เลิกกับแฟนแล้วไม่รู้จะทำไงดี ( มาอ่านก่อนมีเหตุการณ์ )

คือผมเลิกกับแฟนได้สักพักนึ่งละครับ ( ขอเล่าย้อนวันเลิกนะครับ )
คือผมเป็นคนพูดมาก ปากแห้งมากครับ ส่วนเธอเป็นคนมีอะไรก็เก็บ เงียบๆ นิ่งๆ ผมคบกับแฟนคนนี้มาได้ 4 เดือนละครับ
เลิกกันเพราะ ? ไม่รู้ครับ ทะเลาะมั้งครับ ขอเล่านะครับ ( ถ้าผมมึนๆอะไรคืออย่างพึ่งว่าอะไรนะครับ เขียนรอบที่ 3 ละครับ รอบแรกไฟดับ รอบสองตีนแมวโดนปุ่มอะไรไม่รู้มันปิดเฉย )
เหตุการณ์นี้มันเกิดตั้งแต่ผมคบกับเธอได้ตอนเข้าเดือนที่ 3 นะครับ คือก็ทะเลาะกันตั้งแต่ต้นเดือนเลยครับเปิดเดือนนี้มาก็ทะเลาะกันเลย ก็ไม่ใช่ทะเลาะกันอย่างเดียวนะครับ มีวันที่เราก็รักกันบ้าง แต่ผมจะทะเลาะกับเธอด้วยเหตุผลเล็กๆน้อย คือ คู่ผมอะครับ ทุกคนจะพูดเป็นเสียงเดียวกันเลยว่า
" น่าจะสลับเพศเน้อะ " ก็ผมเล่นงอลเรื่องเล็กๆน้อย ส่วนเธอก็ง้อครับ แต่พอวันที่เธอไม่อยากง้อเธอก็จะงอลกลับครับ ก็ต้องเป็นหน้าที่เราอีกสินะ 5555 ก็ง้อครับ คือผมเป็นคนจำทุกคำพูดที่เธอพูดจำหมดครับ เธอพูดอะไร ชอบอะไร จำได้หมดครับ วันคบ วันคุย ส่วนเธอหรอครับ ไม่จำครับ ไม่จำอะไรทั้งสิน แบบ จำพอได้บ้างครับ แต่ไม่ถึงกับละเอียด นั้นแหละครับ นั้นโม้ไปไกลอีกละ มาๆเข้าเรื่องครับ 555555
ก็เข้าเดือนที่ 3 ก็ทะเลาะบ้าง ดีบ้าง ครับ สนมาถึงวันที่จะเข้าเดือน 4 ผมกับเธอก็ทะเลาะกันหนักหน่วงมากจนผมก็บอกเธอว่า " แกขอโทษนะ " คือทุกครั้งที่ทะเลาะผมจะเป็นฝ่ายพูดฉอดๆๆๆๆ ครับ แต่ก็มีในทุกการทะเลาะครับ ผมจะบอกเธอว่า " เธอคิดอย่างไงก็บอกได้นะ " " เป็นอย่างไงก็บอกได้นะ " ครับผมจะบอกอย่างงี้ทุกครั้งที่ทะเลาะ ครั้งนี้ก็เหมือนกันครับ ( คือผมจะพูดประโยค์นี้ต่อ 5 ประโยคที่ผมพูด หรือถ้าคิดไม่ออกก็จะพูดครับ )
ครั้งนั้นก็ขอโทษครับ จะจบครับ สุดท้ายเธอไม่จบครับ ให้ไปเคลียโดยให้เพื่อนของเธอที่สนิทกับผมเป็นคนกลาง
ก็เคลียกันไป เคลียกันมาก็ไม่ลงตัวสักทีครับ ประเด่นคืออะไรรู้ไหมครับ คือเธอเนี้ยอยากอยู่คนเดียว เธอเหนื่อยที่ต้องมาทะเลาะกันแบบนี้ ผมก็เลยคิดอะไรโง่ๆครับ
ผม : แกงั้นเราห่างกันสักวันป่ะละ แกอยากอยู่คนเดียวนิ
แฟนผม : เอางั้นหรอ
ผม : อื้ม ก็แกบอกอยากอยู่คนเดียวนิ ถ้าแกสบายใจงั้นเราให้แกวันนึ่งก็ได้
ก็เหมือนจะเคลียจบพร้อมกับประโยคข้างบนครับ
พอเช้าอีกวัน ผมก็รีบไปขอโทษเธอ คือเมื่อคืนผมนอนไม่หลับเลย ( เธอก็เหมือนกันครับ ไม่หลับ )
จนเคลียไปเคลียมา ยื้อสุดชีวิตกับคนนี้ เธอก็เลิกครับ...
วันนั้นผมก็ชินๆ ชาๆ แผลมันยังไม่ออกฤทธิ์
จนอีกวันครับ ก็ออกฤทธิ์แล้ว วันนั้นผมร้องไห้ทั้งวัน โทรไปหาคนนู้นร้องไห้ คนนี้ร้องไห้ ผมโทรไปร้องกับเธอด้วยครับ
คือตั้งแต่เลิกกันคุยกันเหมือนเดิมนะครับ คุยกันเหมือนตอนเป็นแฟนเลย คือวันไหนที่เธอลืมว่าเราเลิกกันแล้ว เธอทำเหมือนตอนเป็นแฟนกันเลยครับ ส่วนวันไหนที่เธอระลึกขึ้นได้ว่าเลิกกันก็จะคุยแบบเพื่อนจ๋าตลอด คือ ผมรู้สึกนะว่า ผมกับเธอนั้นเหมือนเดิมมาก ( ความคิดเห็นส่วนตัวว่าอย่างนั้น )
แต่ที่เลิกกันมันเหมือนเหลือช่องว่างให้มีพื้นที่ของตัวเองบ้าง
คือเลิกกันผมก็ไปกินข้าวกับเพื่อนเก่าผมคนนี่งที่ตอนก่อนเคยกุ๊กกิ๊กกัน เธอก็โกธรเป็นไฟเลยครับ ( เลิกกันแล้วนะครับ )
เธอมาหมดครับ ทั้งด่า ทั้งไล่ แต่ไม่รู้ทำไม ผมไม่ไปไหนสักที่ครับ
ก็ขอโทษ แล้วก็บอกรัก เหมือนเมื่อก่อนมากครับ แต่เธอบอกผมว่า " ถ้ากลับไปอะ มันไม่เหมือนเดิมนะ "
เธอพูดหลายรอบมากครับ จนผมลำไยมาก ผมก็บอกกลับไปว่า " มันจะไม่เหมือนเดิมได้ไง ก็ในเมื่อตอนนี้อะ มันดูเหมือนเดิมสุดแล้ว แค่มีพื้นที่ของตัวเองเอง "
คือบางวันผมก็จะแบบ งอแงอะครับแบบ " แกกลับมานะ " วันนั้นจะเป็นวันที่ผมหาทางออกยากมากครับ ผมควรเริ่มจากตรงไหน
เอ่อๆ เธอเคยบอกให้ผมเปิดใจด้วยนะครับ ผมก็เปิดใจครับ ได้มาสองคน คนแรกผมก็คุยไปได้สักพักก็ปฎิเสธแบบงงๆ ส่วนอีกคนผมก็ไม่ได้คุยอีกเลย
ส่วนเธอเองก็มีครับ สองคนเหมือนกัน แต่ผมหึงอะครับ ผมหวง ผมไม่ชอบ เห้ออออออออออออออ ผมควรทำไงดีครับ..