ตามหาเพื่อนของพี่คนที่คุยกันในโรงหนังสยามสแควร์ central plaza suratthani

คือ วันนั้นเรากับน้องไปดูหนังเรื่อง สยามสแควร์ รอบนั้นเวลา 14.20 น.  เราซื้อตั๋วตอน 14.00 น. เข้าไปตอน 14.10 น. เราเห็นคนเดินเข้าไปบ้างแล้วแต่ก็ไม่กี่คนหรอกเราเลยเดินเข้าไป เดินไปๆ เจอ ผญ คนหนึ่งเดินใส่หูฟังอยู่ข้างหนึ่ง(เหมือนจะคุยโทรศัพท์)ใส่เสื้อยีน กางเกงขายาวแต่งขาดๆ มัดผมจุก และมีเพื่อนเขาเดินอยู่ข้างหน้าอีก2คน เราเลยเนียนเดินไปข้างๆเขาไปจนถึงโรงหนัง ตอนนั้นในโรงมันมืด จอยังดำอยู่เลย ยังไม่มีอะไรเลย เพราะเราเข้าไปก่อนเวลา แล้วคนอื่นก็ออกไปข้างนอกกัน (พี่คนนั้นเขาออกไปไหนไม่รู้) ตอนนั้นเหลือเรากับเพื่อนของพี่เขาอีก2คน เพื่อนพี่เขากำลังจะออกไป เราก็จะออกไปเหมือนกัน555 แต่บังเอิญเพื่อนพี่เขาคนหนึ่งถามเราขึ้นมาว่า"ดูหนังเรื่องอะไรอ่ะ" เราก็บอกไปว่า "สยามสแควร์" พี่เขาก็ถามมาอีกว่า"โรง1เหมือนกันใช่มั้ย" เราก็ตอบไปว่า"ใช่" พี่เขาก็บอกว่า"งั้นเราก็มากันถูกแล้วไปนั่งกันดีกว่าจะออกไปทำไมอีกล่ะ" เราก็โอเค พี่เขาก็ยิ้มให้เรา เราก็ยิ้มให้พี่เขา ต่างก็ยิ้มให้กันก่อนจะแยกย้ายไปนั่งกัน เราก็นั่งไปสักพักคนก็เริ่มมากันล้ะ ตอนนั้นหนังยังไม่ฉาย เราเลยเดินออกไปเข้าห้องน้ำ แล้วเราก็เดินกลับเข้ามา แต่ตอนเดินกลับเข้ามาเราเดินสวนกับพี่เสื้อยีนคนนั้นด้วย(ไม่รู้เข้าไปตอนไหน สงสัยจะเข้าไปตอนเราไปห้องน้ำ)เราก็เดินสวนกับพี่เขาและเพื่อนพี่เขาอีก1คนไม่รู้เดินออกไปไหน แต่ตอนเดินสวนกับพี่เขาทั้ง 2 คน พี่เขายิ้มให้เราด้วย เราดีใจมากกก พี่เขาจำเราได้ พี่เขาไม่หยิ่งเลย พอหนังถึงเราก็แอบดูพี่เขาบ้างดูหนังบ้าง แต่ก็มีอะไรที่ทำให้เราเสียดายอยู่ คือที่นั่งข้างพี่เขาว่างอยู่ แล้วตอนเราไปจองตั๋วเราเลือกที่ตรงนั้นแล้ว(เรายังไม่เจอพี่เขา)แล้วเราก็เปลี่ยนใจ เสียดายยยอดนั่งข้างพี่เขา ล้ะพอหนังจบ เราก็เดินตามพี่เขาไปพี่เขาแวะห้องน้ำเราก็แวะด้วย555 เราตามไปๆ จนเพื่อนพี่เขาหันมาเห็นเราแล้วเพื่อนพี่เขายิ้มให้เรา เราดีใจมากที่พวกพี่เขาจำเราได้ แต่เรากลัวพี่เขาจะรู้เพราะเราตามพี่เขามาตั้งแต่จากโรงหนังจนถึงชั้น1 เราก็พยายามเดินห่างๆเดินหลบๆ อีกใจหนึ่งก็อยากเดินไปขอเฟสอีกใจหนึ่งก็ไม่กล้า เราเลยเดินหลบออกมาก่อนเดี๋ยวพี่เขารู้แต่!เพื่อนพี่คนนั้นเขาเห็นอีก แต่เราไม่กล้าหันไปมองเลยเห็นแค่ปลายตาว่าพี่เขายิ้มให้ เราก็เดินออกมาเลย แล้วอีกสักพักกลับไปมอง อ้าวหาย!!! ทีนี้วุ่นใหญ่เลยเดินตามหาทั่วชั้น1 คิดว่าจะไม่เจอแล้ว ก็ลองขึ้นไปชั้น 2 ดู ปรากฏว่าเห็นพี่เขาแว้บๆที่ชั้น 1 เลยแอบดูจากชั้น2 พี่เขาเดินไปเรื่อยๆ จนเรามองไม่เห็นเราเลยขึ้นไปชั้น3ก็เห็นพี่เขา เราก็มองตามเดินตาม จนพี่เขาไปหยุดอยู่ที่ร้านๆหนึ่ง เราก็มองอยู่สักพักก็ไม่ได้ละสายตาเลย แต่ตอนนั้นน้องเรียกเลยเดินไปหาน้อง แล้วรีบกลับมาดูพี่เขาแต่พี่เขาหายไปแล้ว เราก็เลยรีบวิ่งลงไปชั้น1 ก็ไม่เห็น เราเลยคิดว่าพี่เขาคงจะมาเดินตลาดนัดหน้าเซนมั้ง เราเลยเดินมาที่ตลาดนัดเรามองหาๆไปทั่วๆจนเรากลับก็ไม่เห็นพี่เขา เราเสียใจ เราอยากเจออีก เราไม่ได้ถ่ายรูป ไม่ได้ขอเฟส ขอไลน์ อะไรไว้ติดต่อเลย เราอยากเจอเขาอีกจริงๆ เราพยายามหาแล้วแต่ก็ไม่ได้อะไรสักอย่าง

เราก็ไม่รู้เหมือนกันอะไรทำให้เรามาเจอกัน อะไรทำให้เราได้คุยกับเพื่อนเขา เราไม่คิดเลยว่าจะได้คุยกัน จะได้ยิ้มให้กันแบบนี้ ขอบคุณทุกๆอย่างที่ทำให้เป็นแบบนี้

มีความภูมิใจในตัวเพื่อนพี่เขา ที่ไม่หยิ่ง ตอนเจอเรายิ้มให้ตลอด ขอบคุณที่ถามเราตอนนั้น ขอบคุณที่จำเราได้ แล้วทำให้พี่เสื้อยีนคนนั้นเขายิ้มกับเราไปด้วย

ลักษณะพี่ ผญ คนนั้น : ตอนนั้นเขาใส่เสื้อยีน กางเกงขายาวแต่งขาดๆ รองเท้าผ้าใบ รูปร่างผอม หน้ารูปไข่ มัดผมจุก
ลักษณะเพื่อนพี่เขา : ตอนนั้นเขาใส่เสื้อสีดำ กางเกงขายาว รองเท้าผ้าใบ สะพายกระเป๋าเป้สีแดงใหญ่ๆ ถ้าจำไม่ผิดใส่หมวกด้วย(จำสีไม่ได้) รูปร่างผอม หน้ารูปไข่ มัดผมจุก ยิ้มให้เราตอนเจอเราตลอด

เราอยากเจอเขาอีกจริงๆ ถ้าใครพอจะรู้หรือเจ้าตัวมาเห็นเอง อยากขอช่องทางการติดต่อหน่อย และอยากให้รู้ว่าเราอยากเจออีกจริงๆ
    
                                       ขอบคุณ🙂