คือก่อนแรกเลยนะคะ อย่าว่าเราใจแคบเลยค่ะ มันเยอะมากจริงๆ ตัวอย่างเช่น ทรงผมค่ะ คือเราทำทรงแบบเปียเก็บผมด้านหน้า แล้วน้องก็บอกแม่ว่าทำทรงผมแบบพี่ให้หน่อย

ต่อไปคือกำไลข้อมือค่ะ เราซื้อกำไลนี้มานานแล้วค่ะใส่ทุกวัน ใส่นอนใส่ 24 ชั่วโมงเลยค่ะ แล้วน้องก็ไปหาซื้อมาใส่ค่ะคือเราก็มองนะคะ แล้วสิ่งที่น้องตอบรับมาคือกริยาเบะปากใส่ค่ะ

อีกหลายๆอย่าง การวาดรูปบ้าง การอ้อนยายบ้าง คือเราสนิทกับยายมากค่ะ แล้วคือเรากอดยายอยู่แล้วน้องก็เข้ามากอดยายจนยายปล่อยเรา เราอาจคิดมากไปเอง ว่าน้องแย่งเกือบทุกอย่างที่เป็นความสุขของเราไปเรายอมน้องมาตลอดนะคะ เพราะเราคิดว่าเดี๋ยวก็ผ่านไป แต่มันยิ่งแย่กว่าเดิมค่ะ เราหดหู่มาก เหมือนตัวตนเราหายไปค่ะ จะทำอะไรรู้สึกไม่อิสระ ไม่เป็นตัวเองเลย เรารักน้องนะคะ บางเวลาเราก็แอบคิดบ้างว่าเรามีน้องแล้วชีวิตเราแตกต่างก็บตอนไม่มีเยอะมากเลย แต่ก็นั่นแหละคะ เกิดมาชดใช้กรรมด้วยกันแล้วเนาะ
คือเราควรทำอย่างไรดีคะ เป็นเพราะความคิดเรา หรือ นิสัยน้องคะ
น้องชอบเลียนแบบ จนเราเสียความเป็นตัวเอง ควรทำอย่างไร?