เราเป็นคนหนึ่งที่เคยโดนหลอก จากพ่อเรา เราโดนหลอกบ่อย จนชินละ เราแบบไม่มีที่ระบาย ตั้งแต่เรามาอยู่ที่นี่ เรารู้สึกว่าเราคือส่วนเกินของครอบครัว พ่อมีแฟนใหม่ แต่คนนี้ก็ดี มีลูกเหมือนกันแต่งงานมีลูกไปแล้ว ...เรายอมรับว่าเราอยากอยู่ที่ กทม.มากๆแต่พอเรามาอยู่เเล้ว ที่นอนแทบไม่มี เป็นบ้านหลังติดๆกันเป็นหมู่บ้าน เรามาตอนแรก แบบน้ำตาไหล เพราะที่นอนก็ไม่มี เราก็ไม่รู้นะว่านี้บ้านหรือห้องเก็บของ เพราะของเยอะมากๆ ไม่รู้มีอะไรบ้าง เราบอกให้พ่อบอกแม่ (แฟนใหม่พ่อ) บอกให้เอาไปขายเทอะ พ่อบอกว่า เออเดียวเรียกรถมาเดียวก็ขายทีเดียวจบ! ซึ่งเราก็คิดไว้ว่า ไม่มีทาง เรา

แบบรู้สึกโคตร

น้อยใจในชีวิต เราเคยถามตัวเองว่า พ่อต้องการเราไหม ถ้าไม่ต้องการ แล้วทำไม่แม่ต้องท้อง แล้วถ้าออกมาลูกจะเป็นอย่างไร มีบ้านอยู่ไหม ประมานนี้แต่... เเม่เราเสียตั้งนานแล้วละ ซึ่งอายุปูนนี้แล้ว ควรมีบ้านตั้งแต่เรายังไม่เกิด แล้วมาอยู่บ้านแบบนี้ ซึ่งเราก็ไม่มั่นใจว่านี้คือบ้านหรือ ห้องเก็บของ บ้านคนหรือบ่อเลี้ยงยุง เราก็อิจฉาคนอื่นนะ ที่มีบ้านดีๆให้อยู่แต่ต่างจากเรา ซึ่งไม่เคยได้มี ได้ยินคำว่าเป็นห่วง หรือคำอะไรเลยนอกจาก วันนี้เหนื่อย😢
ปล.เดียวเล่าให้ฟังใหม่
ใครมีคำแนะนำดีๆ ที่เราอยากผ่านพ้นตรงนี้ไปบ้าง
รู้สึกส่าเคยโดนหลอกจากคนในครอบครัวไหม?
ปล.เดียวเล่าให้ฟังใหม่
ใครมีคำแนะนำดีๆ ที่เราอยากผ่านพ้นตรงนี้ไปบ้าง