มุขอำ 3 น้า กับตลกรัฐบาล

ไอ้หลัม ตักพุงวัวกินให้มันเบา หิด ซดหวากให้น้อย หิด รอให้ไอ้เจ็กจ้องมันมาก่อนเดี่ยวค่อยกิน

อีไตรกูนิ กูกินหยู่พันนี้ ตั้งนานแหล้ว

หลาช่อนหมกดินเหนียว  สมน้ำหน้าแคีปหนัก ดินเหนียวมันยังร้อน สมน้ำหน้ามือฝอม

เสียงสะหม้อ กับไอ้หลัม ดังมาจากในครัวเมื่อเห็นเจ็กจ้องเดินผ่านประตูมาและกำลังล้างตีนขึ้นเริ่น

ไอ้สองตัวนั้นมันทำไหรในครัวฮะไอ่บ่าว เสียงดังไปถึงหัวได เจ็กเอ๋ยปากถาม พร้อม ๆ ย่อนวานลงนั่ง

เพล้ง... กูว่าแหล้วพรือว่าอย่าหลก ๆ อีกินไหรทำไหรรอไอ้เจ็กจ้องกัน เสียงสะหม้อ ตวาดเอาไอ้หลัม

เจ็กจ้องเมื่อได้ยินพันนั้นจึงยกขึ้นเดินไปในครัว

โหม๋สู้หยบกินไอ้ไหร ไม่รอกู ชาติหน้าเกินมาขอให้เป็นหมา เดินไปพลางด่า ไฟพลาง

"เปี้ยะ โคลม" เสียงดังมาจากในครัว พ้มยกขึ้นไปแล

เห็นเจ็กจ้อง นั่งเอามือกุมลูกไข่ นั่งหน้าเขียว อยู่บนล่องแบ่นดานที่หัก

ส่วนสะหม้อ กับไอ้หลัม ยืนหัวเราะกัน อย่างบายใจ

พ้มเดินไปยกเจ็กจ้อง ขึ้นยืน แต่ไม่วาย ยังถามหาของกิน..

ไหน...ไหน โหม่สู้กินไอ้ไหล้ กัน..

น้า 2 คน เขาอำ น้าเล่น.. แกกำลังซ่อมดานในครัวที่หมันหักอู่ เห็นว่าเด็กที่ไปตามน้า บอกว่าน้า

นั่งซดยาดองหยู่ จึงหาทางแก้เผ็ดน้า ด้วยการสร้างเรื่อง หลอกน้า ด้วยเสียง..

พ้ม...นั่งเรียบเรียงเรื่องราวของสามน้าแหล้วพาลให้นึกถึงเรื่องราวของรัฐบาล กับการออกกดเข้ม

ทำท่าขึงขังเอาจริง คนฟังนอกห้องเชื่อสนิทว่าเรื่องราวนั้นเป็นจริง

สุดท้าย คล้าย ๆ มุขหลอกอำ ของน้าสะหม้อ+น้าหลัม+เจ็กจ้อง ...ฮ่าาา