สวัสดีคะ เข้าเรื่องเลยนะคะ ตอนนี้เราคบกับแฟนมาจะ 4 ปีแล้วคะ แล้วคือ ช่วงเดือนมีนา มีผู้ชายคนนึงเขาได้เข้ามาคุย ซึ่งเขาเป็นเพื่อนของเพื่อนเราอะคะ ตอนแรกเราก็ไม่ได้อยากยุ่งกับเขานะคะ แต่เราก็ไม่รู้จะปฎิเสธเขายังไง เขารู้ว่าเรามีแฟน แต่เขาก็ยังอยากคุยกับเรา เราก็บอกเขาตลอดว่าเราคงเป็นมากกว่านี้ไม่ได้นะ เราคงเป็นได้แค่เพื่อนกัน พอช่วงเวลาผ่านไป เรากับเขาก็มีทะเลาะกันบ้างจนทำให้เขากับเราก็ห่างหายไปซัก1 อาทิตย์ เป็นแบบนี้อยู่ 2 ครั้งคะ แต่เราก็วนกลับมาคุยกันเหมือนเดิม ก็ไม่รู้ว่าเหตุผลอะไร แต่ในระหว่างนั้นเราก็รู้สึกหวิวๆเหมือนกันที่เขาหายไป แต่ตัวเองก็อยู่กับความจริงนะคะ ก็พยายามคิดตลอดเราก็มีแฟนแล้ว (ที่ผ่านมาเรารู้สึกดีกับเขามากๆ เขาคอยเป็นห่วงเป็นไย เอาง่ายๆเป็น ผช.ที่เราชอบมากๆเลยละคะ ) แต่ก็นั้นแหละ เราก็มีแฟนแล้วเราก็พยายามจะเลิกรู้สึกแบบนี้เพราะ เราก็รู้สึกผิดเหมือนกันที่ทำแบบนี้ จนมาถึงวันนี้เราก็คุยกันได้เดือนกว่าแล้วคะ จนตอนนี้เรารู้สึกดีมากๆ เฟมือนจะชอบเขาไปแล้วละคะ แต่กับแฟนเราก็ไม่อยากเลิกกับเขา เขาเป็นคนดี แต่บางครั้งเรารู้สึกว่าแฟนน่าเบื่อมากๆ เพราะเขาไม่ค่อยแสดงออกว่ารู้สึกอะไรต้องการอะไร พอเราถามความเห็นอะไรเขาก็จะบอกไม่รู้ จนบางครั้งเราก็รู้สึกเหมือนตัวคนเดียว แต่เราก็รักแฟนนะคะ เพราะตอนแรกๆเขาดีกับเรามาก จนตอนนี้เรารักเขาเหมือนคนในครอบครัวเลยคะ แต่เวลาคุยกันก็น่าเบื่ออีกละคะ เพราะมีแต่อะไรเดิมๆ เขาก็ดูเหมือนไม่ค่อยสนใจเาสักเท่าไหร่ ไม่เหมือนกับ ผช.คนนี้ที่เขาค่อยถาม คอยเป็นห่วงเราทุกอย่าง แต่ให้เราคบกับเขาเราก็ทำไม่ได้เพราะไม่แน่ใจอะไรในหลายๆอย่าง และอีกอย่างเราก็ไม่อยากเลิกกับแฟน เพราะมันผูกพันกันมากจริงๆคะ อาจจะดูเหมือนคนเห็นแก่ตัวนะคะ เราก็รู้ตัวเองตลอดแต่ตัดใจเลือกไม่ได้ซักทีคะ จนถึงตอนนี้ทุกครั้งที่เราคุยกับเขาเราก็รู้สึกผิดตลอด แต่เราก็ไม่อยากให้เขาหายไปอะคะ


เราควรทำยังไงดีคะ ช่วยหน่อยนะคะ
ขอบคุณที่อ่านจบคะ