ตามหัวข้อกระทู้เลยค่ะ เราเป็นคนที่ค่อนข้างที่จะสนิทกับเพื่อน แคร์เพื่อนทุกคน และทุกคนมาปรึกษาเรื่องต่างๆกับเรา เพื่อนโพสต์สเตตัสเศร้าเราทักไปถามว่าเป็นยังไง คือเป็นในกลุ่มนะคะเลยห่วง อันนี้คือไม่มีความคิดที่จะเผือกเลยแม้แต่นิด เราห่วงอย่างจริงใจจริงๆ
แต่ที่เราพูดมาข้างต้นมันไม่ใช่ปัญหาค่ะ มันอยู่ที่ว่าเวลามันเปลี่ยนเรามีแฟนค่ะ (ในรอบ 3 ปีค่ะ) มันอาจจะทำให้เราทำอะไรสักอย่างแล้วเพื่อนเราไม่พอใจ เวลาแฟนมาหาเราหลังเลิกเรียนหรือพัก เพื่อนเรามีสีหน้าแปลกๆค่ะ หรือมีท่าทางแปลกๆ เช่น เดินหนี พูดแนวแซะๆหน่อย อย่างแบบ เราถามว่าต่อไปเรียนอะไร เพื่อนเราก็ตอบแนวแบบ ถามแฟนแกสิ หรือไม่ก็มีสีหน้าที่
เบะปากค่ะ พักหลังๆเพื่อนเริ่มทำตัวห่างเราเช่น ปกติเราและเพื่อนไปไหนจะบอกกันตลอด วันนึง เพื่อนไป สถานที่นึง โดยที่ไม่บอกเราเลย เราก็เลยถามไปตรงๆค่ะ ว่า
:ทำไมไม่บอกเราบ้าง
เพื่อน : รู้ว่ายังไงแกก็ไม่ไปเลยไม่ได้ชวน
: แล้วไม่คิดจะบอกกันก่อนหน่อยหรอ อย่างน้อยก็แค่บอกเราสักคำ เราพูดประมาณนี้ค่ะ
และอีกสถานการณ์นึงที่เราเองก็รู้สึกเจ็บใจมากๆจนถึงตอนนี้ คือมันมีอยู่ว่า เรากับแฟนเนี่ยปกติจะกลับบ้านพร้อมกัน (บ้านคนละโลกเลยค่ะ) เขาไปส่งเรา แต่วันนี้เนี่ยมันวันสอบซึ่งเรากับแฟนเรียนกันคนละสาย เวลาเลิกสอบเลยต่างกัน แฟนเราสอบเสร็จก่อนเกือบ 3 ชม. เขาเลยบอกเราว่าจะไปกับเพื่อน สอบเสร็จแล้วบอกด้วย เราก็โอเคเพราะเพื่อนไม่ได้บอกเลยค่ะว่าจะไปไหนหรือเปล่า พอถึงเวลาเราสอบเสร็จจริงๆ มีเพื่อนเราคนนึงบอกว่าอยากกินไอติมหวะ ทุกคนก็ตอบตกลงยกเว้นเรา เพราะสอบเสร็จแล้วเราเบลอมาก ปวดหัว มึนหัวจะอ้วกมากค่ะ เราบอกแฟนให้มารับก่อนที่เพื่อนจะบอกแล้ว ซึ่งเพื่อนเองก็รู้ว่าแฟนจะมารับเรากลับบ้าน ประเด็นคือทางร้านไอติมและทางกลับบ้านคือทางเดียวกันเราเลยคิดว่านั่งแท็กซี่ไปด้วยกันก็คงจะพอแหละ เราให้แฟนย้อนกลับมาโรงเรียนซึ่งจริงๆแล้วเขาจะเข้าบ้านเลยก็ได้เพราะที่ๆเขาไปกับเพื่อนมันใกล้บ้านเขามาก แต่เขายังย้อนพาเรากลับบ้าน พอเราเห็นแฟนเรามาเรายิ้มดีใจมากค่ะ แต่ เพื่อนเรากลับบอกว่า อ้าว A ไปด้วยหรอ อีกคนบอก รถจะพอหรอวะ สีหน้าแบบว่า ไม่พอใจค่ะ ซึ่งเราเองเกรงใจทั้งสองฝ่าย ลังเลว่าจะเอายังไง แฟนเราเลยถามจะไปไหนกัน เราก็บอกเขาไปค่ะ เรายืนยันจะให้แฟนเราไปด้วยนะคะ แต่ไม่ทันเพื่อนซึ่งสถานการณ์ตอนนั้นคือเร็วมากค่ะ เพื่อนเราดันไปเรียกแท็กซี่และบอกจำนวนคนเรียบร้อยและ เหลือแค่เรา กับ แฟน ที่ยังตกลงไม่ได้จะเอายังไงดี และเพื่อนที่เริ่มหงุดหงิดตะคอกถามเราว่า จะเอายังไง A จะไปมั้ย ทุกคนก็มองเราค่ะ ด้วยความรนของเราเลยถามแฟนไปว่า ไปด้วยป่าว ซึ่งเรารู้คำตอบตอนนั้นเลยค่ะ ว่า ไม่ไปชัวร์ เขาต้องเซ็งแน่ๆ และผลที่ออกมา คือไม่ไปจริงๆค่ะ จังหวะนั้นคือรถสองแถวที่ผ่านบ้านเขามา เราเลยให้เขาขึ้นรถไปค่ะ โดยที่ตอนแยกกันเราทะเลาะกัน โดยที่แฟนเราบอกว่า ไม่อยากให้ไปด้วยทำไมไม่บอกกันดีๆหละ
บนแท็กซี่ (เรารู้สึกอึดอัดมากๆอยากจะลงให้ได้)
เราเองรู้สึกผิดมาตลอดทาง และปวดหัวมากๆค่ะ เราไม่อยากอยู่ต่อแล้วไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น เราไม่ไหวแล้วจริงๆอยากจะร้องไห้มากๆ ไปถึงร้านเราไม่สั่งเลยค่ะ เรานั่งเงียบฟังเสียงเพื่อนทุกคนคุยกันอย่างออกรสออกชาติ เพื่อนคนนึงเอ่ยมาว่า เอ้ย B วันนี้เงียบจังวะ ไม่พูดเลยมาปะเนี่ย ด้วยความหงุดหงิดและปากไวเราเลยบอกไปว่า กูปวดหัวหวะ กลับก่อนได้ปะเดี๋ยวไม่ทันรถรอบนี้ (บ้านเราอยู่ไกลมากค่ะต้องนั่งรถ 3 - 4 ต่อและเราเหนื่อยมากกับการกลับบ้าน) เพื่อนตอบเรามาว่า อย่ามาตลกเอ็ง ไม่ได้เป็นไรไม่ต้องเลย รถก็ให้มันออกไปสิไม่ใช่รอบสุดท้ายซะหน่อย ทุกคนก็เออออกันไปหมด แต่เราที่ฟังอย่างนั้น เราน้ำตาคลอจะไหลเอาให้ได้เลย เพื่อนไม่มีใครรู้เลยค่ะ ว่าเรารู้สึกยัง ตอนนี้เราไม่คิดเลยค่ะว่าเรามีเพื่อนจริงๆที่เข้าใจเรากี่คนกันแน่เราเริ่มไม่แน่ใจ กรณีนี้เพื่อนๆว่ายังไงค่ะ
เคยคิดมั้ยคะว่าเพื่อนไม่เข้าใจที่เรามีแฟน
แต่ที่เราพูดมาข้างต้นมันไม่ใช่ปัญหาค่ะ มันอยู่ที่ว่าเวลามันเปลี่ยนเรามีแฟนค่ะ (ในรอบ 3 ปีค่ะ) มันอาจจะทำให้เราทำอะไรสักอย่างแล้วเพื่อนเราไม่พอใจ เวลาแฟนมาหาเราหลังเลิกเรียนหรือพัก เพื่อนเรามีสีหน้าแปลกๆค่ะ หรือมีท่าทางแปลกๆ เช่น เดินหนี พูดแนวแซะๆหน่อย อย่างแบบ เราถามว่าต่อไปเรียนอะไร เพื่อนเราก็ตอบแนวแบบ ถามแฟนแกสิ หรือไม่ก็มีสีหน้าที่
:ทำไมไม่บอกเราบ้าง
เพื่อน : รู้ว่ายังไงแกก็ไม่ไปเลยไม่ได้ชวน
: แล้วไม่คิดจะบอกกันก่อนหน่อยหรอ อย่างน้อยก็แค่บอกเราสักคำ เราพูดประมาณนี้ค่ะ
และอีกสถานการณ์นึงที่เราเองก็รู้สึกเจ็บใจมากๆจนถึงตอนนี้ คือมันมีอยู่ว่า เรากับแฟนเนี่ยปกติจะกลับบ้านพร้อมกัน (บ้านคนละโลกเลยค่ะ) เขาไปส่งเรา แต่วันนี้เนี่ยมันวันสอบซึ่งเรากับแฟนเรียนกันคนละสาย เวลาเลิกสอบเลยต่างกัน แฟนเราสอบเสร็จก่อนเกือบ 3 ชม. เขาเลยบอกเราว่าจะไปกับเพื่อน สอบเสร็จแล้วบอกด้วย เราก็โอเคเพราะเพื่อนไม่ได้บอกเลยค่ะว่าจะไปไหนหรือเปล่า พอถึงเวลาเราสอบเสร็จจริงๆ มีเพื่อนเราคนนึงบอกว่าอยากกินไอติมหวะ ทุกคนก็ตอบตกลงยกเว้นเรา เพราะสอบเสร็จแล้วเราเบลอมาก ปวดหัว มึนหัวจะอ้วกมากค่ะ เราบอกแฟนให้มารับก่อนที่เพื่อนจะบอกแล้ว ซึ่งเพื่อนเองก็รู้ว่าแฟนจะมารับเรากลับบ้าน ประเด็นคือทางร้านไอติมและทางกลับบ้านคือทางเดียวกันเราเลยคิดว่านั่งแท็กซี่ไปด้วยกันก็คงจะพอแหละ เราให้แฟนย้อนกลับมาโรงเรียนซึ่งจริงๆแล้วเขาจะเข้าบ้านเลยก็ได้เพราะที่ๆเขาไปกับเพื่อนมันใกล้บ้านเขามาก แต่เขายังย้อนพาเรากลับบ้าน พอเราเห็นแฟนเรามาเรายิ้มดีใจมากค่ะ แต่ เพื่อนเรากลับบอกว่า อ้าว A ไปด้วยหรอ อีกคนบอก รถจะพอหรอวะ สีหน้าแบบว่า ไม่พอใจค่ะ ซึ่งเราเองเกรงใจทั้งสองฝ่าย ลังเลว่าจะเอายังไง แฟนเราเลยถามจะไปไหนกัน เราก็บอกเขาไปค่ะ เรายืนยันจะให้แฟนเราไปด้วยนะคะ แต่ไม่ทันเพื่อนซึ่งสถานการณ์ตอนนั้นคือเร็วมากค่ะ เพื่อนเราดันไปเรียกแท็กซี่และบอกจำนวนคนเรียบร้อยและ เหลือแค่เรา กับ แฟน ที่ยังตกลงไม่ได้จะเอายังไงดี และเพื่อนที่เริ่มหงุดหงิดตะคอกถามเราว่า จะเอายังไง A จะไปมั้ย ทุกคนก็มองเราค่ะ ด้วยความรนของเราเลยถามแฟนไปว่า ไปด้วยป่าว ซึ่งเรารู้คำตอบตอนนั้นเลยค่ะ ว่า ไม่ไปชัวร์ เขาต้องเซ็งแน่ๆ และผลที่ออกมา คือไม่ไปจริงๆค่ะ จังหวะนั้นคือรถสองแถวที่ผ่านบ้านเขามา เราเลยให้เขาขึ้นรถไปค่ะ โดยที่ตอนแยกกันเราทะเลาะกัน โดยที่แฟนเราบอกว่า ไม่อยากให้ไปด้วยทำไมไม่บอกกันดีๆหละ
บนแท็กซี่ (เรารู้สึกอึดอัดมากๆอยากจะลงให้ได้)
เราเองรู้สึกผิดมาตลอดทาง และปวดหัวมากๆค่ะ เราไม่อยากอยู่ต่อแล้วไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น เราไม่ไหวแล้วจริงๆอยากจะร้องไห้มากๆ ไปถึงร้านเราไม่สั่งเลยค่ะ เรานั่งเงียบฟังเสียงเพื่อนทุกคนคุยกันอย่างออกรสออกชาติ เพื่อนคนนึงเอ่ยมาว่า เอ้ย B วันนี้เงียบจังวะ ไม่พูดเลยมาปะเนี่ย ด้วยความหงุดหงิดและปากไวเราเลยบอกไปว่า กูปวดหัวหวะ กลับก่อนได้ปะเดี๋ยวไม่ทันรถรอบนี้ (บ้านเราอยู่ไกลมากค่ะต้องนั่งรถ 3 - 4 ต่อและเราเหนื่อยมากกับการกลับบ้าน) เพื่อนตอบเรามาว่า อย่ามาตลกเอ็ง ไม่ได้เป็นไรไม่ต้องเลย รถก็ให้มันออกไปสิไม่ใช่รอบสุดท้ายซะหน่อย ทุกคนก็เออออกันไปหมด แต่เราที่ฟังอย่างนั้น เราน้ำตาคลอจะไหลเอาให้ได้เลย เพื่อนไม่มีใครรู้เลยค่ะ ว่าเรารู้สึกยัง ตอนนี้เราไม่คิดเลยค่ะว่าเรามีเพื่อนจริงๆที่เข้าใจเรากี่คนกันแน่เราเริ่มไม่แน่ใจ กรณีนี้เพื่อนๆว่ายังไงค่ะ