ขอความคิดเห็นหน่อยค่ะ คิดยังไงกับคำพูดที่ว่าพ่อแม่รังแกฉัน ?

เรื่องมีอยู่ว่า เด็กคนนึงกำลังขึ้นมหาลัยแต่ยังไม่รู้เลยว่าตัวเองนั้นชอบอะไรจริงๆอยากเรียนสายอะไรกันแน่อะไรที่เป็นตัวของเขาจริง แต่โดนสอนและปลูกฝังมาตลอด ว่าต้องเป็นหมอ เลยคิดว่า"การเป็นหมอต้องใช่แน่ๆ" "การที่สอบเข้าหมอได้พ่อแม่ต้องดีใจแน่ๆ" เลยทำให้ตัวเองพยายามอย่างหนักที่จะสอบเข้าเรียนในสายวิชานี้ให้ได้ เรียนอย่างหนักถีบตัวเองขึ้นมาเรื่อยๆ ยากแต่ก็ต้องทน นานวันเข้าก็เริ่มรู้ว่ามันไม่ใช่ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ จะเบนเข็มมันก็สายเกินไปแล้วที่จะบอกพ่อกับแม่ เพราะพวกท่านเสียเงินไปมากโขกับการเรียนของเขา ไหนจะไม่กล้าบอกอีก พอเวลาประกาศผลของมหาลัยที่ไปสมัครสอบไว้ มันก็ไม่มีชื่อของเขาอยู่ในนั้น ผ่านไปกี่ที่ๆก็ยังไม่มี มันทำให้ตัวเขาเองเริ่มทุกข์เริ่มขาดความมั่นใจ ไหนจะคำดูเห็นจากคนข้างนอกอีก ไหนจะคำด่าจากคนในครอบครัว อะไรหลายๆอย่างมันทำให้เขาเริ่มหมดแรง พอจะลองในสายวิชาอื่นกับโดนด่ากลับมา ตัวของเขาก็ไม่รู้จะทำยังไงเลยบอกกับตัวเองว่าถึงไม่ชอบยังไงเขาก็ต้องเรียนให้ได้ พอเราฟังที่เขาพูดก็ได้แต่ปลอบใจ "ว่าพ่อแม่แกอยากให้แกได้ดี พวกเขาไม่มีอะไรจะให้แกนอกจากวิชาความรู้ที่มันจะติดตัวแกไปตลอด แต่ถ้าไม่ไหวจริงๆก็บอกไปตรงๆเลย พ่อแม่แกไม่ได้อยู่กับแกไปตลอดชีวิตนะ จะให้พวกเขามาขีดชีวิตทั้งชีวิตของแกได้ไง แล้วก็คำพูดจากคนข้างนอกอะจะไปสนใจอะไรนักหนาเขาหาให้กินหรอถึงต้องไปสนใจ แค่ทำตัวให้มีค่ายากไปสนใจเลย"
พูดไปก็สงสารน้อง😞 ใครมีทางออกที่ดีต่อทั้ง2ฝ่ายบ้างคะ😔😞😔