นั่งดูข่าวเห็นภาพคนกลับบ้าน แล้วนึกถึงเนื้อเพลง ที่บอกว่า "โอ้บ้านนาฝนฟ้า ไม่อำนวย โชคไม่ช่วยบ้านนาถึงคราระทม"......

ตอนแรกก็จำชื่อเพลงไม่ได้ก็กดเข้าไปดูในกูเกิลถึงรู้ว่าคือเพลง "จากบ้านนาด้วยรัก" ....
ยิ่งรู้ชื่อเพลงยิ่งเพิ่ม ความทุกข์ ขึ้นไปอีก เพราะตามหลักคำสอนของพระพุทธเจ้า .......
ที่ท่านบอกว่า การพลัดพราก จาก "ของรัก" คือความทุกข์ แต่ถึงอย่างใรเราก็ต้องจาก ......
ไม่ว่าจะต้องจากกันอย่างไร ยิ่งการ จากกัน ทั้งที่ยังมี "ลมหายใจ" ยิ่งทุกข์มาก...
ภาพที่เห็น การเดินทางกลับบ้าน ของผู้คน ทุกภูมิภาค เหนือ ใต้ ออก ตก....
ยิ่งเป็นทางภาค อิสาน แล้ว เพลงนี้น่าจะสะท้อนให้เห็นภาพได้เป็นอย่างดี...
เนื้อเพลงบางตอน "โอ้ฟ้าไม่เมตตาต้องจำจากจร จากคอนที่เคยสุข พี่ป้าน้าอา
ใช่จะอยากจากไอ้ทุย เรียวรวงบ้านนา แต่ข้าจากมาจากบ้านนามีรักฝังใจ"....
ฟังแล้วคนเขียนเองก็ "น้ำตา ซึม" เพราะเข้าใจถึงถึงความรู้สึกนั้น ......
แม้จะไม่เคยทุกข์อย่างคนที่เขาเจอมาก็ตาม..เพราะเป็นเด็ก ตจว. เหมือนกัน...
หรือ ถ้าเขาจะเรียก แบบเหยียดหยาม คือ ไอ้เด็กบ้านนอก ไอ้บ้านนอก
ความทุกข์ของคน ตจว. ที่ต้องจาก "ของรัก" คือบ้าน ที่อบอุ่นไปด้วย พ่อ แม่ พี่ น้อง เพื่อน...ฯลฯ
ซึ่งแม้แต่ เทคโนโลยี ที่สามารถ สร้างเครื่องมือ สื่อสาร ทำให้ สื่อสาร กันได้ตลอดเวลา .....
ก็ไม่สามารถทดแทนความ "คิดถึง" ที่มีต่อกัน จึงทำให้เห็นภาพการเดินทางของผู้คน...
วนเวียนอย่างนี้ปีแล้วปีเล่า ทุกช่วง ของ วันหยุดยาว....
รถทุกคัน รถไฟทุกขบวน เครื่องบินทุกที่นั่ง ใช่จะขน คน และ ของฝาก
ตุ๊กตาให้น้อง พัดลมให้พ่อ ทีวีให้แม่ ฯลฯ แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือ ขนความรัก ความคิดถึง ความห่วงใย ที่ไปให้คนปลายทาง...
ฝากเพลงนี้ส่ง ทุกคนให้เดินทางไปกลับโดยปลอดภัย......

..................คนทำยา..................