หลายๆคนอาจจะมีคำถามในหัวว่า เมื่อไรจะเจอคนที่ใช่ซักที? เมื่อไรคนที่เราชอบจะชอบเรากลับบ้างซักที? ทำไมเจอมาหลายๆคนยังไม่ใช่ซักคน? เมื่อไรจะเจอคนที่รักเราซักที?
ผมก็เป็นคนนึงที่เคยมีคำถามเหล่านั้นอยู่เต็มหัวไปหมด และเป็นคนที่ไขว่คว้าหาคนที่จะมาเติมเต็มคำถามเหล่านั้น แต่ผมก็ไม่เจอ... เอาจริงๆแล้วคุณไม่ต้องไปไขว่ขว้าหาอะไรพวกนั้นหรอกครับ ซักวันนึงจะมีคนๆนึงเข้ามาในชีวิตคุณ แล้ววันนึงเขาคนนั้นจะทำให้คำถามที่คุณเคยมีในหัวมากมาย หายไปทั้งหมด อย่างที่ผมได้เจอแล้ววันนี้ ตอนที่ผมได้คุยกับเธอครั้งแรก ผมก็ไม่รู้หรอกนะครับ ว่าเขาจะเป็นคนที่ใช่หรือเปล่า จะเป็นคนที่มาตอบคำถามมากมายที่ผมเคยมีในหัวหรือเปล่า ผมไม่เคยรู้เลยว่าเธอจะเป็นนั้นหรือเปล่า แต่วันนี้คำถามที่ผมเคยมีในหัวทั้งหมด มันได้หายไปหมดแล้ว... เธอทำให้คำถามที่ผมเคยถามตัวเองหายไปได้ยังไง ตอนไหน ผมก็ไม่รู้ แต่ผมรู้แค่ว่ามันหายไปหมดแล้ว จนวันนี้ผมมานั่งนึกดูอดีตของตัวเองมันก็น่าตลกดีนะที่เราเคยพยายามหาคนที่จะมาตอบคำถามเหล่านั้น ทั้งๆที่จริงๆแล้วเราไม่ต้องทำอะไรเลย วันหนึ่งจะมีคนเข้ามาตอบคำถามเหล่านั้นเอง แล้วผมก็เป็นคนที่โชคดีมากๆ เพราะผมได้เจอเธอแล้ว ผมไม่รู้หรอกนะว่าอนาคตมันจะเป็นยังไง ผมรู้แค่ว่าทุกๆเวลาที่มันมีเธออยู่ด้วยผมอยากทำให้เธอรู้สึกว่าเธอเป็นคนพิเศษสำหรับผม อยากให้เธอรู้สึกว่าผมพร้อมที่จะมีเธอคนเดียว ผมอยากให้เธอรู้สึกว่า ผมรักเธอมากแค่ไหน ก็นั่นแหละครับ ผมอยากบอกทุกๆคนว่าไม่ต้องไปไขว่ขว้าหาความรักหรอก เดี๋ยวซักวันนึงคุณจะได้รู้จักมันแบบที่ผมได้รู้จัก...
ปล. เขียนตอนอารมณ์ติสๆผสมกับคิดถึงแฟนครับ แหะๆ
ปล2. อยากเป็นนักเขียนครับแต่นานๆจะมีอารมณ์เขียนที 5555555
มีบทความสั้นๆที่อยากจะส่งให้คนที่กำลังโหยหาความรักอยู่ครับ
ผมก็เป็นคนนึงที่เคยมีคำถามเหล่านั้นอยู่เต็มหัวไปหมด และเป็นคนที่ไขว่คว้าหาคนที่จะมาเติมเต็มคำถามเหล่านั้น แต่ผมก็ไม่เจอ... เอาจริงๆแล้วคุณไม่ต้องไปไขว่ขว้าหาอะไรพวกนั้นหรอกครับ ซักวันนึงจะมีคนๆนึงเข้ามาในชีวิตคุณ แล้ววันนึงเขาคนนั้นจะทำให้คำถามที่คุณเคยมีในหัวมากมาย หายไปทั้งหมด อย่างที่ผมได้เจอแล้ววันนี้ ตอนที่ผมได้คุยกับเธอครั้งแรก ผมก็ไม่รู้หรอกนะครับ ว่าเขาจะเป็นคนที่ใช่หรือเปล่า จะเป็นคนที่มาตอบคำถามมากมายที่ผมเคยมีในหัวหรือเปล่า ผมไม่เคยรู้เลยว่าเธอจะเป็นนั้นหรือเปล่า แต่วันนี้คำถามที่ผมเคยมีในหัวทั้งหมด มันได้หายไปหมดแล้ว... เธอทำให้คำถามที่ผมเคยถามตัวเองหายไปได้ยังไง ตอนไหน ผมก็ไม่รู้ แต่ผมรู้แค่ว่ามันหายไปหมดแล้ว จนวันนี้ผมมานั่งนึกดูอดีตของตัวเองมันก็น่าตลกดีนะที่เราเคยพยายามหาคนที่จะมาตอบคำถามเหล่านั้น ทั้งๆที่จริงๆแล้วเราไม่ต้องทำอะไรเลย วันหนึ่งจะมีคนเข้ามาตอบคำถามเหล่านั้นเอง แล้วผมก็เป็นคนที่โชคดีมากๆ เพราะผมได้เจอเธอแล้ว ผมไม่รู้หรอกนะว่าอนาคตมันจะเป็นยังไง ผมรู้แค่ว่าทุกๆเวลาที่มันมีเธออยู่ด้วยผมอยากทำให้เธอรู้สึกว่าเธอเป็นคนพิเศษสำหรับผม อยากให้เธอรู้สึกว่าผมพร้อมที่จะมีเธอคนเดียว ผมอยากให้เธอรู้สึกว่า ผมรักเธอมากแค่ไหน ก็นั่นแหละครับ ผมอยากบอกทุกๆคนว่าไม่ต้องไปไขว่ขว้าหาความรักหรอก เดี๋ยวซักวันนึงคุณจะได้รู้จักมันแบบที่ผมได้รู้จัก...
ปล. เขียนตอนอารมณ์ติสๆผสมกับคิดถึงแฟนครับ แหะๆ
ปล2. อยากเป็นนักเขียนครับแต่นานๆจะมีอารมณ์เขียนที 5555555