ถึงเธอคนนั้น..พนักงานจัดชิมที่ Central Chidlom

เมื่อช่วงวันที่ 29 มีนาคม-4 เมษายน 2560 ผมได้ไปออกขายอาหารไทยที่ Central Chidlom แล้วได้เจอกับพนักงานจัดชิมคนหนึ่งซึ่งเขาน่ารักมาก เขาจะเข้างานเที่ยงและเลิกหนึ่งทุ่มทุกวัน ผมก็ได้แค่ยืนมองและแอบยิ้มอยู่ไกลๆ ทุกๆวันเขาจะมาขอเติมน้ำเปล่าที่บูธที่ผมทำงานเสมอแต่ก็ได้แค่ยิ้มให้กันเท่านั้น

และเมื่อวันที่ 3เมษายน หลังจากที่เขาเลิกงานผมแอบเขียนจดหมายแล้วเอาไปติดไว้ที่รภเข็นของเขา..เพราะผมทราบว่าวันต่อมาเป็นวันสุดท้ายที่ผมจะได้เจอเขา..ซึ่งผมเขียนและใช้ปากกาเน้นคำขีดทับว่า[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ และผมได้ลงเวลาไว้ที่ 19.45 น.  เพื่อหวังว่าในวันรุ่งขึ้นเขาจะรู้ตัวและทำให้ผมมีโอกาสได้คุยกับเขาบ้าง

พอเช้าวันต่อมา ผมก็ได้แค่หวังว่าเขาจะรู้ว่าเป็นผมและผมก็หาทางที่จะเขาไปใกล้ๆเขาแต่พออยู่ใกล้ใจก็สั่นไม่กล้าพูดอะไร จนถึงเวลาที่เขาเก็บของเตรียมเลิกงานแล้วผมก็หวังว่าจะกล้าคุยเพื่อจะขอแลก Line IG หรือเบอร์ติดต่อกันก็ได้ เขาเข็นรถจัดชิมไปเก็บที่สโตร์ซึ่งก็ผ่านหน้าผมไปแต่ก็ไม่กล้าทักพอขากลับเขาก็เดินผ่านหน้าผมอีกครั้งแต่.....ผมก็ยังไม่กล้าทัก จนเขาเดินผ่านไป และในใจผมตอนนั้นรู้ดีว่าจะไม่มีโอกาสได้เจอแล้ว ใจมันสั่น รู้สึกเคว้งทันที เจ็บใจตัวเองมากและผมเดินออกไปหาหาเขาแต่ก็ไม่เจอแล้ว...... เม่าโศกเม่าโศกเม่าโศก  


"ผมไม่ทราบว่าคุณจะเล่นพันทิปไหม" แต่อยากบอกให้คุณรู้ว่าตอนนี้ผมอยากคุย อยากรู้จักคุณมาก ผมผิดหวังกับตัวเองที่ไม่กล้าทักคุณ

ผมหวังว่าพื้นที่ตรงนี้จะส่งตรงไปถึงคุณนะครับ หัวใจหัวใจหัวใจ


ขอบคุณครับ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่