สวัสดีคะทุกๆคนนี่เป็นกระทู้แรกของเราคะ
เรามีปัญหานิดหน่อย(ไม่นิดละมั้ง) เราก็ไม่เข้าใจหรอกนะว่าเค้าทำเพราะอะไร
ก่อนอื่นขอแนะนำตัวก่อนชื่อA (นามสมมุติ)
เราเป็นคนเงียบๆ นิ่งๆ ไม่ค่อยพูดคุยกับใคร ถ้าไม่สนิทก็จะไม่รู้ว่าเปนยังไง เพราะด้วยความที่เป็นคนเงียบๆ นิ่งๆ เลยโดนเอาเปรียบบ่อย😭 เข้าเรื่องเลยนะคะ
พ่อกับแม่ของเราแยกทางกันคะ เราอยู่กับแม่ แม่ก็มีแฟนใหม่ แต่งงานใหม่ กับพ่อเลี้ยง เค้ามีลูกด้วยกัน1คนคะ เป็นผู้หญิงตอนนี้อยู่ป.3 เป็นคนช่างพูด(พูดไม่คิด) ไม่พอใจอะไรก็พูด ไม่ชอบอะไรก็พูด แต่เรานี่สิไม่พอใจอะไรก็ต้องเก็บไว้ พูดไม่ได้ ถึงพูดไปเค้าก็ไม่สนใจ เวลาเราจะร้องไห้เราต้องเก็บไว้คนเดียว😣 ไม่มีใครรู้หรอกว่าเรารู้สึกยังไง ตั้งแต่เด็กจนถึงปัจจุบันนี้เราก็คิดมาตลอดนะคะว่าพ่อแม่รักเราไม่เท่าน้อง มันก็จริงแหละ เค้ากล้าพูด กล้าทำ กล้าที่จะบอก พวกเค้าคงคิดว่าเราไม่มีอะไร ก็เลยไม่สนใจ แต่ก็แอบน้อยใจอยู่นะ ว่าเค้ารักน้องมากกว่า น้องได้ทุกอย่าง แต่ก็ได้แต่บอกตัวเองว่าไม่เป็นไร เข้าใจ😔 แม่เราชอบพูดประชดเราคะ ก็ไม่เข้าใจนะว่าพูดทำไม รู้สึกว่าพ่อเลี้ยงเราจะไม่ค่อยชอบหน้าเรา เวลาเค้ามองหน้าเราแล้วเค้าอาจจะเห็นเป็นพ่อเราก็ได้ ที่เราไม่พูดก็ไม่ได้แปลว่าเราไม่รู้สึกใช่มั้ยคะ เราเหนื่อยนะ เราไม่ไหวอะ เค้าทำเหมือนเราไม่มีตัวตน ครอบครัวที่โหดร้าย ไม่ได้ขาดความอบอุ่นนะ แต่มันรู้สึกไม่สำคัญ เรามันตัวประหลาด เราโคตรเกลียดความรู้สึกแบบนี้เลยวะ ก็รู้ตัวดีนะ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เวลาไม่มีเราพวกเค้าก็อยู่ได้ ถ้าเราหายไปเค้าก็คงจะไม่ไม่อะไรเลย ก็แย่อยู่นะ เฮ้อ😞 ขอบคุณนะคะที่เข้ามาอ่าน🙂
เราควรจะทำยังไงดี?
เรามีปัญหานิดหน่อย(ไม่นิดละมั้ง) เราก็ไม่เข้าใจหรอกนะว่าเค้าทำเพราะอะไร
ก่อนอื่นขอแนะนำตัวก่อนชื่อA (นามสมมุติ)
เราเป็นคนเงียบๆ นิ่งๆ ไม่ค่อยพูดคุยกับใคร ถ้าไม่สนิทก็จะไม่รู้ว่าเปนยังไง เพราะด้วยความที่เป็นคนเงียบๆ นิ่งๆ เลยโดนเอาเปรียบบ่อย😭 เข้าเรื่องเลยนะคะ
พ่อกับแม่ของเราแยกทางกันคะ เราอยู่กับแม่ แม่ก็มีแฟนใหม่ แต่งงานใหม่ กับพ่อเลี้ยง เค้ามีลูกด้วยกัน1คนคะ เป็นผู้หญิงตอนนี้อยู่ป.3 เป็นคนช่างพูด(พูดไม่คิด) ไม่พอใจอะไรก็พูด ไม่ชอบอะไรก็พูด แต่เรานี่สิไม่พอใจอะไรก็ต้องเก็บไว้ พูดไม่ได้ ถึงพูดไปเค้าก็ไม่สนใจ เวลาเราจะร้องไห้เราต้องเก็บไว้คนเดียว😣 ไม่มีใครรู้หรอกว่าเรารู้สึกยังไง ตั้งแต่เด็กจนถึงปัจจุบันนี้เราก็คิดมาตลอดนะคะว่าพ่อแม่รักเราไม่เท่าน้อง มันก็จริงแหละ เค้ากล้าพูด กล้าทำ กล้าที่จะบอก พวกเค้าคงคิดว่าเราไม่มีอะไร ก็เลยไม่สนใจ แต่ก็แอบน้อยใจอยู่นะ ว่าเค้ารักน้องมากกว่า น้องได้ทุกอย่าง แต่ก็ได้แต่บอกตัวเองว่าไม่เป็นไร เข้าใจ😔 แม่เราชอบพูดประชดเราคะ ก็ไม่เข้าใจนะว่าพูดทำไม รู้สึกว่าพ่อเลี้ยงเราจะไม่ค่อยชอบหน้าเรา เวลาเค้ามองหน้าเราแล้วเค้าอาจจะเห็นเป็นพ่อเราก็ได้ ที่เราไม่พูดก็ไม่ได้แปลว่าเราไม่รู้สึกใช่มั้ยคะ เราเหนื่อยนะ เราไม่ไหวอะ เค้าทำเหมือนเราไม่มีตัวตน ครอบครัวที่โหดร้าย ไม่ได้ขาดความอบอุ่นนะ แต่มันรู้สึกไม่สำคัญ เรามันตัวประหลาด เราโคตรเกลียดความรู้สึกแบบนี้เลยวะ ก็รู้ตัวดีนะ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เวลาไม่มีเราพวกเค้าก็อยู่ได้ ถ้าเราหายไปเค้าก็คงจะไม่ไม่อะไรเลย ก็แย่อยู่นะ เฮ้อ😞 ขอบคุณนะคะที่เข้ามาอ่าน🙂