เราคิดว่า รัก ก็คือการที่เราอยากใช้ชีวิตอยู่กับคนนี้ อยากมีเค้าอยู่ข้างๆในทุกๆ วัน อยากไปไหนมาไหนด้วยกัน
แต่. ถ้าแค่ชอบ ก็คือความหวั่นไหว ชั่ววูบ ที่เห็นแต่ข้อดีของเค้าก็เลยแค่หวั่นไปเพียงแค่แปปเดียว
เรื่องมีอยู่ว่า.....
เราทะเลาะกับแฟนค่ะแล้วเค้าบอกเลิกเรา เราก็ไม่ไปง้อนะ เพราะว่าเราไม่ผิดค่ะ แล้วเราก็ไม่ค่อยได้คุยไปสักพัก. ช่วงนั้นก็มีคนอื่นเข้ามาคุยกับเราบ้าง แต่เราแค่คุยเฉยๆนะค่ะ ไม่ได้แบบไปไหนมาๆหนด้วยกันกัน เค้ามาง้อเราค่ะแต่ตอนนั้นใตแข็งมาก ไม่รู้ว่าทำไม ถึงไม่คุยกับเค้าดีๆ อาจเป็นเพราะเราไปหวั่นไหวกบคนที่คุยอยู่ด้วย แต่!!!! ขอบอกนะค่ะ คนที่เราคุยอยู่ด้วยเราไม่ได้คิดว่าจะคบหรือว่าจะไปเป็นแฟนเลยนะ แต่เค้าคุยสนุก แบบมีเรื่องให้คุย ที่แบบแฟนเราไม่เคยจะคุย แบบนี้อ่ะค่ะ (หรือเป็นเพราะเราเบื่อแฟน) แต่พอผ่านไปสักพัก เราคิดได้ค้ะ ว่าแฟนสำคัญกว่าถึงแม้เค้าจะบอกเลิกไปแล้วก็ตาม เราก็เลยใจอ่อนขึ้นมานิด เรากลับไปคุยกับแฟนแบบเดิมค่ะ โดยที่ตัดคนคุยคนนั้นออก เราบอกก่อนนะค่ะว่า คนที่เราคุยคนนั้นเราเคยตกลงกับเค้าแต่แรกแล้วว่าเป้นแค่เพื่อนกันนะ แล้วเราก็เคยเล่าเรื่องแฟนเก่าให้เค้าฟังต่างๆนาๆว่า แฟนมาขอกลับไปคบจะกลับไปดีมั้ย เค้าก็บอกว่า เค้าไม่รู้ว่าแฟนเก่าเราเป็นคนนยังไง บอกไม่ถูกเหมือนกัน. เนี้ยยยย!!! เราคุยกับเค้าแบบนี้หมายความว่าเราก็แค่ สับสนอยู่ใช่ไหมค่ะ. ตอนเรากลับมาคบแฟน เรายอมรับกับเค้าไปว่า เราไปชอบคนอื่นตอนที่แฟนเรามาตามตื้อ แต่มันก็แค่ชอบแบบเค้าคุยสนุกอ่ะค่ะ แล้วมันก็ปนๆ กับความลังเลของเราด้วยที่ไม่ยอมคุยกับแฟนดีๆ ก็เราโมโหที่เค้ามาบอกเลิกเราอ่ะค่ะ. เรายอมรับความจริงเพื่อไม่อยากให้เค้ามารุ้ทีหลังค่ะว่าเราไปรุ้สึกแบบนี้มา แต่แล้วเรื่องที่เราไม่คิดก็คือเค้าโกรธ เรายิ่งกว่าเดิมคราวนี้เลยเป็นประดยคสำคัญเลยที่มำให้เค้าไม่กลับมา เราท้าเค้าว่าให้ไปถาม คนนั้นๆด้เลยส่าเราบอกกับคนนั้นเรื่องแฟนเก่าบ่อยมากๆม่ได้ไปตั้งใจจะคบกับเค้าเลย เค้าก็ไม่ยอมฟังเราค้ะ. ไม่ฟังเลยแม้แต่นิดเดียว จนทุกวันนี้เราอยากให้เค้าเข้าใจเราบ้าง
....บางทีการยอมรับความจริงมันก็ไม่ได้ผลที่ดีนะค่ะ รู้งี้เราไม่น่าบอกเลย......
เรากับแฟนมีอะไรก็ไม่เคยพูดกันตรงๆเลยค่ะเสียดายเหมือนกันที่ เรายังๆม่ได้พูดไม่ได้บอกความรู้สึกมากมายที่เค้ายังไม่รู้เลย แล้วเราก็ไใม่มีโอกาสได้อธิบายเลยเพราะเค้าเลือกที่จะไม่ฟังเลย หรือจริงๆแล้วเค้าก็เบื่อเราเหมือนกัน...😥
เค้าบอกว่าต่อจากนนี้ให้เราเป้นแค่เพื่อน แต่เราไม่อยากเป็นค่ะ เราทำไม่ได้ ทุกครั้งที่เราเจอหน้าเค้าเราไม่เคยทำเป้นเฉยชาได้เ ถึงแม้เราไม่เจอหน้า เราก็คิดถึงเค้าอยู่ดี เพราะเค้ายังอยู่ในใจเราตลอด. ต่อให้เรามีคนใหม่ เราก็เลิกหมดค่ะ เรารู้สึกว่า เรารักเค้า. เราไม่สามารถทำใจรักคนใหม่ได้. เรากับเค้ามี โซเชียลทุกช่องทางค่ะ เราไม่ได้บล็อกกัน (แต่เราเคยบล้อกเฟสไปครั้งนึง แล้วเราก็ยกเลิกบล็อกหลังจากนนั้นเค้าก็แอดกลับมาค่ะ เราก้เลยรับอีกครั้ง)
เค้าก็มีคนใหม่ไปแล้วค่ะ แต่ก็เลิกแล้วไม่รู้ว่าตอนนี้เค้ามีแฟนอยุ่ไหม แต่เค้าทำเราหวั่นไหวมากค่ะ ทุกวันนี้คือใน live story เราเข้าก็มาดูบ่อยๆ (หรือเค้าก็แค่เลื่อนผ่าน55555) เรางง ไปหมดค่ะ เราเลิกกันมาก็น่าจะสองปีแล้ว แต่คือวันเกิดเราเค้าก็มาโพสบนเฟสบุคให้เหมือนเดิมค่ะ เค้าโพสเวลาใกล้เคียงเวลาเดิมและมันจะต้องเป็นวันที่เลยวันเกิดเราไปแล้วของอีกวัน ซึ่งทำอะไรเหมือนเดิมตอนที่เราเคยเป็นแฟนกันหรือมันจะแค่บังเอิญ ก็ไม่รู้ เรายังงอยู่เลย แล้วเค้าก็โพสให้เรามาก็สองปีแล้วนะ แค่เราไม่คุยกันโทรหากันเล่นกันเหมือนเมื่อก่อนค่ะ เราพยายามทำใจและยอใรับแหละว่าเค้าคงไม่กลับมาเหมือนเมื่อก่อนแล้ว
เรายอมรับค่ะว่าเราเคยเป็นแฟนที่นิสัยไม่ดี เคยทำร้ายความรู้สึกของเค้าหลายครั้ง เคยทำเค้าเสียใจ เคยโกหกเค้าแต่ที่โกหกเพราะเราไม่อยากให้เค้าจต้องไปทะเลาะกับเพื่อน เราชอบทำอะไรที่ไม่คิด เค้าชอบไปเข้าใจผิดว่าเราแอบมีใจให้คนอื่นแต่ไม่เลยค่ะ เในใจเรามีเค้าคนเดียว คนเดียวจริงๆ เราไม่เคยอยากคบกับคนอื่น อาจจะมีหวั่นไหวไปบ้าง แต่เราไม่เคยนอกใจ หรือนอกอะไรเค้าทั้งนั้น แล้วก็มีหนึ่งเรื่องที่เราไม่เคยรู้มาก่อนหน้าที่เค้าจะบอกเลิกเรา คือเค้าเคยพาผู้หญิงคนนึงไปกินข้าวด้วยกัน เค้าบอกว่าไม่มีอะไรแค่เพื่อนแล้วทำไมไม่รายงนเราทั้งๆที่เวลาเราไปไหนทำอะไรเรารายงานเค้าตลอด ไม่มีอะไรจริงหรอ? แเป็นเพื่อนไม่ได้คิดะไรหรอ ทำไมต้องถึงขั้นพาไปนั่งกิน แค่ซื้อไปให้ไม่ได้หรอ ถ้าเราไปนั่งกินข้าวกับผู้ชายคนอื่น เค้าจะไม่รู้าสึกอะไรไหม ถึงแม้เราจะอ้างความผิดของเค้าครั้งนี้เค้าก็ไม่ฟังแล้วค่ะ เค้าเอาเรื่องที่เราผิดทั้งหมดมาว่าๆๆๆๆ เรา จนสุดท้ายเราก็เป็นคนผิดคนเดียวหรอ???????????????????
รัก กับ ชอบ มัน ต่างกันไหมค่ะ ? แล้วเราผิดมากไหมที่ทำแบบนี้
แต่. ถ้าแค่ชอบ ก็คือความหวั่นไหว ชั่ววูบ ที่เห็นแต่ข้อดีของเค้าก็เลยแค่หวั่นไปเพียงแค่แปปเดียว
เรื่องมีอยู่ว่า.....
เราทะเลาะกับแฟนค่ะแล้วเค้าบอกเลิกเรา เราก็ไม่ไปง้อนะ เพราะว่าเราไม่ผิดค่ะ แล้วเราก็ไม่ค่อยได้คุยไปสักพัก. ช่วงนั้นก็มีคนอื่นเข้ามาคุยกับเราบ้าง แต่เราแค่คุยเฉยๆนะค่ะ ไม่ได้แบบไปไหนมาๆหนด้วยกันกัน เค้ามาง้อเราค่ะแต่ตอนนั้นใตแข็งมาก ไม่รู้ว่าทำไม ถึงไม่คุยกับเค้าดีๆ อาจเป็นเพราะเราไปหวั่นไหวกบคนที่คุยอยู่ด้วย แต่!!!! ขอบอกนะค่ะ คนที่เราคุยอยู่ด้วยเราไม่ได้คิดว่าจะคบหรือว่าจะไปเป็นแฟนเลยนะ แต่เค้าคุยสนุก แบบมีเรื่องให้คุย ที่แบบแฟนเราไม่เคยจะคุย แบบนี้อ่ะค่ะ (หรือเป็นเพราะเราเบื่อแฟน) แต่พอผ่านไปสักพัก เราคิดได้ค้ะ ว่าแฟนสำคัญกว่าถึงแม้เค้าจะบอกเลิกไปแล้วก็ตาม เราก็เลยใจอ่อนขึ้นมานิด เรากลับไปคุยกับแฟนแบบเดิมค่ะ โดยที่ตัดคนคุยคนนั้นออก เราบอกก่อนนะค่ะว่า คนที่เราคุยคนนั้นเราเคยตกลงกับเค้าแต่แรกแล้วว่าเป้นแค่เพื่อนกันนะ แล้วเราก็เคยเล่าเรื่องแฟนเก่าให้เค้าฟังต่างๆนาๆว่า แฟนมาขอกลับไปคบจะกลับไปดีมั้ย เค้าก็บอกว่า เค้าไม่รู้ว่าแฟนเก่าเราเป็นคนนยังไง บอกไม่ถูกเหมือนกัน. เนี้ยยยย!!! เราคุยกับเค้าแบบนี้หมายความว่าเราก็แค่ สับสนอยู่ใช่ไหมค่ะ. ตอนเรากลับมาคบแฟน เรายอมรับกับเค้าไปว่า เราไปชอบคนอื่นตอนที่แฟนเรามาตามตื้อ แต่มันก็แค่ชอบแบบเค้าคุยสนุกอ่ะค่ะ แล้วมันก็ปนๆ กับความลังเลของเราด้วยที่ไม่ยอมคุยกับแฟนดีๆ ก็เราโมโหที่เค้ามาบอกเลิกเราอ่ะค่ะ. เรายอมรับความจริงเพื่อไม่อยากให้เค้ามารุ้ทีหลังค่ะว่าเราไปรุ้สึกแบบนี้มา แต่แล้วเรื่องที่เราไม่คิดก็คือเค้าโกรธ เรายิ่งกว่าเดิมคราวนี้เลยเป็นประดยคสำคัญเลยที่มำให้เค้าไม่กลับมา เราท้าเค้าว่าให้ไปถาม คนนั้นๆด้เลยส่าเราบอกกับคนนั้นเรื่องแฟนเก่าบ่อยมากๆม่ได้ไปตั้งใจจะคบกับเค้าเลย เค้าก็ไม่ยอมฟังเราค้ะ. ไม่ฟังเลยแม้แต่นิดเดียว จนทุกวันนี้เราอยากให้เค้าเข้าใจเราบ้าง
....บางทีการยอมรับความจริงมันก็ไม่ได้ผลที่ดีนะค่ะ รู้งี้เราไม่น่าบอกเลย......
เรากับแฟนมีอะไรก็ไม่เคยพูดกันตรงๆเลยค่ะเสียดายเหมือนกันที่ เรายังๆม่ได้พูดไม่ได้บอกความรู้สึกมากมายที่เค้ายังไม่รู้เลย แล้วเราก็ไใม่มีโอกาสได้อธิบายเลยเพราะเค้าเลือกที่จะไม่ฟังเลย หรือจริงๆแล้วเค้าก็เบื่อเราเหมือนกัน...😥
เค้าบอกว่าต่อจากนนี้ให้เราเป้นแค่เพื่อน แต่เราไม่อยากเป็นค่ะ เราทำไม่ได้ ทุกครั้งที่เราเจอหน้าเค้าเราไม่เคยทำเป้นเฉยชาได้เ ถึงแม้เราไม่เจอหน้า เราก็คิดถึงเค้าอยู่ดี เพราะเค้ายังอยู่ในใจเราตลอด. ต่อให้เรามีคนใหม่ เราก็เลิกหมดค่ะ เรารู้สึกว่า เรารักเค้า. เราไม่สามารถทำใจรักคนใหม่ได้. เรากับเค้ามี โซเชียลทุกช่องทางค่ะ เราไม่ได้บล็อกกัน (แต่เราเคยบล้อกเฟสไปครั้งนึง แล้วเราก็ยกเลิกบล็อกหลังจากนนั้นเค้าก็แอดกลับมาค่ะ เราก้เลยรับอีกครั้ง)
เค้าก็มีคนใหม่ไปแล้วค่ะ แต่ก็เลิกแล้วไม่รู้ว่าตอนนี้เค้ามีแฟนอยุ่ไหม แต่เค้าทำเราหวั่นไหวมากค่ะ ทุกวันนี้คือใน live story เราเข้าก็มาดูบ่อยๆ (หรือเค้าก็แค่เลื่อนผ่าน55555) เรางง ไปหมดค่ะ เราเลิกกันมาก็น่าจะสองปีแล้ว แต่คือวันเกิดเราเค้าก็มาโพสบนเฟสบุคให้เหมือนเดิมค่ะ เค้าโพสเวลาใกล้เคียงเวลาเดิมและมันจะต้องเป็นวันที่เลยวันเกิดเราไปแล้วของอีกวัน ซึ่งทำอะไรเหมือนเดิมตอนที่เราเคยเป็นแฟนกันหรือมันจะแค่บังเอิญ ก็ไม่รู้ เรายังงอยู่เลย แล้วเค้าก็โพสให้เรามาก็สองปีแล้วนะ แค่เราไม่คุยกันโทรหากันเล่นกันเหมือนเมื่อก่อนค่ะ เราพยายามทำใจและยอใรับแหละว่าเค้าคงไม่กลับมาเหมือนเมื่อก่อนแล้ว
เรายอมรับค่ะว่าเราเคยเป็นแฟนที่นิสัยไม่ดี เคยทำร้ายความรู้สึกของเค้าหลายครั้ง เคยทำเค้าเสียใจ เคยโกหกเค้าแต่ที่โกหกเพราะเราไม่อยากให้เค้าจต้องไปทะเลาะกับเพื่อน เราชอบทำอะไรที่ไม่คิด เค้าชอบไปเข้าใจผิดว่าเราแอบมีใจให้คนอื่นแต่ไม่เลยค่ะ เในใจเรามีเค้าคนเดียว คนเดียวจริงๆ เราไม่เคยอยากคบกับคนอื่น อาจจะมีหวั่นไหวไปบ้าง แต่เราไม่เคยนอกใจ หรือนอกอะไรเค้าทั้งนั้น แล้วก็มีหนึ่งเรื่องที่เราไม่เคยรู้มาก่อนหน้าที่เค้าจะบอกเลิกเรา คือเค้าเคยพาผู้หญิงคนนึงไปกินข้าวด้วยกัน เค้าบอกว่าไม่มีอะไรแค่เพื่อนแล้วทำไมไม่รายงนเราทั้งๆที่เวลาเราไปไหนทำอะไรเรารายงานเค้าตลอด ไม่มีอะไรจริงหรอ? แเป็นเพื่อนไม่ได้คิดะไรหรอ ทำไมต้องถึงขั้นพาไปนั่งกิน แค่ซื้อไปให้ไม่ได้หรอ ถ้าเราไปนั่งกินข้าวกับผู้ชายคนอื่น เค้าจะไม่รู้าสึกอะไรไหม ถึงแม้เราจะอ้างความผิดของเค้าครั้งนี้เค้าก็ไม่ฟังแล้วค่ะ เค้าเอาเรื่องที่เราผิดทั้งหมดมาว่าๆๆๆๆ เรา จนสุดท้ายเราก็เป็นคนผิดคนเดียวหรอ???????????????????