คดี ห้องนอนกับกระเป๋าตังที่หายไป

ผมควรจะพูดยังไงดีว่าผมไม่ได้โขมย ของไปจริงๆซึ่ง เรื่องมีอยู่ว่า
ผมนอนบ้านเพื่อนผมรวมทั้งหมดมี 4 คน มีเพื่อนที่เป็นพี่น้องกัน
แล้วก็มีอีกคนนึงรวมผมเป็น 4 คน แล้วเพื่อนผมบอกวางกระเป๋าเงิน
ไว้บนหัวเตียง ซึ่งผมนอนอยู่กับเพื่อน 2 คน แล้วอีกคนนึงไม่ได้เข้ามา
และพี่เขาอาจจะเดินเข้ามาในห้อง2-3 ครั้ง แต่ตอนเช้ากระเป๋า ได้หายไป
ซึ่งผมกลับบ้านตอนพวกเพื่อนผมหลับ เป็นแบบนี้ปกติมาหลายครั้ง เพราะ
ผมกลับบ้านแต่เช้า ถ้าวันไหนนอนที่บ้านเพื่อน แล้วเพื่อนผมโทรศัพท์ มาถามว่า
"เห็นกระเป๋ากูไหม" เวลานั้นรถผมนํ้ามันหมด จึงโทรศัพท์หาเพื่อน สมัยเรียนมายันรถ
ให้หน่อย ผมจึงโทรคุยแล้วเพื่อนผมบอกเป็นกระเป๋าสีดำ ในกระเป๋ามีเงินสดอยู่ 200 บ.
บัตร atm อีก 2 และบัตรประชาชน แล้วก็กลายเป็นว่าอีก 3 วันมาเจอ กระเป๋าเงินใต้เบาะรถ
อีกคนนึง ซึ่งเงินไม่อยู่แล้ว 200 แต่บัตรอยู่ครบ แล้วคนที่นอนอยู่กับเพื่อนผมมีแค่ ผมคนเดียว
ซึ่งมันคงคิดว่าผมทำ แน่ๆ เพราะตอนเช้ามีผมคนเดียวที่สามารถทำได้  ผมก็หวั่นใจเล็กๆ
แล้วก็ งง ว่านี่กูทำจริงๆใช่ไหม เหตุการของหายบ้านมันคือวันที่ผมไม่อยู่ตลอดแล้วพอเหตุการณ์
นั้นผมอยู่ผมกลายเป็นผู้ร้ายเฉยเลย แถมมันจะบอกเลิกคบกับผมด้วย
ผมเลยสงไสว่า ผมทำอะไรได้บ้างที่จะบอกว่าผมไม่ได้ทำจริงๆ หรือแกล้งยอมรับแล้ว เอาเงินให้มัน 200
ไม่ใช่ว่า ผมไม่ยากเลิกคบมัน แต่ผมไม่อยากให้ปัญหามันอยู่ ถ้าจะเลิกคบ ก็ให้ปัญหามันจบ