักเขียนไทยจะเขียนได้สนุก น่าติดตามเท่านักเขียนญี่ปุ่นจริงๆ
จนได้มาอ่าน The Dome เคหาสน์สาปสยอง ของนักเขียนไทยคนนึง
บอกแบบไม่เขินเลย ว่าสนุกอ่ะ สนุกมาก สนุกวางไม่ลง อ่านจบรวดเดียวเลย
หลังจากนั้นก็เลยไปตามหานิยายของนักเขียนคนนี้ ทำให้รู้ว่าไม่ได้เขียนแค่นิยายแนวสยองขวัญนะ
อ่านไปอ่านมา เก็บไปเก็บมา รู้ตัวอีกที กลายเป็นมีนิยายทุกเรื่องของภาคินัยไปซะแล้ว
พอเริ่มรู้สึกตัว วิญญาณความเป็นติ่งก็เริ่มเข้าสิง เวลาที่ไปงานหนังสือ ต้องแวะไปที่สนพ.โซฟา
เพื่อไปเจอนักเขียนที่ชอบตัวเป็นๆ และได้ลายเซ็นต์ในหนังสือเล่มใหม่กลับมาทุกครั้ง
เริ่มติดตามผ่านทาง Facebook ทำให้รู้จักตัวตนของ พี่แอมป์-ภาคินัย ในอีกมุมนึง
ที่เป็นคนธรรมดา โพสของกิน โพสนั่นนี่ เหมือนคนธรรมดาทั่วๆ ไป (ช่างต่างจากที่เคยคิดไว้)
แต่สิ่งนึงที่เราสัมผัสได้ พี่แอมป์เป็นคนที่ใส่ใจกับรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ต่างๆ
การหาวัตถุดิบ หาข้อมูลมาเขียนนิยายเล่มนึง มันต้องสมจริง และอ้างอิงในสิ่งที่มีอยู่จริง
ทำให้เราสัมผัสกับจินตนาการของผู้เขียนได้ ซึ่งเราคิดว่าเป็นเบอร์ 1 ของนักเขียนนิยายสยองขวัญในไทย
เคยอ่านกระทู้หลายๆ ครั้ง ที่ตั้งคำถามว่า นิยายของภาคินัย สนุกตรงไหน มันดียังไง
อ่านเล่มแรก คุณอาจจะยังไม่โดน ลองเลือกดูค่ะ มีหลากหลายมากๆ
แต่ละเรื่องให้ความรู้สึกที่แตกต่างกัน บางเรื่องชอบมาก บางเรื่องชอบน้อย
ถ้าให้เราแนะนำ เราขออนุญาตแนะนำตามที่เราชอบ ไม่อิงตามยอดขายสนพ. นะคะ
(เราชอบสยองขวัญแบบที่ให้หลอนมาเรื่อยๆ ไม่ค่อยถูกจริตกับแนวผีตุ้งแช่ค่ะ)
The Dome เคหาสน์สาปสยอง
Bunraku บันรากุ...หน้ากากฆาตกรรม
Porcelain พอร์ซเลน...ตุ๊กตาฆาตกรรม
Diet ขนมผสมศพ
Lost Land เกาะที่ถูกลืม
นางคุก
และจากนิยายหลายต่อหลายเรื่อง ก็ถูกนำเอามาทำเป็นบทละคร
ทำเอาเราซึ่งเป็นคนอ่านนิยาย แอบภาคภูมิใจเล็กๆ ไปด้วย
ล่าสุดที่กำลังฉาย คือเรื่อง นางแค้น จาก 4 ทิศตาย
จริงๆ ในซีรีย์นี้ เราชอบนางคุกมากที่สุด อ่านแล้วทำให้เรานึกถึง Tuol Sleng Genocide Prison ที่กัมพูชา
แต่พอได้มาดูนางแค้นแบบละครตอนแรก หูย มันเซ่บบบบบบ
จริงๆ ตอนอ่านนิยาย ภาพปอย ตรีชฎาก็ผุดในหัวอยู่นะคะ สวยค่ะ สวยมากกกกกกกก
ฉบับละคร มีบางอย่างที่แตกต่างจากนิยาย แต่ก็ไม่ได้ทำให้อรรถรสในการดูเสียไปแต่อย่างใด
พอละครฉาย เราก็อดไม่ได้ที่จะหยิบหนังสือมาอ่านอีกครั้ง ก็ยังสนุกเหมือนเดิม
ส่วนตัวเราไม่ค่อยชอบบทหักมุมตอนท้ายของเรื่องนี้นะ มันแบบ...ห้วนเกินไปหน่อย
แต่ทั้งเรื่องทำมาดีแล้ว ดังนั้นถ้าตอนท้ายจะโยงนั่นนี่เพื่อให้บทสมบูรณ์ เราก็คิดว่าสมเหตุสมผลแหล่ะ
เอาล่ะ เขียนมาตั้งแต่ตั้งแยะ ก็แค่อยากจะเป็นหนึ่งในกระทู้ที่ชื่นชม และให้กำลังใจนักเขียนดีๆ
อ่านบางกระทู้แล้วตกใจ ถึงขั้นยืนอ่านหน้าร้านยังเสียดาย....เสียดายอะไร 555+
แล้วก็นั่นแหล่ะ ยังจะติดตามต่อไป สำหรับนักเขียนที่ชื่อ "ภาคินัย"
จากหนังสือนิยาย...สู่บทละคร ความสนุกจากปลายปากกานักเขียนที่ชื่อ ภาคินัย
แต่ถ้าหากเป็นนิยาย ต้องสารภาพตามตรง ว่าไม่ค่อยรู้จักนิยายไทยสักเท่าไหร่
ก่อนหน้านี้ เรียกว่าไม่เคยคิดจะหยิบนิยายของนักเขียนคนไทยมาอ่านเลย
เราเป็นคอหนังสือนิยาย แนวสืบสวน สยองขวัญ ฆาตรกรรมอำพราง ประมาณนั้น
ตั้งแต่มัธยม จวบจนมหาวิทยาลัย ติดนิยาย JBOOK งอมแงม
แล้วก็ไม่คิดว่านักเขียนไทยจะเขียนได้สนุก น่าติดตามเท่านักเขียนญี่ปุ่นจริงๆ
จนได้มาอ่าน The Dome เคหาสน์สาปสยอง ของนักเขียนไทยคนนึง
บอกแบบไม่เขินเลย ว่าสนุกอ่ะ สนุกมาก สนุกวางไม่ลง อ่านจบรวดเดียวเลย
หลังจากนั้นก็เลยไปตามหานิยายของนักเขียนคนนี้ ทำให้รู้ว่าไม่ได้เขียนแค่นิยายแนวสยองขวัญนะ
อ่านไปอ่านมา เก็บไปเก็บมา รู้ตัวอีกที กลายเป็นมีนิยายทุกเรื่องของภาคินัยไปซะแล้ว
พอเริ่มรู้สึกตัว วิญญาณความเป็นติ่งก็เริ่มเข้าสิง เวลาที่ไปงานหนังสือ ต้องแวะไปที่สนพ.โซฟา
เพื่อไปเจอนักเขียนที่ชอบตัวเป็นๆ และได้ลายเซ็นต์ในหนังสือเล่มใหม่กลับมาทุกครั้ง
เริ่มติดตามผ่านทาง Facebook ทำให้รู้จักตัวตนของ พี่แอมป์-ภาคินัย ในอีกมุมนึง
ที่เป็นคนธรรมดา โพสของกิน โพสนั่นนี่ เหมือนคนธรรมดาทั่วๆ ไป (ช่างต่างจากที่เคยคิดไว้)
แต่สิ่งนึงที่เราสัมผัสได้ พี่แอมป์เป็นคนที่ใส่ใจกับรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ต่างๆ
การหาวัตถุดิบ หาข้อมูลมาเขียนนิยายเล่มนึง มันต้องสมจริง และอ้างอิงในสิ่งที่มีอยู่จริง
ทำให้เราสัมผัสกับจินตนาการของผู้เขียนได้ ซึ่งเราคิดว่าเป็นเบอร์ 1 ของนักเขียนนิยายสยองขวัญในไทย
เคยอ่านกระทู้หลายๆ ครั้ง ที่ตั้งคำถามว่า นิยายของภาคินัย สนุกตรงไหน มันดียังไง
อ่านเล่มแรก คุณอาจจะยังไม่โดน ลองเลือกดูค่ะ มีหลากหลายมากๆ
แต่ละเรื่องให้ความรู้สึกที่แตกต่างกัน บางเรื่องชอบมาก บางเรื่องชอบน้อย
ถ้าให้เราแนะนำ เราขออนุญาตแนะนำตามที่เราชอบ ไม่อิงตามยอดขายสนพ. นะคะ
(เราชอบสยองขวัญแบบที่ให้หลอนมาเรื่อยๆ ไม่ค่อยถูกจริตกับแนวผีตุ้งแช่ค่ะ)
The Dome เคหาสน์สาปสยอง
Bunraku บันรากุ...หน้ากากฆาตกรรม
Porcelain พอร์ซเลน...ตุ๊กตาฆาตกรรม
Diet ขนมผสมศพ
Lost Land เกาะที่ถูกลืม
นางคุก
และจากนิยายหลายต่อหลายเรื่อง ก็ถูกนำเอามาทำเป็นบทละคร
ทำเอาเราซึ่งเป็นคนอ่านนิยาย แอบภาคภูมิใจเล็กๆ ไปด้วย
ล่าสุดที่กำลังฉาย คือเรื่อง นางแค้น จาก 4 ทิศตาย
จริงๆ ในซีรีย์นี้ เราชอบนางคุกมากที่สุด อ่านแล้วทำให้เรานึกถึง Tuol Sleng Genocide Prison ที่กัมพูชา
แต่พอได้มาดูนางแค้นแบบละครตอนแรก หูย มันเซ่บบบบบบ
จริงๆ ตอนอ่านนิยาย ภาพปอย ตรีชฎาก็ผุดในหัวอยู่นะคะ สวยค่ะ สวยมากกกกกกกก
ฉบับละคร มีบางอย่างที่แตกต่างจากนิยาย แต่ก็ไม่ได้ทำให้อรรถรสในการดูเสียไปแต่อย่างใด
พอละครฉาย เราก็อดไม่ได้ที่จะหยิบหนังสือมาอ่านอีกครั้ง ก็ยังสนุกเหมือนเดิม
ส่วนตัวเราไม่ค่อยชอบบทหักมุมตอนท้ายของเรื่องนี้นะ มันแบบ...ห้วนเกินไปหน่อย
แต่ทั้งเรื่องทำมาดีแล้ว ดังนั้นถ้าตอนท้ายจะโยงนั่นนี่เพื่อให้บทสมบูรณ์ เราก็คิดว่าสมเหตุสมผลแหล่ะ
เอาล่ะ เขียนมาตั้งแต่ตั้งแยะ ก็แค่อยากจะเป็นหนึ่งในกระทู้ที่ชื่นชม และให้กำลังใจนักเขียนดีๆ
อ่านบางกระทู้แล้วตกใจ ถึงขั้นยืนอ่านหน้าร้านยังเสียดาย....เสียดายอะไร 555+
แล้วก็นั่นแหล่ะ ยังจะติดตามต่อไป สำหรับนักเขียนที่ชื่อ "ภาคินัย"