ขอถามเรื่องความรักสำหรับคู่รักที่มี(เคยมี)ปัญหาหน่อยนะครับ
ออกตัวก่อนเลยว่าเราเป็นเพศทางเลือก เราเกิดมาในร่างกายผู้หญิง มีแฟนเป็นผู้หญิง
ซึ่งกับแฟนคนปัจจุบันคบกันมา5ปีแล้ว
เมื่อประมาณ2ปีก่อนเราได้เจอกับแม่แฟนเป็นครั้งแรก เพราะก่อนหน้านี้ท่านทำงานอยู่ต่างประเทศเราไม่เคยมีโอกาสได้เจอ
เราตั้งใจว่ามันจะผ่านไปด้วยดี แต่ก็ไม่ใช่...
แม่แฟนไม่โอเคกับเรา คิดว่าเราจะหลอกลูกสาวเขา
ผ่านจากเหตุการณ์นั้นมา แม่ลูกก็ไม่ค่อยคุยกัน เราก็รู้สึกแย่นะ แต่เราคงไม่ปล่อยมือกันแน่ๆ
แม่แฟนก็ยังส่งข้อความมาหาแฟนเรา ประมาณว่า ไม่ให้เชื่อใจ ไม่ให้ไว้ใจเรา
เราก็พยายามคิดว่าเขายังไม่รู้จักเรา อาจจะแค่ห่วงลูกแหละ (ให้กำลังใจตัวเอง)
แต่ลึกๆเราก็น้อยใจนะ ไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรผิด ที่รู้สึกแย่เพราะนี่...ไม่ใช่ครั้งแรก
กับแฟนคนก่อนก็มีปัญหาแบบนี้ ทั้งที่พ่อกับแม่แฟนโอเค แต่ยายของแฟนไม่ชอบเราทั้งที่ยังไม่เคยเจอด้วยซ้ำ
เป็นช่วงเวลาที่ทรมาน ตั้งแต่แฟนถูกขัง ถูกล่าม จนเราต้องยอมแยกกัน เพราะเราทนเห็นเขาเจ็บไม่ไหว
แฟนเราถูกส่งไปอยู่ต่างประเทศกับญาติ ขาดการติดต่อ
มันเป็นช่วงเวลาที่แย่มากๆ จนเราไม่สามารถลืมได้ชั่วชีวิต
มันกลายเป็นความกลัวที่ฝังใจ ที่เราคิดว่าชาตินี้คงไม่ต้องพบเจอกับความรู้สึกนั้นอีก ความรู้สึกที่เจ็บปวดจนไม่มีคำอธิบาย
แต่มันไม่เป็นอย่างนั้น มันเป็นฝันร้ายที่เกิดซ้ำๆ กับคนเดิมๆ
กลับมาที่เรื่องปัจจุบัน
ตอนนี้แม่แฟนไม่ค่อยสบาย แฟนเราจะไปเยี่ยมท่าน เราก็อยากจะไปด้วยนะ แต่กลัวจะทำให้แย่กว่าเดิมซะเปล่าๆ
-การที่กลัวจะต้องแยกกันเพราะเคยเจอเรื่องแบบนี้ มันแปลว่าเราอ่อนแอหรือเปล่า?
-ทำยังไง โอกาสไหนถึงจะเหมาะที่จะสร้างความรู้สึกที่ดีระหว่างกัน?
ถ้า(เคย)ถูกกีดกันเรื่องความรัก แล้วเรารู้สึกกลัวกับรักปัจจุบัน แบบนี้มันแปลว่าเราอ่อนแอหรือเปล่าครับ?
ออกตัวก่อนเลยว่าเราเป็นเพศทางเลือก เราเกิดมาในร่างกายผู้หญิง มีแฟนเป็นผู้หญิง
ซึ่งกับแฟนคนปัจจุบันคบกันมา5ปีแล้ว
เมื่อประมาณ2ปีก่อนเราได้เจอกับแม่แฟนเป็นครั้งแรก เพราะก่อนหน้านี้ท่านทำงานอยู่ต่างประเทศเราไม่เคยมีโอกาสได้เจอ
เราตั้งใจว่ามันจะผ่านไปด้วยดี แต่ก็ไม่ใช่...
แม่แฟนไม่โอเคกับเรา คิดว่าเราจะหลอกลูกสาวเขา
ผ่านจากเหตุการณ์นั้นมา แม่ลูกก็ไม่ค่อยคุยกัน เราก็รู้สึกแย่นะ แต่เราคงไม่ปล่อยมือกันแน่ๆ
แม่แฟนก็ยังส่งข้อความมาหาแฟนเรา ประมาณว่า ไม่ให้เชื่อใจ ไม่ให้ไว้ใจเรา
เราก็พยายามคิดว่าเขายังไม่รู้จักเรา อาจจะแค่ห่วงลูกแหละ (ให้กำลังใจตัวเอง)
แต่ลึกๆเราก็น้อยใจนะ ไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรผิด ที่รู้สึกแย่เพราะนี่...ไม่ใช่ครั้งแรก
กับแฟนคนก่อนก็มีปัญหาแบบนี้ ทั้งที่พ่อกับแม่แฟนโอเค แต่ยายของแฟนไม่ชอบเราทั้งที่ยังไม่เคยเจอด้วยซ้ำ
เป็นช่วงเวลาที่ทรมาน ตั้งแต่แฟนถูกขัง ถูกล่าม จนเราต้องยอมแยกกัน เพราะเราทนเห็นเขาเจ็บไม่ไหว
แฟนเราถูกส่งไปอยู่ต่างประเทศกับญาติ ขาดการติดต่อ
มันเป็นช่วงเวลาที่แย่มากๆ จนเราไม่สามารถลืมได้ชั่วชีวิต
มันกลายเป็นความกลัวที่ฝังใจ ที่เราคิดว่าชาตินี้คงไม่ต้องพบเจอกับความรู้สึกนั้นอีก ความรู้สึกที่เจ็บปวดจนไม่มีคำอธิบาย
แต่มันไม่เป็นอย่างนั้น มันเป็นฝันร้ายที่เกิดซ้ำๆ กับคนเดิมๆ
กลับมาที่เรื่องปัจจุบัน
ตอนนี้แม่แฟนไม่ค่อยสบาย แฟนเราจะไปเยี่ยมท่าน เราก็อยากจะไปด้วยนะ แต่กลัวจะทำให้แย่กว่าเดิมซะเปล่าๆ
-การที่กลัวจะต้องแยกกันเพราะเคยเจอเรื่องแบบนี้ มันแปลว่าเราอ่อนแอหรือเปล่า?
-ทำยังไง โอกาสไหนถึงจะเหมาะที่จะสร้างความรู้สึกที่ดีระหว่างกัน?