เหมือนผมจะเห็นแก่ตัวเกินไปไหมครัย

ช่วงนี้ผมเจอกับปัญหามรสุมในชีวิตหนักมากและก็หลายเรื่อง ผมไม่เคยคาดหวังอะไรจากใครนอกจากครอบครัว (คือพ่อ,แม่ ) ที่จะยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือเหมือนเคย แต่โชคชะตาฟ้าลิขิตให้ผมได้มาพบมาเจอกับผู้หญิงคนนึง ซึ่งไม่เคยรู้จักกันมาก่อนหน้านี้เลย แต่ไม่รู้ทำไมเวลาที่ผมอยู่กับเค้าผมถึงรู้สึกมีความสุขยิ้มได้หัวเราะสู้กับปัญหาที่ถ่าโถ่มเข้ามาในชีวิตช่วงนี้ต่อได้อีกครั้ง  
ตอนนี้ผมรู้สึกว่าจะรักเค้าหมดแล้วทั้งหัวใจอยากใช้ชีวิตที่เหลือหยุดอยู่ที่ผู้หญิงคนนี้ ...แต่ติดที่เค้าดันมีสามีอยู่แล้ว ผมต้องเลือกทำไงดีครับพวกพี่ว่า
ผมเลือกจะทำตามเสียงหัวใจของตัวผมเองที่มันเรียกร้องมากกกในตอนนี้จะดีมั่ยครับ ทั้งๆทีรู้ว่าผิดต่อจารีตประเภณีไทยเรา