ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ คือพึ่งสมัครสมาชิกมา ถ้าผิดพลาดอะไรก็ขอโทษ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ เรื่องอาจปนๆกันนะคะ
คืออยากระบายน่ะค่ะ คืออาจจะเป็นเรื่องไร้สาระสำหรับคนที่มีเพื่อนเยอะ._.แต่ก็ขอให้เข้าใจคนที่ไม่ค่อยมีเพื่อนด้วยเถอะค่ะ
ขอใช้แทนตัวเองว่าเรานะคะ
คือเรา เป็นคนที่มีเพื่อนเยอะตอนเด็กนะคะ แต่พอประมาณป.3-ปัจจุบัน(ม.1 จะ ม.2) คือเราไม่ค่อยมีเพื่อนเลยค่ะ ถ้าไม่ทักเขาคงไม่คบอ่ะค่ะ
เริ่มเรื่องค่ะ ตอนนี้เรามีเพื่อนอยู่6คนค่ะ ซึ่งถือว่าดีไม่น้อยค่ะ แต่ว่าทำไมเรารู้สึกว่าอยากมีเพื่อนเยอะมากกว่านี้แบบคนอื่นๆบ้าง อยากมีคนรู้จักเยอะอะค่ะ คือเป็นความคิดที่ งี้เง่ามากค่ะ เราก้สังเกตุเพื่อนเราคนนึง นามสมมุติว่า เอ แล้วกันค่ะ คือเราก้สนิทกับเออยู่ค่ะ เวลาเรียนพิเศษก็จะนั่งด้วยกันค่ะ แต่เวลาพักกลางวัน เอ จะไม่ไปกินข้าวกับเราและคนอื่นๆค่ะ เขาจะไปกินกับห้องอื่นค่ะ เราก้ไม่คิดอะไรค่ะ เพราะก้ปกติ แต่เราก้ยังสนิทกันเหมือเดิมค่ะ แต่เวลาผ่านไป เอ ก้ไปตีสนิทกับกลุ่มไหม่ซึ่งเป็นกลุ่มเก่าเราค่ะ เอ เริ่มตีสนิทกับพวกเขา คือเราเข้าใจค่ะว่าเอคงอยากคบคนเก่งๆเพราะ เอ น่ะเก่งยุแล้วถ้าคบคนเก่งไปอีกคง...สุดยอดอ่ะค่ะ คือเราก้เก่งนิดนึงค่ะ พอๆกับกลุ่มเก่าเรา เราก้สังเกตุดูค่ะ เช่น เวลาทำงานหรืองานกาข้อสอบค่ะ เวลากลุ่มนั้นจะขอลอก เอให้ค่ะ แต่เรา? (การลอกไม่ดีค่ะเรารู้แต่มันก้นะ...) เวลาเอเดือดร้อน เราก้ช่วยเสมอ แต่ พอเราเดือดร้อนล่ะคะ? ก้ช่วยนะคะแต่น้อยมากค่ะ คือ เอ เปนคนที่ชอบเข้าหาคน friendly อะค่ะ เลยมีเพื่อนเยอะ เกือบทั้งชั้นได้มั้งคะ คือ เพื่อนไม่ค่อยสนใจเราอะค่ะ เราก้เก้บมาคิด พอคิดทีไรก้จะร้องให้ออกมา เราแคร์ทุกคนเสมอ มีอะไรให้ช่วยเราก้ช่วยเท่าที่จะทำได้ แล้วแต่ว่าเขาจะสำนึก (แม่เราสอนไว้) แต่ทำแล้วก้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น หรือ ดีขี้นเลย ไปโรงเรียนไหนก็มีปัญหา แต่ก้แก้ได้ด้วยตัวเองเสมอค่ะถึงจะมีแม่เป็นคนช่วยบางส่วนก็ตาม แต่โรงเรียนนี้คงไม่.. ไม่มีใครเห็นความดีในตัวเราเลย เพื่อนชอบมองเราด้านลบตลอด ยิ่งคนที่ไม่ชอบเราแล้ว ยิ่งสร้างเรื่องเพื่อให้ทุกคนเกลียดเรา เราต้องเปนฝ่ายง้อ ฝ่ายขอโทดเสมอค่ะ
เราเคยโดนแบนค่ะ แบบทั้งห้องค่ะ รวมถึง เอ ด้วยค่ะ ที่เราสนิทกันได้เพราะ เอ มาตีสนิทกับเรา หลังจากสงครามสงบค่ะ ตอนเราโดนแบน เอ เกลียดเรามากค่ะ คือ เราก้ไม่รู้ว่าไปทำอะไรให้พวกเขา งงตัวเองมากค่ะ แต่มันก้ผ่านมาได้แล้วค่ะ เพราะแม่เราช่วยไปคุยให้ค่ะ และก้จับมือ กับพวกที่เกลียดเราเรียนร้อย ที่แม่เราไปพูดให้เพราะว่ามันเกินไปค่ะ คือแบนเราแล้วยังนินทาว่าร้าย สร้างเรื่อง โพสในโซเชียล อีก แม่เราก้เห้นค่ะเลยจัดการให้ แต่เรื่องก้ผ่านมาดีมาตลอดแต่ตอนนี้เรารู้สึกว่ามันเปลี่ยนไปค่ะ
ขนาดเพื่อนเก่าเรายังไม่สนเลยค่ะ คุยกับใครก้ไม่เคยจะสนิท เลยค่ะ แบบเหมือนเขาไม่อยากคุยกับเราอ่ะค่ะ เฮ้ออออ ขอคำปรึกษาหน่อยค่ะ ว่าเราควรคิดยังไง หรือทำให้หายคิดไปเลยก้ได้ค่ะ เรื่องนี้จะได้ไม่ได้อยู่ในใจ... ขอบคุณที่อ่านและขอบคุณสำหรับคำตอบนะคะ ถ้ามีอะไรจะระบายอีกหรือขอคำแนะนำจากเพื่อนๆในพันทิปอีกก็ ความคิดเห้น นะคะ ขอบคุณค่า
ปัญหาเรื่องเพื่อน ขอคำปรึกษาหน่อยค่ะ :(
คืออยากระบายน่ะค่ะ คืออาจจะเป็นเรื่องไร้สาระสำหรับคนที่มีเพื่อนเยอะ._.แต่ก็ขอให้เข้าใจคนที่ไม่ค่อยมีเพื่อนด้วยเถอะค่ะ
ขอใช้แทนตัวเองว่าเรานะคะ
คือเรา เป็นคนที่มีเพื่อนเยอะตอนเด็กนะคะ แต่พอประมาณป.3-ปัจจุบัน(ม.1 จะ ม.2) คือเราไม่ค่อยมีเพื่อนเลยค่ะ ถ้าไม่ทักเขาคงไม่คบอ่ะค่ะ
เริ่มเรื่องค่ะ ตอนนี้เรามีเพื่อนอยู่6คนค่ะ ซึ่งถือว่าดีไม่น้อยค่ะ แต่ว่าทำไมเรารู้สึกว่าอยากมีเพื่อนเยอะมากกว่านี้แบบคนอื่นๆบ้าง อยากมีคนรู้จักเยอะอะค่ะ คือเป็นความคิดที่ งี้เง่ามากค่ะ เราก้สังเกตุเพื่อนเราคนนึง นามสมมุติว่า เอ แล้วกันค่ะ คือเราก้สนิทกับเออยู่ค่ะ เวลาเรียนพิเศษก็จะนั่งด้วยกันค่ะ แต่เวลาพักกลางวัน เอ จะไม่ไปกินข้าวกับเราและคนอื่นๆค่ะ เขาจะไปกินกับห้องอื่นค่ะ เราก้ไม่คิดอะไรค่ะ เพราะก้ปกติ แต่เราก้ยังสนิทกันเหมือเดิมค่ะ แต่เวลาผ่านไป เอ ก้ไปตีสนิทกับกลุ่มไหม่ซึ่งเป็นกลุ่มเก่าเราค่ะ เอ เริ่มตีสนิทกับพวกเขา คือเราเข้าใจค่ะว่าเอคงอยากคบคนเก่งๆเพราะ เอ น่ะเก่งยุแล้วถ้าคบคนเก่งไปอีกคง...สุดยอดอ่ะค่ะ คือเราก้เก่งนิดนึงค่ะ พอๆกับกลุ่มเก่าเรา เราก้สังเกตุดูค่ะ เช่น เวลาทำงานหรืองานกาข้อสอบค่ะ เวลากลุ่มนั้นจะขอลอก เอให้ค่ะ แต่เรา? (การลอกไม่ดีค่ะเรารู้แต่มันก้นะ...) เวลาเอเดือดร้อน เราก้ช่วยเสมอ แต่ พอเราเดือดร้อนล่ะคะ? ก้ช่วยนะคะแต่น้อยมากค่ะ คือ เอ เปนคนที่ชอบเข้าหาคน friendly อะค่ะ เลยมีเพื่อนเยอะ เกือบทั้งชั้นได้มั้งคะ คือ เพื่อนไม่ค่อยสนใจเราอะค่ะ เราก้เก้บมาคิด พอคิดทีไรก้จะร้องให้ออกมา เราแคร์ทุกคนเสมอ มีอะไรให้ช่วยเราก้ช่วยเท่าที่จะทำได้ แล้วแต่ว่าเขาจะสำนึก (แม่เราสอนไว้) แต่ทำแล้วก้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น หรือ ดีขี้นเลย ไปโรงเรียนไหนก็มีปัญหา แต่ก้แก้ได้ด้วยตัวเองเสมอค่ะถึงจะมีแม่เป็นคนช่วยบางส่วนก็ตาม แต่โรงเรียนนี้คงไม่.. ไม่มีใครเห็นความดีในตัวเราเลย เพื่อนชอบมองเราด้านลบตลอด ยิ่งคนที่ไม่ชอบเราแล้ว ยิ่งสร้างเรื่องเพื่อให้ทุกคนเกลียดเรา เราต้องเปนฝ่ายง้อ ฝ่ายขอโทดเสมอค่ะ
ขนาดเพื่อนเก่าเรายังไม่สนเลยค่ะ คุยกับใครก้ไม่เคยจะสนิท เลยค่ะ แบบเหมือนเขาไม่อยากคุยกับเราอ่ะค่ะ เฮ้ออออ ขอคำปรึกษาหน่อยค่ะ ว่าเราควรคิดยังไง หรือทำให้หายคิดไปเลยก้ได้ค่ะ เรื่องนี้จะได้ไม่ได้อยู่ในใจ... ขอบคุณที่อ่านและขอบคุณสำหรับคำตอบนะคะ ถ้ามีอะไรจะระบายอีกหรือขอคำแนะนำจากเพื่อนๆในพันทิปอีกก็ ความคิดเห้น นะคะ ขอบคุณค่า