ผมนั่งอ่านบทความต่างๆในนี้มาได้ประมาณเดือนละครับ วันนี้เลยสมัครมาเล่าบ้าง
ผมขอเล่าเท่าที่ผมจำได้นะครับ
ชีวิตก่อนมหาวิทยาลัย
ผมมีแฟนครั้งแรกตอน ม.2 ครับ แล้วก็เลิกกันจากเพราะคนละแนวกัน ผมออกเด็กเรียนหน่อยๆ เขาออกเกเรหน่อยๆนั้นไม่มีแฟนจนถึง ม.4 ตอนนั้นผมหลงตัวเองหน่อยหนึ่งว่า ถ้าสวยผมไม่จีบ ถ้าเก่งผมไม่จีบ แต่มีคน เธอสวยและเก่ง ห้องเดียวกันด้วย ได้เป็นแฟนกันเลยครับจำตอนจีบไม่ค่อยได้ ข้ามมาตอนม.6 รักของผมจะออกพากันเรียนมากกว่า ไม่ค่อยไปเที่ยวด้วยกันแต่ชอบไปเรียนพิเศษด้วยกันหลังเลิกเรียน แทบทุกวันเลยมั้งครับ(ตั้งแต่ม4 ยัน ม6) ถึงเวลาสอบโควต้า เข้ามหาวิทยาลัย ผมได้คณะวิศวสาขาเหมืองแร่ครับ(ผมชอบจริงๆเลยเข้าไม่ใช่เพราะคะแนนต่ำ มันสามารถตรวจสอบคะแนนได้ครับคะแนนผมถึงคณะทันตแพทย์ซึ่งตอนนั้นคะแนนสูงรองจากคณะแพทย์ แต่ผมเลือกแค่ เหมืองแร่อย่างเดียวเลยครับ ชอบมากจริงๆ) เธอได้คณะวิศวโยธา(คะแนนเธอก็ถึงทันตแพทย์เหมือนกันครับแต่เธอก็ไม่เอา) ผมเลยถามเธอทำไมถึงไม่เอาเธอบอก เธออยากทำงานต่างประเทศ เพื่อนน้าเธอเป็น วิศว จบไทยต่อโท นอกได้ทำงานนอกยาวจนได้PR เธออยากทำได้บ้าง เธอบอกพวกหมอทำงานต่างประเทศยาก ผมก็ไม่สนใจอะไรมากกับคำตอบเธอตอนนั้น
ชีวิตมหาวิทยาลัยปี 1-3
พอขึ้นมหาวิทยาลัยก็ไม่ค่อยมีอะไรเปลี่ยนไปนะครับเธอกับผมก็เพื่อนน้อยเหมือนเดิม ส่วนมากผมเอาแต่เรียน เธอก็เหมือกัน แต่ไม่ได้เรียนพิเศษด้วยกันแล้วครับ ช่วงปี1-2 ผมว่างๆนะครับเพราะหลังเรียน ก็ไม่มีอะไรให้ทำแล้วครับ แต่เธอนี่ไปเรียนภาษาตั้งแต่ปี1ยันตอนนี้(ปี4) ผมก็ไม่เข้าใจเธอเหมือนกันนะครับว่าทำไม แต่เธอก็ถามๆผมว่าผมไม่เรียนภาษาหรอ ผมก็ตอบไปว่าผมเรียนด้วยตัวเองตลอดครับ เพราะตั้งแต่ ม.3ถึงตอนนี้ผมอ่านหนังสือภาษาอังกฤษมาตลอดเลยครับ(แทบทุกวันก่อนนอนวันละไม่ต่ำกว่าชั่วโมง ตอนนี้ก็อ่านคล่อง แต่ถ้าให้อ่าน นวนิยายใช้สำนวนแปลกๆ ผมต้องใช้เวลานิดหนึ่ง)
มันจะมีช่วงหนึ่งครับ ตอนนั้นประมาณใกล้ๆจบปี3 เธอถามความฝันในอนาคตผม ผมก็ตอบไปว่าผมก็จะทำงานเหมืองรอบๆอาเซียนเนี่ยแหละ ผมเลยถามเธอกลับเธอบอก เธอจะทำงานที่ไทยก่อนให้ชำนาญซัก 4-5ปีแล้วไป ปโท ต่างประเทศ แล้วจะทำงานยาวที่นั่น (โอ้โหมั่นคงในความฝันมากฝันนี้เธอบอกตั้งแต่ม.6) แต่เธอดูเหมือนผิดหวังในตัวผมนะครับที่ตอบว่าแค่นั้น หรือผมคิดไปเองไม่รู้
จุดจบความสัมพันธ์ (ปี4)
ก่อนๆจะเลิกกัน มันเป็นช่วงกำลังขึ้นปี4จากแต่ก่อนเธอนี่มุ่งมั่นหนักมาก ตอนนี้ทวีคูณครับนอกจากเธอจะยังเรียนENG ไม่เลิกแล้วเธอยังไปศึกษางานอีก OMG คือปี4เธอแทบไม่สนใจผมเลย ผมก็เข้าใจนะครับเธอจะทำตามฝัน แต่ความสัมพันธ์ยังดำเนินต่อไปอยู่ครับ แล้วจู่ๆ เดือนที่แล้วเธอก็บอกเลิกผมครับ
เธอบอกว่าเธอไม่มีเวลา คือผมก็ไม่เสียใจเพราะเหมือนๆตั้งแต่ขึ้น ปี4มาเธอก็ไม่ให้เวลาผมอยู่มันเหมือนทำให้ผมทำใจได้บ้างแล้วครับ
หลังจากเลิกกัน
หลังจากนั้นเธอกันได้เกือบๆเดือน ผมก็ลองไปสืบดูว่าเธอมีใหม่รึเปล่า สืบจากเพื่อน สืบเอง เพื่อนเธอบอกไม่มี ผมสืบเองเลยลองไปนั่งร้านกาแฟหน้าที่เรียนภาษาของเธอไปรอตั้งแต่6โมง เธอมาประมาณ1ทุ่ม ผมรอเธอถึงประมาณ3ทุ่มกว่าๆเธอยังไม่ออกมาเลยกลับก่อน ผมว่าคงจริงที่ไม่มีเวลา ไม่เกี่ยวกับมือที่3 เพราะฉนั้นผมไม่โกรธเธอเลยเหมือนจากกันด้วยดีด้วยซ้ำ รักแรกในชีวิต ดีกว่าจบแบบแย่ๆ เป็นเพื่อนกันได้อยู่
ความคิด ความรู้สึกของผม
อย่างที่บอกผมไม่ได้เศร้าอะไรมากแต่มันทำให้ผมโลกส่วนตัวสูงขึ้นเยอะเลยครับ ไม่ค่อยสนคนใกล้ตัว อยากอยู่คนเดียวตอนนี้มี2อย่างเป็นเพื่อนผมครับ
1.โทรศัพท์ 2.หนังสือภาษาอังกฤษ ใช้โทรศัพท์เพื่อการอ่านประสบการณ์อกหักกับ บลา บลา นี่แหละครับก่อนนอนก็ทำอย่างที่ผมเคยทำประจำครับอ่านหนังสือภาษาอังกฤษแต่ช่วงนี้ส่วนมากใช้เวลากับโทรศัพท์มากกว่าหนังสือภาษาอังกฤษอีกTT ตอนนี้ผมควรตั้งใจเรียนให้จบแล้วครับ
เพราะเทอมที่แล้วได้ B มาตัวหนึ่ง ทั้งๆที่เรียนมายังไม่เคยได้ B เลยครับ เสียใจเล็กน้อยครับมันก็ต้องมีบ้าง
สุดท้ายนี้ผมได้ความฝันของผมแล้วครับ คือ ผมจะใช้ความฝันเดียวกับเธอ (เหมือนกับความฝันของเธอ)
อกหักมาเกือบเดือนแล้วครับ ขอระบายหน่อย แต่การอกหักทำให้ผมเกิดเป้าหมาย
ผมขอเล่าเท่าที่ผมจำได้นะครับ
ชีวิตก่อนมหาวิทยาลัย
ผมมีแฟนครั้งแรกตอน ม.2 ครับ แล้วก็เลิกกันจากเพราะคนละแนวกัน ผมออกเด็กเรียนหน่อยๆ เขาออกเกเรหน่อยๆนั้นไม่มีแฟนจนถึง ม.4 ตอนนั้นผมหลงตัวเองหน่อยหนึ่งว่า ถ้าสวยผมไม่จีบ ถ้าเก่งผมไม่จีบ แต่มีคน เธอสวยและเก่ง ห้องเดียวกันด้วย ได้เป็นแฟนกันเลยครับจำตอนจีบไม่ค่อยได้ ข้ามมาตอนม.6 รักของผมจะออกพากันเรียนมากกว่า ไม่ค่อยไปเที่ยวด้วยกันแต่ชอบไปเรียนพิเศษด้วยกันหลังเลิกเรียน แทบทุกวันเลยมั้งครับ(ตั้งแต่ม4 ยัน ม6) ถึงเวลาสอบโควต้า เข้ามหาวิทยาลัย ผมได้คณะวิศวสาขาเหมืองแร่ครับ(ผมชอบจริงๆเลยเข้าไม่ใช่เพราะคะแนนต่ำ มันสามารถตรวจสอบคะแนนได้ครับคะแนนผมถึงคณะทันตแพทย์ซึ่งตอนนั้นคะแนนสูงรองจากคณะแพทย์ แต่ผมเลือกแค่ เหมืองแร่อย่างเดียวเลยครับ ชอบมากจริงๆ) เธอได้คณะวิศวโยธา(คะแนนเธอก็ถึงทันตแพทย์เหมือนกันครับแต่เธอก็ไม่เอา) ผมเลยถามเธอทำไมถึงไม่เอาเธอบอก เธออยากทำงานต่างประเทศ เพื่อนน้าเธอเป็น วิศว จบไทยต่อโท นอกได้ทำงานนอกยาวจนได้PR เธออยากทำได้บ้าง เธอบอกพวกหมอทำงานต่างประเทศยาก ผมก็ไม่สนใจอะไรมากกับคำตอบเธอตอนนั้น
ชีวิตมหาวิทยาลัยปี 1-3
พอขึ้นมหาวิทยาลัยก็ไม่ค่อยมีอะไรเปลี่ยนไปนะครับเธอกับผมก็เพื่อนน้อยเหมือนเดิม ส่วนมากผมเอาแต่เรียน เธอก็เหมือกัน แต่ไม่ได้เรียนพิเศษด้วยกันแล้วครับ ช่วงปี1-2 ผมว่างๆนะครับเพราะหลังเรียน ก็ไม่มีอะไรให้ทำแล้วครับ แต่เธอนี่ไปเรียนภาษาตั้งแต่ปี1ยันตอนนี้(ปี4) ผมก็ไม่เข้าใจเธอเหมือนกันนะครับว่าทำไม แต่เธอก็ถามๆผมว่าผมไม่เรียนภาษาหรอ ผมก็ตอบไปว่าผมเรียนด้วยตัวเองตลอดครับ เพราะตั้งแต่ ม.3ถึงตอนนี้ผมอ่านหนังสือภาษาอังกฤษมาตลอดเลยครับ(แทบทุกวันก่อนนอนวันละไม่ต่ำกว่าชั่วโมง ตอนนี้ก็อ่านคล่อง แต่ถ้าให้อ่าน นวนิยายใช้สำนวนแปลกๆ ผมต้องใช้เวลานิดหนึ่ง)
มันจะมีช่วงหนึ่งครับ ตอนนั้นประมาณใกล้ๆจบปี3 เธอถามความฝันในอนาคตผม ผมก็ตอบไปว่าผมก็จะทำงานเหมืองรอบๆอาเซียนเนี่ยแหละ ผมเลยถามเธอกลับเธอบอก เธอจะทำงานที่ไทยก่อนให้ชำนาญซัก 4-5ปีแล้วไป ปโท ต่างประเทศ แล้วจะทำงานยาวที่นั่น (โอ้โหมั่นคงในความฝันมากฝันนี้เธอบอกตั้งแต่ม.6) แต่เธอดูเหมือนผิดหวังในตัวผมนะครับที่ตอบว่าแค่นั้น หรือผมคิดไปเองไม่รู้
จุดจบความสัมพันธ์ (ปี4)
ก่อนๆจะเลิกกัน มันเป็นช่วงกำลังขึ้นปี4จากแต่ก่อนเธอนี่มุ่งมั่นหนักมาก ตอนนี้ทวีคูณครับนอกจากเธอจะยังเรียนENG ไม่เลิกแล้วเธอยังไปศึกษางานอีก OMG คือปี4เธอแทบไม่สนใจผมเลย ผมก็เข้าใจนะครับเธอจะทำตามฝัน แต่ความสัมพันธ์ยังดำเนินต่อไปอยู่ครับ แล้วจู่ๆ เดือนที่แล้วเธอก็บอกเลิกผมครับ
เธอบอกว่าเธอไม่มีเวลา คือผมก็ไม่เสียใจเพราะเหมือนๆตั้งแต่ขึ้น ปี4มาเธอก็ไม่ให้เวลาผมอยู่มันเหมือนทำให้ผมทำใจได้บ้างแล้วครับ
หลังจากเลิกกัน
หลังจากนั้นเธอกันได้เกือบๆเดือน ผมก็ลองไปสืบดูว่าเธอมีใหม่รึเปล่า สืบจากเพื่อน สืบเอง เพื่อนเธอบอกไม่มี ผมสืบเองเลยลองไปนั่งร้านกาแฟหน้าที่เรียนภาษาของเธอไปรอตั้งแต่6โมง เธอมาประมาณ1ทุ่ม ผมรอเธอถึงประมาณ3ทุ่มกว่าๆเธอยังไม่ออกมาเลยกลับก่อน ผมว่าคงจริงที่ไม่มีเวลา ไม่เกี่ยวกับมือที่3 เพราะฉนั้นผมไม่โกรธเธอเลยเหมือนจากกันด้วยดีด้วยซ้ำ รักแรกในชีวิต ดีกว่าจบแบบแย่ๆ เป็นเพื่อนกันได้อยู่
ความคิด ความรู้สึกของผม
อย่างที่บอกผมไม่ได้เศร้าอะไรมากแต่มันทำให้ผมโลกส่วนตัวสูงขึ้นเยอะเลยครับ ไม่ค่อยสนคนใกล้ตัว อยากอยู่คนเดียวตอนนี้มี2อย่างเป็นเพื่อนผมครับ
1.โทรศัพท์ 2.หนังสือภาษาอังกฤษ ใช้โทรศัพท์เพื่อการอ่านประสบการณ์อกหักกับ บลา บลา นี่แหละครับก่อนนอนก็ทำอย่างที่ผมเคยทำประจำครับอ่านหนังสือภาษาอังกฤษแต่ช่วงนี้ส่วนมากใช้เวลากับโทรศัพท์มากกว่าหนังสือภาษาอังกฤษอีกTT ตอนนี้ผมควรตั้งใจเรียนให้จบแล้วครับ
เพราะเทอมที่แล้วได้ B มาตัวหนึ่ง ทั้งๆที่เรียนมายังไม่เคยได้ B เลยครับ เสียใจเล็กน้อยครับมันก็ต้องมีบ้าง
สุดท้ายนี้ผมได้ความฝันของผมแล้วครับ คือ ผมจะใช้ความฝันเดียวกับเธอ (เหมือนกับความฝันของเธอ)