เริ่มต้นชีวิตจากยากลำบากมาด้วยกัน ทำไมวันที่มีบ้าน มีรถ ทุกๆอย่าง ความรู้สึกมันเปลี่ยน
ทุกวันนี้ทะเลาะกัน พูดจาไม่เกรงใจกัน ผมทำงานหนักทุกวัน เพราะต้องการให้เค้ามาสนใจ แต่รู้สึกว่าเค้าห่วงแต่เงิน
ผมทำธุรกิจรับเหมา งานเอกสาร ติดต่องาน จ่ายงานลูกน้อง ทำงานเองทุกอย่าง ธุรกิจเล็กๆไม่ใหญ่ไม่โต พยายามสอน
ถ่ายทอดให้ภรรยา แต่เค้าไม่เอากับเรา บอกทำไม่เป็น บอกตรงๆว่างานผมโหลดมากเกินตัวผม อยากหาคนมาช่วย
ลูกน้องก็ไม่ได้ดั่งใจ ใจเราอยากให้ภรรยาช่วยแต่เค้าไม่สน สนแค่วันที่ทำเบิกเงิน หรือต้องการเบิกเงินก็จะมาเร่งผม
ภาระรับผิดชอบเยอะแยะ มันไม่ไหว ไม่รู้ทำไปเพื่ออะไร เหมือนทำไปแล้วไร้จุดหมาย ใช้ชีวิตไปวันๆ เวลามีปัญหากัน
เค้าเดินหนีจากตรงนี้ไปได้ แต่ผมยังต้องรับภาระงานอยู่ อยากทิ้ง ก็ทิ้งไม่ได้ความรับผิดชอบ ต่องาน ต่อลูกน้อง ต่อนายจ้าง
อยากจะปล่อยวาง งานและกิจการ กลับไปดูแลพ่อแม่ ก็ทำไม่ได้ ทุกอย่างมันลงมาที่ผมหมด ทำจนท้อ วิ่งหน้าวิ่งหลัง
อยากได้แค่กำลังใจ ขอแค่นั้น แต่ไม่เคยได้ ได้รับแต่คำตอบเดิมๆ ว่าเค้าเป็นคนเช่นนี้ รู้สึกท้อจังครับ ที่จะก้าวเดิน หรือทำงานต่อ
จะทำอย่างไรต่อไปดี
ทุกวันนี้ทะเลาะกัน พูดจาไม่เกรงใจกัน ผมทำงานหนักทุกวัน เพราะต้องการให้เค้ามาสนใจ แต่รู้สึกว่าเค้าห่วงแต่เงิน
ผมทำธุรกิจรับเหมา งานเอกสาร ติดต่องาน จ่ายงานลูกน้อง ทำงานเองทุกอย่าง ธุรกิจเล็กๆไม่ใหญ่ไม่โต พยายามสอน
ถ่ายทอดให้ภรรยา แต่เค้าไม่เอากับเรา บอกทำไม่เป็น บอกตรงๆว่างานผมโหลดมากเกินตัวผม อยากหาคนมาช่วย
ลูกน้องก็ไม่ได้ดั่งใจ ใจเราอยากให้ภรรยาช่วยแต่เค้าไม่สน สนแค่วันที่ทำเบิกเงิน หรือต้องการเบิกเงินก็จะมาเร่งผม
ภาระรับผิดชอบเยอะแยะ มันไม่ไหว ไม่รู้ทำไปเพื่ออะไร เหมือนทำไปแล้วไร้จุดหมาย ใช้ชีวิตไปวันๆ เวลามีปัญหากัน
เค้าเดินหนีจากตรงนี้ไปได้ แต่ผมยังต้องรับภาระงานอยู่ อยากทิ้ง ก็ทิ้งไม่ได้ความรับผิดชอบ ต่องาน ต่อลูกน้อง ต่อนายจ้าง
อยากจะปล่อยวาง งานและกิจการ กลับไปดูแลพ่อแม่ ก็ทำไม่ได้ ทุกอย่างมันลงมาที่ผมหมด ทำจนท้อ วิ่งหน้าวิ่งหลัง
อยากได้แค่กำลังใจ ขอแค่นั้น แต่ไม่เคยได้ ได้รับแต่คำตอบเดิมๆ ว่าเค้าเป็นคนเช่นนี้ รู้สึกท้อจังครับ ที่จะก้าวเดิน หรือทำงานต่อ