เราเข้าใจธรรมชาติของเราดีแค่ไหน เราก็จะเข้าใจธรรมชาติของผู้อื่นดีเท่านั้น

อย่าพยายามทำความเข้าใจผู้อื่นก่อนที่จะทำความเข้าใจกับตัวเอง เพราะเราไม่มีวันเข้าถึงความคิดและความรู้สึกของผู้อื่นได้ถ้าเรายังไม่เข้าใจความคิดและความรู้สึกของตัวเอง เหมือนกับการมีความรักยิ่งเรารักตัวเองมากแค่ไหนเราก็จะยิ่งรักคนอื่นได้มากเท่านั้น We can only accept an amount of love from another that we have for ourself. เราจะสามารถรับความรักจากผู้อื่นได้เท่ากับความรักที่เรามีให้กับตัวเองเท่านั้นไม่มากและไม่น้อยไปกว่านั้น และนี่เองที่เป็นเหตุแห่งความไม่เข้าใจที่เกิดขึ้นในบางครั้งที่นำมาซึ่งความรักที่ไม่สมหวังและการเลิกรากันในที่สุดของคู่รักบางคู่ ไม่มีคนผิดและไม่มีใครถูกมีแต่เพียงความไม่รู้ ซึ่งเราสามารถเปลี่ยนจากความไม่รู้เป็นรู้ได้ด้วยการเริ่มพยายามทำความเข้าใจกับตัวเองให้มากที่สุดก่อนแล้วความเจ้าใจในผู้อื่นจะตามมาโดยอัตโนมัติ สาเหตุสำคัญที่เราไม่เคยเข้าใจผู้อื่นสักทีก็เป็นเพราะเราใส่พยายามในการทำความเข้าใจผิดที ทีถูกคือต้องเริ่มทำความเข้าใจกับตัวเองก่อน ลองถามคำถามที่เราต้องการอยากรู้เกี่ยวกับผู้อื่นกับตัวเองดูแล้วพยายามค้นหาคำตอบว่าถ้าเป็นเราเราจะตอบคำถามนั้นอย่างไร พยายามค้นหาคำตอบโดยเอาความต้องการของตัวเองเป็นที่ตั้งที่มีความเป็นไปได้ออกมาเป็นข้อๆ ทั้งสิ่งที่เราเลือกทีจะทำและไม่เลือกที่จะทำ เพราะอะไรเราถึงเลือกที่จะทำและเพราะอะไรเราถึงไม่เลือกที่จะทำ ( ตอบเฉพาะความคิดของตัวเองเท่านั้นอย่าพยายามค้นหาคำตอบจากความคิดของผู้อื่น ) เพราะคำตอบจากความคิดเราเท่านั้นที่จะทำให้เรามีความรู้สึกสงสาร เข้าใจและเห็นใจในการเลือกที่จะทำและเลือกที่จะไม่ทำของผู้อื่น.
คำตอบที่ได้อาจทำให้เราประหลาดใจ และมีความรู้สึกสงสารหรือเห็นใจและเข้าผู้อื่นมากขึ้นแทนที่จะเป็นโกรธแคืองหรือน้อยใจ. ทุกคนต้องการความรักความเข้าใจด้วยกันทั้งสิ้นรวมทั้งตัวเราเองด้วย.