ท้อใจจัง มีครอบครัวไหนเป็นแบบนี้บ้างคะ

สวัสดีค่ะ เราอายุ23 ค่ะ มีลูก2คน สามีอายุ29 ย่าง30 (แต่งงาน จดทะเบียนถูกต้องตามกฏหมายนะคะ) ตอนนี้ลูกชายทั้งคู่เข้าเรียนแล้วค่ะ ภาระทุกอย่างเป็นของเราหมดเลยค่ะ บ้าน ของใช้ ค่าเล่าเรียน เราเป็นพนักงานบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง ส่วนสามีเราค้าขายค่ะ เราทำงาน6วันหยุด1วันต่ออาทิตย์ ส่วนแฟนทำ3วันหยุด4วัน เราแค่เหนื่อยค่ะ เราไม่เข้าใจทำไมเป็นเราที่ต้องทำคนเดียวเราขอให้เขาช่วยมำงานบ้านนิดๆหน่อยก็กลายเป็นทะเลสะกัน บางครั้งเราเหนื่อยเรายอมรับว่าเราผิดที่เหวี่ยงเขาค่ะ แต่แบบมันไม่ไหวอะคะ เอะอะอะไรก็เป็นเราผิดตลอดทุกครั้งที่ทะเลาะกัน งานข้างนอกก็ต้องทำ งานในก็ต้องทำเราทุกอย่างเลยค่ะ ส่วนภาระก็ยังเป็นเราที่ต้องรับผิดชอบ บางครั้งเป็นหนี้คนอื่นเพื่อยืมตังให้เขาไปซื้อของมาขาย ขายได้เขาไม่เคยเก็บเลยค่ะ เขาเอามาใช้ตลอดแต่ดีอย่าง บางทีเขาก็พาไปกินข้าว พาไปเดินเล่น เขาก็ยังมีความดีอยู่ แต่ที่เราท้อเพราะทุกครั้งที่เราทะเลาะกัน เขาเอาแต่ใจเอาแต่ตัวเองไม่ยอมฟังเรา ไม่ฟังเหตุผล จะเอาแต่เขาถูกตลอดเราเหนื่อยค่ะที่ต้องคอยพูดคอยบอก เราไม่รู้จะทำไง เลยเคยไม่มำอะไรเลยค่ะไม่ช่วยเหลืออะไรเลย ผลสรุปคือเขาไปไม่เป็นค่ะ เราแค่ไม่เข้าใจเขาอายุเยอะกว่าทำไมถึงคิดจะเป็นผู้นำไม่ได้ ตอนนี้คนอื่นๆมองว่าเราเป็นผู้นำ เป็นหัวหน้าครอบครัวแล้วมองแฟนเราเป็นคนคอยเกาะเรากินค่ะ เราไม่รู้จะทำไงให้เขาโต เราเหนื่อยสอนเขาแล้วอะ มันท้อ มันเหนื่อย ทะเลาะกันทีก็เสียใจกันทีเห้ออออ อยากให้คนอื่นมาเจอแบบเราบ้างจัง จะด่าว่าเราโง่ก็ได้นะคะ เราไม่รู้จะทำไงให้ตัวเราและเขาไม่ต้องทะเลาะกันซะที